บทที่ 19
ไม่อาจห้ามใจได้อีกแล้ว
กลางดึกเงียบสงัดภายในวังหลวงที่ตรวจตราเข้มงวดกลับมีเงาของคนผู้หนึ่งยืนอยู่ภายในห้องบรรทมของฮ่องเต้ท่ามกลางความมืด ร่างสูงย่างกายเดินตรงไปยังเตียงมังกรพร้อมกระบี่ที่อยู่ในมือ
“เยว่เทียนยังไม่เลิกนิสัยปลอมตัวเป็นมือสังหารมาพบข้ากลางดึกอีกหรือ”
ฮ่องเต้เยว่ชิงเอ่ยออกมาเสียงเรียบก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงมังกรพลางถอนหายใจออกมา นัยน์ตาคมมองเงาของร่างสูงของบุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลังม่าน
“ไม่กลัวว่าจะเป็นมือสังหารจริง ๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ”
โจวเยว่เทียนที่เห็นว่าการแกล้งของตนไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายตกใจเช่นในอดีตแล้วก็เก็บกระบี่เข้าไปในฝักพลางถอนหายใจออกมาราวกับเบื่อหน่าย มือหนายื่นออกไปเปิดม่านทำให้เห็นพี่ชายของเขาที่นั่งยิ้มอยู่
“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อยที่เจ้าปลอมเป็นมือสังหารมาหาข้าเช่นนี้ อีกอย่างหากเจ้าเป็นมือสังหารจริง ๆ องครักษ์เงาคงลง
