อยากให้มีครอบครัว
1629 คำ
กรุงเทพมหานคร
“และเราก็กำจัดไปได้อีกหนึ่ง..หึ่..อย่าหวังว่าเงินร้อยล้านจะปลิวไปให้เด็กนั่นง่ายๆ”
หลังจากที่เสร็จสิ้นงานศพของเพียงฟ้าและอรรณพไปแล้วแขไขก็ดีใจยิ่งนักที่แผนของเธอผ่านไปด้วยดีตำรวจแกะไม่ได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดาเพราะอำนาจเงินของเธอ
ที่เธอต้องกำจัดครอบครัวของอรรณพออกไปเพราะอรรณพเป็นลูกชายคนโตที่มีสิทธิ์ที่จะได้ทุกอย่างของตระกูลมากที่สุดเธอจึงต้องกำจัดให้พ้นทางเสียก่อนนั่นเอง
“แต่ตำรวจก็ยังหาเด็กไม่เจอนี่คะคุณแม่..ถ้าเด็กนั่นมันได้กลับมาสมบัติของทั้งพ่อและแม่ไหนจะผัวแม่ที่จะให้มันอีกนังเด็กนั่นได้เต็มๆเลยนะคะ”
เอมิกาคิดว่าตอนนี้ถ้าหากยังหาลูกของเพียงฟ้าไม่เจอก็เดาไม่ได้ว่าเด็กนั่นตายแล้วหากเด็กนั่นกลับมาสมบัติทุกอย่างก็จะตกเป็นของเด็กนั่นทั้งหมดแบบนี้เธอก็ต้องพูดให้แม่เธอได้คิดจะได้ไม่ต้องมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่ายังไงสมบัติก็จะไม่ตกไปเป็นของลูกเพียงฟ้าแน่ๆ
“โอ้ยย..แกยังหวังให้มันกลับมาอีกหรอไม่รู้ว่าใครขโมยไปขายหรือว่าศพกระเด็นตกน้ำไปแล้วมั้ง...ทีนี้ก็เหลือแต่ไอ้เหนือเมฆที่ต้องกำจัดให้พ้นทางของทุกอย่างของอธิษฐ์เวหาก็จะได้เป็นของฉันคนเดียว”
แขไขมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่าลูกของเพียงฟ้าจะไม่มีโอกาสกลับมาอีกแน่เธอเชื่อแบบนั้นพร้อมทังยังคิดแผนขั้นต่อไปที่จะทำให้สมบัติทั้งหมดตกมาเป็นของเธอให้จนได้
“คุณเหนือ..กำจัดคุณเหนือไม่ได้นะแม่หนูอยากได้เค้า”
เอมิกาส่ายหัวหงึกหงักห้ามคนเป็นแม่ของเธอเพราะเธอนั้นแอบชอบเหนือเมฆมานานแล้วเธอพยายามอ่อยชายหนุ่มหลายครั้งแต่ก็ยังไม่ยักเห็นอีกฝ่ายจะสนใจเธอเสียทีแต่เธอเองก็ไม่ย่อท้อยังไงเธอก็มั่นใจว่าต้องได้เหนือเมฆแน่นอน
“มันสนใจแกสักนิดมั้ย...ถ้ามันสนใจแกแล้วแกได้มันฉันจะไม่คิดทำลายมันเลยแต่นี่ไม่ใช่..หยิ่งจองหองกับฉันแบบนั้นฉันไม่เอาไว้หรอก”
แขไขไม่เห็นมีทีท่าว่าเหนือเมฆจะสนใจลุกสาวเธอสักนิดเหมือนดั่งใจหวังในคราแรกยิ่งชายหนุ่มทำตัวหยิ่งผยองกับเธอเธอเองก็ยิ่งไม่ชอบทั้งเคียดแค้นชายหนุ่มอย่างมาก
“ถือว่าหนูขอนะแม่นะ..หนูจะทำให้เค้าเป็นของหนูให้ได้”
เอมิกาชอบในตัวเหนือเมฆจริงๆถึงกับเอ่ยปากอ้อนวอนคนเป็นแม่ของเธอว่าอย่าทำอะไรชายหนุ่ม
“ฉันให้เวลาแกหกเดือนหากเอามันมาเป็นของแกไม่ได้มันได้มีสภาพไม่ต่างกับพี่ชายมันแน่”
“หื่มม...แม่อะ..หกเดือนก็หกเดือน”
เอมิกาต้องจำใจยอมรับในคำประกาศิตของแม่เธออย่างเลี่ยงไม่ได้
เพนท์เฮ้าส์
“ตำรวจที่นั่นทำงานกันยังไงหลานฉันถึงหาไม่เจอสักที”
เหนือเมฆค่อนข้างหัวเสียที่เหมือนกับคดีที่ให้ตำรวจจัดการมันไม่คืบหน้าไปอย่างไรเลย
“ตอนนี้ผมก็ได้ข่าวว่าทางด้านคุณนิกรก็สืบเรื่องนี้อยู่แบบเงียบๆครับเพราะเค้าเองก็ไม่ปักใจเชื่อว่าเรื่องนี้เป็นอุบัติเหตุ”
นภัสได้รู้จากสายของเขามาว่าเรื่องนี้นิกรคนสนิทของนายใหญ่เขานั้นก็สืบเรื่องนี้อยู่เหมือนกันคงเห็นไม่ต่างกับเขาในเรื่องนี้ว่าตำรวจนั้นทำงานช้า
“ต้องแอบสืบสินะเพราะถ้าพ่อฉันรู้คงเห็นว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระให้พ่อฉันตั้งหน้าตั้งตาสืบเรื่องหลานฉันอย่างเดียวก็พอ”
เหนือเมฆหงุดหงิดอยู่ในใจที่ขนาดคนสนิทของพ่อเขายังคิดได้ว่าเรื่องนี้มันแปลกๆแต่พ่อของเขากลับไม่ใส่ใจเขาเองก็ไม่อยากไปกระตุ้นอะไรมากอย่างน้อยตอนนี้พ่อของเขาก็ยังตั้งหน้าตั้งตาเสาะหาหลานของเขาอยู่บ้าง
“คุณเหนือจะเอายังไงต่อครับ”
นภัสอยากจะได้ยินคำสั่งจากเจ้านายของเขาว่าจะเอายังไงต่อในเรื่องนี้เพราะเขาเองก็จะได้รีบจัดการให้ได้อย่างไวที่สุด
“ฉันจะไปลำปางนายติดต่อภูผาให้ฉันที”
เหนือเมฆคิดว่าเขาต้องขึ้นไปที่ลำปางด้วยตัวเองพร้อมให้นภัสติดต่อกับภูผาหัวหน้ากรมป่าไม้ที่อยู่ที่นั่นว่าเขาจะไป
“ครับคุณเหนือ”
นภัสคิดไว้แล้วว่าคนอย่างเหนือเมฆคงไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปอย่างช้าๆแน่ถ้าหากเจ้านายของเขาเข้าถึงพื้นที่เมื่อไรคงไม่นานเรื่องทุกอย่างก็จะกระจ่างเป็นแน่
บ้านอธิษฐ์เวหา
21.00 น.
“เครียดอะไรหรอคะคุณ”
แขไขเห็นอิทธิวัฒน์ยืนคิดอะไรที่ริมหน้าต่างอยู่นานแล้วเธอจึงต้องเดินเข้าไปถามเพราะว่าอยากจะรู้ความคิดของวสามีของเธอในตอนนี้
“อยากจะรู้ว่าหลานผมอยู่ที่ไหนป่านนี้ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย”
อิทธิวัฒน์พ่นคำพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดเขารู้สึกเป็นห่วงลูกของอรรณพเหลือเกิน
“อืม..อย่าคิดมากเลยค่ะคุณถ้าหลานยังมีวาสนายังไงก็ได้กลับมาค่ะ”
แขไขอมยิ้มเล็กน้อยพร้อมตีหน้าเศร้าปลอบใจสามีของเธอ
“เฮ้อ...”
อิทธิวัฒน์กุมขมับเขาจนปัญญากับเรื่องนี้จริงๆเพราะที่นั่นค่อนข้างไม่เจริญถนนหนทางไม่มีไฟไม่มีกล้องผู้คนก็ยังไม่ค่อยผ่านด้วยซ้ำ
“เอาอย่างนี้สิคะ..คุณก็เร่งให้คุณเหนือมีครอบครัวไวๆสิคะจะได้มีหลานเร็วๆ..คือแขไม่ได้คิดในแง่ลบนะคะว่าหลานเราจะไม่กลับมาแต่นี่มันก็หลายวันแล้ว”
แขไขถือโอกาสพูดเรื่องที่ลูกสาวเธอขอร้องให้ช่วยทันทีพร้อมทั้งยังพูดในทำนองที่อยากจะให้สามีเธอตัดใจเรื่องหลานอีกด้วยเพราะเธอแน่ใจว่ายังไงก็ไม่มีวันกลับมา
“ก็จริงอย่างที่คุณพูดนะ..แต่การที่จะบังคับตาเหนือให้มีครอบครัวคงจะยากแล้วใครมันจะมาทนคนอย่างตาเหนือได้”
อิทธิวัฒน์นั้นเป็นคนที่ค่อนข้างจะเชื่อคำพูดของแขไขเป็นซะส่วนใหญ่เพราะคิดว่าหญิงสาวนั้นหวังดีกับเขามาตลอดแต่เขาเองก็ยังมองไม่เห็นภาพว่าเหนือเมฆลูกชายคนเล็กของเขานั้นจะมีครอบครัวเพราะคิดว่าคงจะมีผู้หญิงที่ทนกับนิสัยของเหนือเมฆได้ยาก
“คุณต้องลองพูดดูก่อนค่ะ..ส่วนคนที่ทนคุณเหนือได้แล้วก็ดูเหมาะสมกันแขดูไว้แล้วล่ะค่ะน้องเอมลูกสาวแขไงคะ”
แขไขยังยุยงให้อิทธิวัฒน์นั้นลองพูดกับลูกชายของเขาดูก่อนและยังเอ่ยปากเสนอให้จับคู่กับลุกสาวของเธออีกด้วย
“หนูเอมเนี่ยหรอ..นี่เราจะจับคู่พวกเค้าใช่มั้ย”
“ไม่ดีหรอคะ...คนในครอบครัวทั้งนั้นจะได้สบายใจว่าคุณเหนือจะไม่ไปคว้าเอาคนไม่ดีมาไงคะ”
แขไขยังพยายามหว่านล้อมทุกวิถีทางให้สามีเธอเชื่อฟังเธอ
“อืมม...แล้วผมจะลองคุยกับตาเหนือดูก็แล้วกัน”
อิทธิวัฒน์เองก็เห็นดีเห็นงามกับเรื่องที่คนเป็นภรรยาของเขาพูดเขารับปากเธอว่าจะลองคุยกับเหนือเมฆให้เพราะเขาเองในใจลึกๆก็อยากให้ลูกชายคนเล็กของเขาเป็นฝั่งเป็นฝาเสียทีเพราะอายุก็เกือบจะ35แล้วเขาเองก็ป่วยอยู่บ่อยครั้งหากเขาเป็นอะไรจะได้ตายตาหลับ
“ค่ะ..นอนกันเถอะค่ะคุณนอนดึกสุขภาพจะไม่ดีเอานะคะ”
แขไขพอใจที่อิทธิวัฒน์นั้นเชื่อฟังเธอตลอด
“เห็นจะมีแต่คุณที่ห่วงผมลูกชายที่คอยดูแลผมก็จากไปแล้วส่วนอีกคนตอนนี้ก็ยังไม่เห็นหัว”
อิทธิวัฒน์เชื่อใจแขไขอย่างสนิทใจว่าเธอมีแต่ความหวังดีให้เขาคอยดูแลเขาอย่างไม่ขาดตกบกพร่องผิดกับลูกชายคนเล็กของเขาที่เวลานี้ก็ไม่เห็นหัว
วันต่อมา
“คุณพ่อเรียกผมมาที่บ้านมีธุระอะไรก็รีบพูดมาครับผมมีธุระต้องไปทำต่อ”
เหนือเมฆมาที่บ้านของเขาในตอนเช้าเพราะนภัสแจ้งว่าพ่อของเขามีเรื่องด่วนจะคุยด้วยเมื่อมาถึงเห็นทั้งพ่อเขาแม่เลี้ยงและเอมิกาอยู่พร้อมหน้ากันก็เสียอารมณ์ทันที
“หึ่..ฉันจะเรียกแกมาทั้งทีก็ต้องมีธุระสินะ..เอาล่ะฉันก็มีธุระจริงๆนั่นแหละฉันอยากจะให้แกแต่งงานมีครอบครัวเสียที”
คำถามของลูกชายคนเล็กของเขาอดทำให้อิทธิวัฒน์น้อยใจไม่ได้แต่เขาก็ทำใจไว้แล้วพร้อมทั้งรีบเปิดประเด็นเรื่องที่เรียกมาที่บ้านแต่เช้าทันที
“อะไรนะครับ”
เหนือเมฆไม่เข้าใจว่าพ่อของเขาจะมาอยากให้เขามีครอบครัวอะไรตอนนี้ทั้งที่เขาเองก็ยังไม่มีใครที่ถูกใจเลยสักคนและใช้ชีวิตแบบนี้เขาก็สบายดีอยู่แล้วไม่เห็นต้องมีคำว่าครอบครัวมาเป็นบ่วงผูกคอเลย
- ผู้เขียน
