แคว้นฉิน
กระท่อมตีนเขา
ร่างสูงใหญ่ของเย่วไท่หรง ชินอ๋องแห่งต้าฉู่กำลังยืนมองสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ ไปตามลำธารที่อยู่ด้านหลังของกระท่อม อาภรณ์ขาวช่างรับกับร่างใหญ่องอาจกำยำ เส้นผมสีดำยาวสยายจนถึงบั้นเอวถูกไหมสีทองอร่ามผูกเอาไว้บริเวณส่วนปลายเพื่อไม่ให้ปลิวกระจายไปตามกระแสลม
ใบหน้าหล่อเหลาที่เลื่องลือไปทั่วหล้าว่ารูปงามที่สุดในแผ่นดิน บัดนี้ไร้ผ้าพันรอบดวงตาด้วยในเวลานี้ความสามารถในการมองเห็นได้หวนกลับคืนมาแล้ว เพียงแต่ยังพร่ามัวไม่แจ่มชัดเสียเท่าใดนัก เพียงเท่านี้ก็ทำให้บรรดาองครักษ์ผู้ติดตามทั้งสามสิบนายต่างดีใจกันอย่างถ้วนหน้าแล้ว
“ท่านอ๋องยืนอยู่ตรงหน้าลำธารมานานกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว กลับเข้ากระท่อมเถิดพ่ะย่ะค่ะ”ตงฮ่าวองครักษ์ผู้ที่พอจะล่วงรู้วิชาแพทย์เข้ามาเป็นผู้ช่วยถานหยี่เหยียนแทนเหลียงมู่ที่มีคำสั่งให้กลับแคว้นเพื่อจัดการตามคำสั่งของพระองค์
“ข้ายังไม่อยากกลับเข้าไป ได้มีโอกาสกลับมา
