8.

684 คำ

ฉันถึงกับนิ่งเมื่อเห็นใบหน้าคนตรงหน้าแต่เอ๊ะนี่มึงมาได้ยังไงวะ?ฉันได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจก่อนจะพูดออกตอบกลับไปว่า... "คุณมาผิดห้องแล้วค่ะขอตัวก่อนนะคะ" "..." อะจ้ามันเงียบจ้าหูมึงหนวกเหรอครับผู้ชายคนนี้มันตายด้านจริงๆดูสิมึงดูมันจ้องแต่หน้ากูจนกูทำตัวไม่ถูกแล้วนะนี่ใจมึงจะให้กูพูดอยู่คนเดียวน่ะเหรอ "ถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวก่อนนะคะอ๊ะ"โถ่อีสััสดึงแขนกูจะหักอยู่แล้วอีเวรนี่มึงไม่คิดจะถนุถนอมกูหน่อยเลยเหรอโอ้มายก็อดแขนจะหลุดแล้ว ''ฉันรู้ว่าเธอด่าฉันในใจ'' ''...''ง้อวฉลาดนี่หว่า ''ตกลงคุณมีอะไรคะเราเคยรู้จักกันก้วยเหรอ?''ค่ะแถไปเรื่อยเพื่อความรอดจากกับผู้ชายตรงหน้าละกัน ''แตกไป4นํ้าไม่รู้จักกันเหรอ'' ''...'' ''ผู้ชายคนเมื่อกี้ใคร'' จัสตตินเอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์แค่นึกถึงภาพร่างบางที่นั่งแนบชิดใกล้กับผู้ชายคนอื่นเขาก็อยากจะบีบคอเธอให้ตายเสียตรงนี้ ''ไหนเราตกลงกันแล้วนี่คะว่าจะไม่ยุ่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม