“วันนี้ได้รูปมาเยอะมาก ข้อมูลที่พวกเราช่วยกันจดไว้ก็เยอะเหมือนกัน เดี๋ยวคืนนี้ทุกคนกลับไปสรุปข้อมูลกันด้วยนะ” อาโปทำหน้าที่หัวหน้ากลุ่มได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง พวกเราทั้งเจ็ดคนนั่งล้อมรอบโต๊ะ ช่วยกันรวบรวมข้อมูลกับตรวจเช็ครูปภาพจนเสร็จ เข้าช่วงเย็นพอดี
“เสร็จแล้วกลับกันเลยป่ะ” แยมส้มโพล่งขึ้น
“กลับเลยสิ แกโทรหาลุงคนขับให้เตรียมรถรอได้เลยนะโป” ฉันหันไปสั่งอาโป นางพยักหน้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะกดแต่ถูกมือแยมส้มคว้าจับเอาไว้ พวกเราทั้งหกคนจ้องหน้านางเป็นตาเดียว “ทำอะไรของแก?”
“คือว่า… ไหน ๆ เราก็มาถึงที่นี่แล้วอ่ะ ฉันว่าเราไปเที่ยวกันต่อดีป่ะ” รอยยิ้มกระตือรือร้นของแยมส้ม เดาได้ไม่ยากเลยว่านางไปเอาความคิดนี้มาจากไหน ฉันกลอกตาพลางถอนหายใจ
“นี่แกโดนซื้อตัวไปแล้วเหรอนังแยม”
“โอ๊ยเพื่อนนน อย่าเพิ่งกริ้ววว” แยมส้มรีบถลาเข้ามาเกาะแขนฉันพลางยิ้มออดอ้อน ฉันสะบัดมือนางออกแต่นางก็ยกขึ้นมาเกาะต่
