Chapter 26
Nakaharap ako sa aking salamin dito sa aking kwarto upang tignan ang aking sarili kung maayos na ba ang aking itsura. Lunes na naman at kailangang pumasok sa eskwelahan.
Hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala ang nangyari noong nakaraang araw. Sa pagpapakilala sa akin sa mga kamag-anak niya hanggang sa pagsagot ko sa kanya na susubukan namin.
Kitang kita ko sa mga mata ni Karldrick noon ang saya dahil sa naging sagot ko pero ako, hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. May parte kasi sa aking sarili na nagtatanong kung tama ba ang ginawa ko. Tama ba ang naisagot ko. Ang inisip ko lang kasi noong mga minutong yun ay si Karldrick. Kung hindi ko siya sasagutin sa harap ng angkan niya ay siguradong nakakahiya sa kanyang parte kaya ganun ang sinabi ko.
"Anak nandyan na ang
