"ป่านโอเคไหมแก"
ฉันถามฟ้าใสถึงเพื่อนตัวเองที่นอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วยด้วยความเป็นห่วง ร่างกายไม่เป็นไรแล้ว แต่สภาพจิตใจใบป่านไม่โอเคเลย
เพื่อนฉันดันท้องกับแฟนคือพี่กระทิง เพื่อนอิตาไทเกอร์ แต่พี่กระทิงไม่ยอมรับ ทั้งที่เพื่อนฉันมีพี่เขาแค่คนเดียว
มันน่าโมโหนัก!
"โอเคแล้ว..พวกเถอะ ไม่ใช่จะไปพาลโกรธแฟนตัวเองละ พวกนั้นอยู่แก๊งเดียวกันแต่เป็นคนละคนกันนะ"
ฟ้าใสรีบเตือนสติพวกเราจับมือน้องหนูไว้แน่นรวมถึงลูบไหล่ใจเพื่อเป็นการปรับอารมณ์ที่ขุ่นมัวของฉันด้วย
"ผู้ชายมันก็เป็นเหมือนกันหมดแหละ"
ฉันกำหมัดด้วยความโมโห โดยมีเม็ดฝนที่ยืนลูบแขนให้ฉันใจเย็นลงอีกคน
"แล้วป่านมันจะเอาไงต่อ"
"ช่วยให้กลับบ้านก่อน สงสัยต้องให้พวกแกช่วยบอกคนของพวกแก กันพี่กระทิงออกไปก่อน ให้ป่านมันกลับไปเคลียร์ที่บ้านแล้วเราค่อยติดตามเพื่อนทีหลังละกัน"
"เอางั้นก็ได้"
ฉันพยักหน้าเห็นด้วย
"ขอโทรหาพี่ต้นก่อนนะ"
พวกเราแยกย้า
