บทที่ 8
“เลือกเรียนมหาลัยเชียงใหม่!”
“ค่ะ...”
“ทำไมต้องไปไกลขนาดนั้นล่ะลูกกวาง...” เธอเงยหน้าสบตาผู้เป็นพ่อ ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาบาง ๆ
“ลูกกวางอยากไปเรียนที่นั่นค่ะ ลูกกวางตัดสินใจไปแล้ว...” เธอตอบรับทางมหาวิทยาลัย และลงวิชาเรียนโดยใช้เงินเก็บของเธอในการลงทะเบียนเรียบร้อยหมดแล้ว
หอพักก็จองไว้แล้ว ซึ่งการเดินทางครั้งนี้เพื่อนสนิทเธอก็จะไปด้วย เราโชคดีที่สอบติดที่เดียวกัน แต่คนละคณะ...
“หนูทำแบบนี้...คืออะไร หนูยังไม่ได้บอกคุณป้าเลยใช่ไหม! หนูคิดบ้างไหมว่าคุณป้าเธอจะรู้สึกอย่างไร!” เธอก้มหน้านิ่งมือประสานกันไว้บนตัก พ่อเธอลุกจากโซฟา และยืนเท้าสะเอวหันมาทางเธอ…
“หนูขอโทษค่ะพ่อ” เธอก้มหน้าคางชิดอก กระบอกตาเธอร้อนผ่าว...พ่อเสียงดังใส่เธอ เพราะท่านกำลังโกรธมาก
“ลูกกวางทำไม...” พ่อเธอตวาดออกมาเสียงดังอีกครั้ง! แต่ยังพูดไม่ทันจบประโยค ประตูห้องที่แง้มอยู่ก็เปิดออก...
“มีอะไรกันเสียงดังออก
