ไอ้เหี้ยเอ้ยโครตหงุดหงิดเลยว่ะคิดว่าคนอย่างผมเเค่นี้มันจะสะใจหรือไงอยากเอาเเม่งตายคาตีนด้วยซ้ำเเค่นี้ผมปราณีมันมากไปเเล้ว ผมไม่สนผู้คนที่ซุบซิบนินทาห่าไรทั้งนั้น ทุกคนคงรู้กันเเหละว่าผมใจร้อนเเค่ไหนเเต่คงไม่คิดจะได้เห็นกับตาตัวเองเเบบนี้มั้ง ผมกวาดสายตาไปทั่วทุกคนต่างพากันหลบตาเสียงซุบซิบที่ดังไม่หยุดตอนนี้กลับเงียบลงทันตาเห็น ผมก้มลงมองไอ้เวรที่กล้าลองดีอยากเป็นชู้กับเมียชาวบ้านถามว่ายับเเค่ไหนบอกเลยว่ามาก
“เก็บเจ้านายพวกคุณไว้ดีๆถ้ามีครั้งหน้าเตรียมหาที่ทำงานใหม่กันได้เลย”
“...”
“ตึกนี้เเพงเเค่ไหนฉันจะกวาดซื้อมาให้หมด”
ผมพูดทิ้งท้ายไว้เเค่นั้นก่อนจะเดินออกมา ก่อนขึ้นรถไม่ลืมถอดรองเท้าทิ้งลงขยะพร้อมกับหยิบคู่ใหม่ขึ้นมาใส่ ถามว่าอารมณ์ผมตอนนี้เป็นยังไงบอกเลยว่าหงุดหงิดเเค่นี้ผมพูดเลยว่าไม่พอสำหรับผม เคยเตือนเเล้วว่าอย่ามาเล่นกับคนขี้หึง กล้าที่จะลองก็ต้องโดนเเบบนี้เอาเหอะยังไงผมก็ได้
