ฉันหนีออกจากคฤหัสน์ด้วยความเร็วฉันจะหนีจากคนอย่างเขาได้ใช่ไหมใจฉันเริ่มไม่ดีแล้วนะ
บลื้นเสียงรถที่ขับมาฉันถึงกับเบิกตาโพรงฉันรู้ว่ารถคันนี้รถของใครไม่รอช้าฉันรีบวิ่งเมื่อเห็นการ์ดลงจากรถ
''ไอ้บ้าเอ้ย''
''หยุดนะคุณคาร่าถ้าไม่อยากทำให้นายโมโห''
''ฉันไม่หยุดให้โง่หรอกนะ''
ฉันวิ่งอย่างสุดชีวิตแต่จู่ๆก็วิ่งไปชนเข้ากับใครบางคนทำให้ฉันล้มลง
''อ๊ะ''
''คิดจะหนีก็หนีให้พ้น''
นํ้าเสียงเยือกเย็นจากคนตรงหน้ามันคุ้นหูมากก่อนที่ฉันจะค่อยๆเงยหน้าทำเอาฉันอยากจะฆ่าตัวตายเลยทีเดียวนะนี่มันอะไรกันเขามาที่นี่ได้อย่างไหร่
''จะจัสติน''
''เธอกล้ามากนะที่ตบหัวลูกน้องฉัน''
''อึก''
ฟึบ ชายหนุ่มกระชากแขนเล็กให้ลุกขึ้นก่อนจะอุ้มคาร่าในท่าเจ้าสาวแลวเดินไปยังรถโดยที่คาร่าพยายามดิ้นออกและทุบอกเขาาอยู่หลายครั้ง
''ปล่อยนะคุณจะทำแบบนี้ไม่ได้''
''เงียบ!''
"อึก"
จัสตินเอ่ยด้วยนํ้าเสียงเกรี้ยวกราดทำเอาร่างบางขน
