Episode 4
1424 คำ
แทนคุณตรงไปยังโซนที่สาวใช้จัดปาร์ตี้เป็นประจำก็เจอเฟญ่ากำลังกอดคอกับมากี้เพื่อนรักร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน พอสาวๆ หันมาเจอเขาก็หยุดชะไป
"สามีแกมารับแล้ว ไหนบอกจะค้างกับฉันไง"
มากี้หันไปเอ็ดเพื่อนรักทันทีที่เห็นสามีของเพื่อนมารับ ดูเหมือนคนที่พึ่งโสดอย่างเธอต้องนอนคนเดียวอีกแล้ว
"ฉันไม่ได้บอกให้มาสักหน่อย"
แม้ปากกะบอกแบบนั้น แต่หัวใจกลับพองโตรู้สึกดีที่เห็นสามีมารับ
'สามีใครน่ารักที่สุดเลย'
แม้จะรู้ว่าแทนคุณทำตามหน้าที่ แต่ก็ยังรู้สึกดีและอบอุ่นหัวใจทุกครั้งที่ได้ความใส่ใจจากแทนคุณ
"ถ้าจะค้างก็น่าจะโทรบอกคุณท่านก่อนนะครับ คุณท่านเป็นห่วงคุณมาก หรือไม่ก็โทรบอกผม"
แทนคุณบอกออกไปด้วยน้ำเสียงปกติเมื่อเฟญ่าเดินมาถึงอย่างทุลักทุเล วันนี้เฟญ่าดูเมาผิดปกติ ราวกับมีเรื่องเครียด
"รู้แล้วค่าคุณสามี ไม่ค้างแล้วค่า"
เฟญ่าบอกเสียงยานตามสไตล์คนเมาแล้วหันไปบอกเพื่อน
"ฉันกลับแล้วนะ ไว้วันหลังจะมาค้างด้วย"
เฟญ่าเดินออกมาทันทีที่พูดจบไม่สนใจเสียงโวยวายตาาหลังของเพื่อนรัก ส่วนแทนคุณก็ทำหน้าที่สามีที่ดีไปเก็บกระเป๋าและมือถือให้ภรรยา รวมถึงรองเท้าส้นสูงที่ถอดไว้ ใช่แล้ว! ตอนนี้เฟญ่าเดินเท้าเปล่าออกไปจากบ้าน
"ดื่มน้ำก่อน"
แทนคุณยื่นขวดน้ำให้เฟญ่าที่กำลังนั่งกุมหัวตัวเองพร้อมกับเสียงบ่นอุบอิบมาตลอดทาง ถึงเธอจะเป็นผู้นำสูงสุดของตระกูล สำหรับแทนคุณเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงคนนึงที่ต้องการคนดูแล
"ทำไมปวดหัวขนาดนี้เนี่ย!"
เฟญ่ายังคงบ่นให้ตัวเองขณะที่รับขวดน้ำมาดื่ม จากนั้นก็กลับไปพิงกระจกรถเช่นเคย เพราะสภาพของเธอในตอนนี้คือเมาจนแทบนั่งไม่ติด
พอมาถึงบ้านแทนคุณก็ต้องอุ้มร่างบางที่หลับสนิทขึ้นไปบนห้องนอน พาเธอไปนอนบนเตียงและห่มผ้าให้เรียบร้อยก่อนที่จะถูกพ่อตาที่ทุกคนเรียกว่า
'คุณท่าน'เรียกพบ
แทนคุณที่รู้หน้าที่ดีได้เตรียมเอกสารสำคัญที่พึ่งจะเซ็นสัญญามาหมาดๆ เข้าไปด้วย พอไปถึงก็เอาเอกสารไปวางหน้าโต๊ะทำงานใหญ่อย่างนอบน้อม
"เอกสารสัญญาครับ"
คามัส ชายวันกลางคนที่ใกล้เกษียณเต็มทนยกยิ้มให้กับความเสมอต้นเสมอปลายของลูกเขย เมื่อก่อนเป็นยังไง ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม ไม่โลภมาก ไม่ถือตัว และไม่เคยคิดจะเอาสมบัติอะไรของตระกูลไปใช้เลย ทุกอย่างหามาด้วยตัวเองทั้งนั้น น่าชื่นชมจริงๆ
"เฟญ่าหลับแล้วเหรอ"
"หลับแล้วครับ"
"ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ พอมีเรื่องเครียดมีงานรุมเร้าก็หาเรื่องงอแง อย่าถือสาน้องเลยนะ"
"ครับ"
แทนคุณตอบสั้นๆ ตามสไตล์คนพูดน้อย
"เอาไว้เคลียร์งานพวกนี้เสร็จ ค่อยหาเวลาพาเมียไปพักผ่อน"
คามัสบอกชายหนุ่มที่เอาแต่ทำงานตรงหน้า แม้ท่านจะรู้ว่าความสัมพันธ์ของลูกสาวกับลูกเขยมันเป็นแค่ความสัมพันธ์จอมปลอม แต่ท่านก็ไม่ได้เข้าไปก้าวก่าย ได้แต่ภาวนาว่าลูกสาวจะทำให้ผู้ชายดีๆ คนนี้รักได้ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ท่านคงตายตาหลับ
"ครับ"
"ไปพักผ่อนเถอะ ฉันก็จะไปพักแล้ว ช่วงนี้อาการไม่ค่อยดี ปวดไปหมดทั้งตัว"
แทนคุณก้มหัวให้ผู้มีพระคุณก่อนจะเดินออกไปจากห้องไป ไม่ลืมที่จะสั่งคนสนิทให้นัดหมอมาตรวจสุขภาพให้พ่อตาอย่างใส่ใจโดยที่อีกฝ่ายไม่ต้องร้องขอ เรียกได้ว่าใส่ใจดูแลทุกคนในบ้าน
แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว แต่แทนคุณก็ยังเดินเข้ามาในห้องทำงานเพื่อดูศึกษาข้อมูลของคู่ค้าที่เขาต้องเจอในวันพรุ่งนี้
เขาใช้เวลาอ่านประวัติและศึกษาธุรกิจสีเทาจนเกือบตีสามถึงลุกจากเก้าอี้ทำงาน ก่อนที่จะออกจากห้องก็ไม่ลืมที่จะบอกความคืบหน้ากับผู้เป็นแม่ที่ตอนนี้เหลือเพียงรูปถ่ายที่ใส่กรอบสวยงาม
" ไม่ว่าน้องจะอยู่ที่ไหน ผมสัญญาว่าจะตามหาน้องให้เจอ"
แทนคุณให้สัญญาต่อหน้ารูปแม่ของตัวเองอย่างมุ่งมั่นก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องนอนใหญ่ ห้องนอนที่มีภรรยาสาวนอนหลับอยู่บนเตียง
แม้ว่าแทนคุณกับภรรยาจะนอนห้องเดียวกัน แต่แทนคุณก็ตามกฏข้อตกลงอย่างเคร่งครัด เขานอนที่โชฟามาโดยตลอด ให้เกียรติภรรยาทุกอย่างตามที่สุภาพบุรุษคนนึงจะทำได้
ในตอนเช้าก็หาของบำรุงที่เน้นพวกของแก้แฮงค์ให้ภรรยาตามหน้าที่ก่อนที่จะเข้ามาบริษัทมาพร้อมกัน
"ถ้าคุณไม่ไหวก็ไปนอนพักเถอะ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง"
แทนคุณบอกคนตรงหน้าทั้งๆ ที่ตายังจับจ้องที่กองเอกสารมากมาย ทั้งสองคนอยู่ในห้องทำงานใหญ่ของเฟญ่าผู้ถือที่ครองตำเหน่งผู้บริหารสูงสุด แน่นอนว่าตำเหน่งนี้ได้มาเพราะแทนคุณ
"ไม่เป็นไร สอนต่อเถอะ"
เฟญ่าก็ยังคงความเป็นหญิงแกร่ง พยายามสลัดความเพลียออกไปแล้วตั้งใจฟังในสิ่งที่แทนคุณกำลังสอน
แทนคุณโทรบอกเลขาให้เอากาแฟมาให้สองแก้ว จากนั้นก็สอนงานทุกอย่างที่เฟญ่าควรจะรู้ให้เธอเข้าใจ ให้เธอจัดการเองให้ได้หากวันหนึ่งไม่มีเขาคอยช่วยแล้ว
ทั้งสองคนใช้เวลาทั้งวันในการทำงาน ตอนเช้าเคลียร์งานเอกสารเรียนรู้งาน ตอนบ่ายออกไปคุยธุระกิจกับคู่ค้า เรียกได้ว่าเวลาเกือบจะทั้งหมดของพวกเขาหมดไปกับทำงาน เพราะอย่างนี้ทั้งสองคนจึงมีข้อตกลงกันว่าหลังเลิกงานจะเป็นเวลาส่วนตัวของแต่ละคน สามารถใช้เวลานี้ไปพักผ่อนได้
"คุณจะกลับบ้านหรือไปต่อที่ไหนครับ"
แทนคุณเป็นฝ่ายถามในตอนที่เดินออกมาจากห้องประชุม จะเรียกว่าถามตามหน้าที่ก็ได้ เพราะวันไหนที่เฟญ่ากลับช้าหรือติดต่อไม่ได้ พ่อของเธอก็ต้องโทรหาเขาทุกครั้ง
"ไปหาเพื่อนค่ะ แล้วคุณหล่ะ"
"ไปหาเพื่อนที่ทำงานเก่า ผมน่าจะกลับดึก คุณกลับก่อนผมเลยก็ได้"
"ฉันก็น่าจะดึกเหมือนกัน อาจจะเมาด้วย"
"พักแอลกอฮอล์หน่อยก็ดีนะครับ อาทิตย์นี้คุณเมาเกือบทุกวันเลย"
เฟญ่านิ่งงันไปชั่วขณะ หัวใจของเธอพองโตเมื่อรับรู้ได้ถึงความห่วงใยจากอีกฝ่าย
"ไปบ้านคุณมากี้ใช่มั้ย เดี๋ยวผมไปส่ง"
เฟญ่าพยักหน้าแทนคำตอบก่อนที่จะเดินตามร่างสูงสง่าของสามีไป นับวันแทนคุณก็ยิ่งดูดีมีราศีเหมาะสมกับเธอขึ้นทุกวัน แต่ใครจะรู้ว่าความเหมาะสมนั้นมันเป็นแค่ภาพลวงตา ที่เธอไม่สามารถทำให้มันเป็นจริงได้
..
"จอดตรงนี้"
แทนคุณบอกคนขับให้จอดรถก่อนที่จะถึงร้านอาหาร ร้านที่เขาเคยทำงานอยู่ และเป็นร้านที่ทำให้เขาได้เจอกับเพียงพราว หญิงสาวที่เขารักหมดหัวใจ
"มึงจะเดินไปเหรอ"
ตะวันถามแทนคุณที่กำลังถอดเสื้อสูตรราคาแพงออก จริงๆ เขาก็ไม่ได้อยากจะใส่มันตั้งแต่แรก แต่เฟญ่าเป็นคนจัดทุกอย่างไว้ให้ เพื่อให้สมฐานะ และมันมีผลต่อการคุยธุรกิจ
"ใช่ พวกมึงไปพักเถอะ เสร็จแล้วจะโทรหา"
"มึงลืมหรือไงว่าตอนนี้มึงเป็นใคร ถ้าไปคนเดียวคงเหลือแต่ชื่ออะ"
ตะวันบอกไปตามตรงก่อนที่จะสั่งให้คนไปดูแลอยู่ห่างๆ ส่วนเขาจะไปกับแทนคุณด้วย
"จะไปด้วย ก็ทำตัวให้ดี"
Next.
" ผมอาจจะไปช้า คุณรอที่นั่น อย่าไปไหน"
ปัง
แทนคุณคนอบอุ่น ที่หัวใจเต็มไปด้วยเพียงพราว แล้วจะรักกับคาร่ายังไงวะเนี่ย ให้คุกกี้เสี่ยงทายกันงับ !!
- ผู้เขียน
