สิบสอง
อุบายแยบยลในถุงไหม (2)
ร่างสูงส่งสง่าในชุดสีม่วงดำสาวเท้าตามคนนำทางเข้าไปในกระโจม บรรดานายกองที่เหลืออยู่ในนั้นบ้างก็มองฉีอ๋องหลี่เซียวหลงด้วยความตะลึง บ้างก็มองด้วยความหวาดระแวง บ้างก็ลอบประเมินท่าที มีเพียงผู้ซึ่งมีอำนาจสูงสุดในกระโจมแห่งนี้เท่านั้นที่ยังเอนซบอกนางบำเรอข้างกายด้วยท่วงท่าเอื่อยเฉื่อย ไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใด ดวงตาดุดันดุจพยัคฆ์ร้ายนั้นปรายมองหลี่เซียวหลงในฐานะเจ้าถิ่น เขาหลุดหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นหน้ากากเงินอันนั้น
หลี่เซียวหลงปรายตาสำรวจผู้คนในห้อง ดวงตาหลังหน้ากากเงินมองเลยป้าอ๋องอู่ลี่เหวินไปสะดุดยังบุรุษร่างผอมบางในชุดของชาวฮั่น ชายผู้มีใบหน้าธรรมดา ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับแลดูคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง
‘นี่คงเป็นกุนซือเสินน่งที่ผู้คนกล่าวถึงกระมัง’
“คารวะป้าอ๋องอู่ลี่เหวิน ข้าฉีอ๋องหลี่เซียวหลง!” หลี่เซียวหลงเป็นฝ่ายเปิดการสนทนา รอยยิ้มที่โผล่พ้นหน้ากากเงินยกขึ้น ร่าง
