ไม่รู้ว่าตนเองเข้ามานั่งอยู่บนรถได้ยังไง เนื้อตัวเปียกฉ่ำเริ่มแห้งลงไปมากแล้วทั้งยังมีผ้าคลุมผืนหนาห่อไหล่เอาไว้ สติของดวงดาวเริ่มกลับคืนมาก็เมื่อเดินมาถึงห้องนอนของตนเอง
หญิงสาวใช้เวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำใหม่อยู่สักพัก ออกมาพร้อมกับที่ฝ่ายเคาะเรียกหน้าห้อง นมอุ่น จากสาวใช้ส่งให้เหมือนเช่นทุกวัน
“คืนนี้คุณกันต์ไม่อยู่นะคะคุณข้าวหอม คุณกันต์สั่งไว้ว่าให้คุณนอนได้เลยค่ะไม่ต้องรอ” ฝ้ายเปรียบเสมือนสื่อกลางเอ่ยถ่ายทอดนายสาว แต่เธอไม่ได้รอเขาสักหน่อย
“คืนนี้พายุลงสวนผลไม้ท้ายไร่ค่ะ คุณกันต์ต้องลงไปดูเอง” ฝ้ายเอ่ยเสริมทว่าดวงดาวกลับรีบรับแก้มนมอุ่นแล้วบอกให้สาวใช้กลับไป
ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องสนใจสักหน่อย ดวงดาวบอกตนเองในขณะที่เสียงดังกระหึ่มมาจากฟากฟ้า พร้อมมองแก้มนมสีขาวที่กันต์ธีให้ฝ้ายอุ่นมาส่งเธอก่อนนอน และเขาคงรู้ว่าเธอเองก็รู้ว่าเขาเข้ามาในห้องนอนของเธอทุกคืนถึงได้ส่งฝ้ายมาบอกแบบนั้น
