“พวกเขาฆ่าแม่ของดาวฮือๆ ” ความจริงอันเจ็บปวดทำให้ดวงดาวร้องไห้ออกมา หากไม่ได้ย้อนกลับมาในชาตินี้เธอคงกลายเป็นคนโง่ที่จากไปโดยไม่รู้อะไร
จากไปอย่างคนขี้แพ้
“ไม่ต้องร้องดาว พี่จะเอาทุกอย่างที่เป็นของเธอคืนมา” แม้เขาจะพูดอย่างนั้นและได้เห็นหลักฐานทั้งหมด ทว่าดวงดาวยังไม่อาจไว้ใจเขาได้ ตอนนี้เธอไม่รู้แล้วว่าควรเชื่อใจกับคำพูดของใครได้
“พวกเขาฆ่าแม่ฉัน ฉันมีวันให้อภัย ฮึก”
“เธอจะทำอะไรดาว คิดว่าตัวเองเป็นใครจะไปสู้กับคนใจอำมหิตพวกนั้น” แสนดีอย่างเธอจะสู้กับคนพวกนั้นได้ยังไง เขาไม่อยากให้เธอต้องแปดเปื้อนแม้แต่น้อย
“ในเมื่อชีวิตฉันก็เหมือนตายไปแล้ว ตายอีกสักครั้งก็คงไม่เป็นไร”
“จะไม่เป็นอะไรได้ยังไงดาวในเมื่อเธอยังมีพี่ เธอจะทิ้งพี่ไปอีกไม่ได้นะดาว ที่พี่เล่าทุกอย่างเธอยังไม่เข้าใจใช่ไหมว่ากำลังเผชิญหน้ากับอันตรายแค่ไหน”
“ฉันรู้แต่มันสำคัญยังไงล่ะ ฉันก็แค่บังเอิญได้กลับมารู้ความจริงในสิ่
