บทที่ 7/1

990 คำ

- พลีส - จนได้...ฉันดันเซ็นเอกสารฉบับนั้นจนได้! ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะมาปฏิเสธแท้ๆ แต่กลับเซ็นไปแล้ว! เพราะคำว่าอารมณ์ชั่ววูบจริงๆ เลย! แถมยังปากดีป่าวประกาศออกไปว่าเป็นผู้จัดการส่วนตัวชัดเจนขนาดนั้นด้วย! หลังจากนี้ฉันจะทำยังไง? จะรับมือกับขุนพลไหวเหรอ? แค่คิดก็รู้สึกเหมือนใช้พลังงานชีวิตไปแล้วสิบปี! โทษที...ผมฉันหงอกหรือยัง? "ไง? อาการเป็นยังไงไหนเล่าให้พี่ฟังซิ้" "-*-" ฉันเลิกดึงทึ้งผมตัวเองก่อนจะเงยหน้าเหมือนจะร้องใส่พี่กรณ์ที่หลุดหัวเราะขำเบาๆ หลังจากที่เคลียร์เรื่องที่เกิดขึ้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว สรุปคือไม่มีการปะทะวาจาหรือการใช้กำลังอะไรเพราะขุนพลดันมาหัวเสียเรื่องของเขาซะเองที่ได้ฉันเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขา ซึ่งฉันมั่นใจว่าถ้าเราเจอกันในเหตุการณ์ปกติและแนะนำตัวแบบทั่วไปเขาคงจะมีท่าทีที่ดีกว่านี้แต่สิ่งที่เกิดขึ้นและการพบเจอกันของเราสองคนมันคือเหตุการณ์บังคับที่ทำให้ฉันทำอะไรสิ้นคิด!

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม