บทที่ 5 เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อ
992 คำ
บทที่ 5
เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อ
[ พารท์ คริส ]
วันนี้ตลอดทั้งวันผมอยู่เคลียร์งานที่บริษัท จิตใจของผมวันนี้ มันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย รู้สึกเป็นห่วงเพื่อนสนิทอย่างฟ้าครามอย่างบอกไม่ถูก วันนี้เป็นวันเกิดของเขาด้วย ผมกับไอ้เพลิงตั้งใจจะทำเซอร์ไพรส์ให้เขา แต่ก็ต้องล้มเลิกแผนการเพราะเขาไม่ให้ผมไปฉลองวันเกิดด้วยเหมือนทุกๆปี ปีนี้เขาขออยู่กับคนรัก คนที่จะร่วมชีวิตแต่งงานด้วย ขอพลอยใสแต่งงาน
นี่ก็ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว ผมเก็บเอกสารเข้าที่ก่อนจะขับรถกลับคอนโดที่ไอ้เพลิงเพื่อนสนิทอีกคนของผมอาศัยอยู่ พวกเราพักอยู่คอนโดเดียวกัน แยกห้องนอน เพราะผมกับไอ้เพลิงมักจะหิ้วสาวๆและหนุ่มน้อยหน้าตาดีที่ถูกใจกลับมาด้วยเมื่อไปเที่ยวผับ จะพาพวกเขากลับมานอนที่บ้านด้วยก็มักจะถูกพ่อแม่บ่นจนขี้คร้านจะฟังเลยมาซื้อคอนโดอยู่กัน
ผมพยายามโทรหาฟ้าคราม แต่เขาก็ไม่รับเสียที จนผมรู้สึกแปลกๆมันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ ห้าสายแล้วที่ผมโทรไปแต่ไร้วี่แววคนรับสาย จน...
"ฮื่อๆๆๆๆ ไอ้คริส พลอยทิ้งกูแล้ว"
"ใจเย็นๆ ฟ้าคราม หยุดร้องไห้ก่อน" ผมตกใจมากกับเสียงร้องไห้ของเพื่อนสนิท ที่รอมาหลายนาทีกว่าจะรับสาย
"พะ...พลอย ฮื่ออออ เขามีชู้ เราเลิกกัน" ผมไม่แปลกใจหรือตกใจสักนิดที่รู้ว่าทั้งคู่เลิกกัน เพราะยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง ผมตกใจกับเสียงร้องไห้ของคนปลายสายมากกว่าที่ร้องไม่หยุด ตาคงแดงก่ำหมดแล้วล่ะมั้งเนี่ย
"อืมมมส์ มันชิบ ตอดแรงๆ หน่อย อ๊าาาส์ ไอ้เพลิงเงียบหน่อย กูกำลังคุยกับไอ้ฟ้าคราม"
'มันห้ามได้ด้วยเหรอว่ะ กูเสียวจะตายอยู่แล้ว'
"แต่ตอนนี้เพื่อนมึงถูกหญิงบอกเลิก แถมมีชู้เป็นของขวัญวันเกิด ร้องไห้อยู่อย่างกับเด็กๆ
"ผมหันดุใส่ไอ้เพลิง มันถึงกับหยุดเงียบเสียงคราง คงตกใจที่ได้รู้เรื่องเหมือนกันกับผม
อารมณ์ผมตอนนี้รู้สึกสงสารอยากจะเข้าไปปลอบคนตัวเล็กมากๆ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมันยังเสียใจ อยากอยู่คนเดียว ใช้เวลาคิดทบทวนกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
"พวกมึงทำธุระกันต่อเถอะ กูโอเคร เดียวเข้าไปหาพรุ่งนี้"
"ครับ" ผมวางสายจากเพื่อนสนิทอย่างฟ้าคราม มองมายังไอ้เพลิงที่ถอนกายออกจากหนุ่มน้อยหน้าหวานตรงหน้าเสียงดัง ป๊อก
"อ๊าาา...พี่เพลิงจะไปไหนครับ ไม่ทำแล้วเหรอ" ไอ้เพลิงเดินมาที่โต๊ะข้างเตียงนอนหยิบสมุดเช็คปากกา เขียนตัวเลขสองสามที ก่อนจะยื่นส่งให้
"เอาไป หมดอารมณ์แล้ว"
"แต่ผมยังอยากอยู่เลย ต่ออีกสักยกน่ะครับ" น้องมันส่งสายตายั่วยวนมามองไอ้เพลิง แต่มันคงหมดอารมณ์จริงๆนั้นแหละ ทำหน้าบึ้งตึงไม่อยากจะรับแขก
"จะเอาไม่เงิน ถ้าไม่เอากูจะได้เก็บ"
"อะ...เอาครับ เอา" น้องมันลุกขึ้นหยิบเช็ก เก็บเสื้อผ้าที่กองข้างเตียงใส่อย่างรีบร้อน ก่อนจะออกวิ่งออกจากห้องไป
ภายในห้องนอนขาวสะอาดสองหนุ่มย้อนรำลึกถึงความหลัง ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันกับเพื่อนสนิทที่ชื่อ 'ฟ้าคราม'
"ไอ้เพลิง ไอ้คริส พลอยใสแฟนกู"
''ฟะ..แฟน" ผมตกใจมากที่ได้ยินตอนเรียนมหาลัย มันไม่เคยคบกับใครเลยอยู่ๆก็พาแฟนมาแนะนำตัว
"อืม สวยใช่ไหมล่ะ"
"คบกันนานยัง"
"1เดือน ตอนที่พวกมึงไปดูงานต่างประเทศอะไรนั้นแหละ" ถ้ากูรู้ว่าไปแล้วจะเสียมึงไป พวกกูจะไม่ไปเด็ดขาด
"ยินดีด้วย"เสียงสั่นๆ ของไอ้เพลิงแสดงความยินดีให้ทั้งคู่ แต่กูรู้มึงก็เกลียดผู้หญิงตรงหน้าเหมือนกู
"กูไปแป๊บเดียว เพื่อนกูขายออกเลยว่ะ รู้แบบนี้ไปตั้งนานแล้วว่าไหมไอ้เพลิง" ผมพูดไปนั่นแหละ ดีใจกับผีสิ พวกกูค่อยเฝ้าเช้า เฝ้าเย็น พามากินข้าวเกือบทุกมื้อ ถ้าฟ้าครามมันไม่มีงานถ่ายละคร โฆษณา ไหนจะโทรคุยด้วยกันทุกคืนอีก แต่ผลที่ได้คือ 'เพื่อนสนิท'
พวกผมสองคนหลงรักเพื่อนสนิทตัวเอง ตั้งใจกันว่า กลับจากดูงานจากต่างประเทศคราวนี้ จะมาบอกความรู้สึกที่มีกับมัน แม้จะเสียเพื่อนก็เถอะ แอบรักมันมานานแล้ว แต่พอกลับมาถึงงานก็เยอะ เพราะไปต่างประเทศหลายวัน เคลียร์งานเสร็จก็รีบโทรนัดมันมาที่ร้านกาแฟร้านประจำของพวกเรา เจอเซอร์ไพรส์ ช็อก!! มากตอนมันแนะนำแฟนให้รู้จัก หลังจากวันนั้นมาพวกผมทั้งสองคนก็เที่ยวกลางคืนบ่อยขึ้น พาเด็กผู้ชาย ผู้หญิงมานอนด้วยเรื่อยๆไม่ซ้ำหน้า เพื่อระบายความอัดอั้นกับเรื่องที่เกิดขึ้น ตลอดระยะเวลาฟ้าครามมักจะทะเลาะกับพลอยใสบ่อยๆ พวกผมทั้งสองคนก็อยู่ปลอบใจ ในสถานะที่เป็นได้เพียง 'เพื่อนสนิท'
"วันที่รอค่อยมาถึงซะที"
"แต่...ฟ้าครามร้องไห้หนักมาก กูสงสาร" ใช่วันที่พวกเรารอค่อย แต่กูสงสารมันไอ้เพลิง
"คิดว่ามึงเป็นคนเดียวหรือไง กูปวดใจทุกครั้ง ที่เห็นมันเดินเคียงข้างพลอย"
"ตอนนั้น ถ้าพวกเรากล้าพูด มันคงจะไม่ร้องไห้เหมือนวันนี้" ถ้าพวกเราทั้งสองคนบอกรักมันตอนเรียนมหาลัย
"หรือไม่แน่... มันจะร้องไห้หนักกว่าเดิมที่เสียเพื่อนอย่างพวกเราไป แล้วได้ผัวมาแทน"
- ผู้เขียน
