LUMIPAS ang mga araw, natapos na rin namin ni Lorraine ang aming project. Masayang-masaya nga siya dahil ako raw ang naging partner niya. Alam daw kasi niya na marami siyang matutunan sa akin.
"Thank you Mellard hah! The best ka talaga!" nakangiti niyang sinabi sa akin.
"Naku... Wala iyon. Ikaw pa!" medyo nahihiya ko namang sagot.
"Alam mo, malapit nang matapos ang semester. Kaya, siguro ay hindi na kita magiging classmate sa sunod. Alam mo, happy ako kasi nakilala kita," seryoso at bigla niyang sinabi sa akin.
"'Wag kang magbabago ha... 'Pag kailangan mo ng makakausap..."
Napansin kong namula siya at nahiya ako kasi ang ganda niyang pagmasdan.
"Nandito lang ako!" pagkasabi niya noon ay hindi ko na maiwasang mapangiti.
"S-salamat! Gano'n din ako, hindi ko nga ini-expect na magiging
