“นี่อะไร” เส้าปีชี้ไปยังชามสมุนไพรเมื่อสตรีผู้เป็นฮูหยินเบี่ยงร่างหลบ
ซือหลิวเยี่ยนอึกอัก ก่อนจะกล่าวทิ้งท้ายเมื่อเห็นบุรุษผู้มาทีหลังคว้าชามนั้นไป “ข้ามิควรวุ่นวายเกี่ยวกับงานของท่าน เอาไว้พบกันนะเจ้าคะท่านพี่ซัวหยาง” นางเลี่ยงที่จะปะทะกับเส้าปี บุรุษที่นางเคยโกหกเอาไว้ว่าตนคือเย่วซิน ในขณะที่นางเดินออกไปกลับได้ยินคนผู้นั้นกล่าวว่า
“รสชาติดี” เส้าปีดื่มสมุนไพรพลางทำหน้าตาแปลกๆ แล้วก้มมองชามในมือ “น้ำอะไร” ถามเจ้าของจวน
“น้ำสมุนไพร ซือฮูหยินทำมาให้เมื่อครู่” ยกมือขึ้นเท้าคาง “ข้ายังมิได้ทาน หากเจ้าว่ารสชาติดี ข้าย่อมยกให้” ^^
แกร่ก! เส้าปีวางชามนั้นลงไปกับโต๊ะ ‘เขาโดนแล้วแน่ๆ’
ครึ่งชั่วยามต่อมา
“ข้าคิดแล้วว่ากลิ่นมันคล้ายยาปลุกกำหนัด” เส้าปีนั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่กลางวงเดินหมาก “หากไม่มีกลิ่นของสมุนไพรปะปนมาด้วย ก็อย่าหวังว่าข้าจะดื่ม” ‘แต่เดิมนั้น หน้าที่องครักษ์ในเงามืดหาได้มีเ
