ยามโฉ่ว
เวลาแห่งรัตติกาลอันเงียบสงัดที่มีแต่ผู้คนหลับใหลและเข้าสู่ห้วงนิทรา ร่างระหงนอนเหยียดยาวอยู่บนแท่นบรรทม บนโต๊ะทรงพระอักษรเต็มไปด้วยอุปกรณ์มากมายที่เฉินวาวาเตรียมตัวแปลงโฉมในเช้าวันรุ่งขึ้น ท่ามกลางสายพระเนตรของจอมมารหนุ่มทรงยืนทอดพระเนตรข้าวของต่างๆ ที่คู่ชะตาของพระองค์จะแปรเปลี่ยนให้ตัวเองกลายเป็นหญิงอัปลักษณ์เพื่อให้รอดพ้นจากการเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับรัชทายาทจื่อถงและหลีกหนีการร่วมหอ
“เสี่ยววาวาหนอเสี่ยววาวาเจ้าช่างเหลือเกินเสียจริงๆ” จอมมารหนุ่มรำพึงออกมาเบาๆ
พระวรกายสูงใหญ่หันกลับมาทอดพระเนตรร่างงามที่กำลังหลับสนิทอยู่ในเวลานั้น ทรงพระดำเนินเข้าไปหาพร้อมทรุดพระวรกายลงประทับนั่งทอดพระเนตรสตรีของพระองค์ ใบหน้างามเมื่อยามหลับใหลช่างชวนมองและน่าทะนุถนอมอย่างยิ่งยวด พระโอษฐ์คลี่ยิ้มออกมาบางๆ
“สตรีทั่วหล้าอยากงดงามเพื่อให้บุรุษพึงใจ แต่เจ้ากลับต้องการให้ตนเองกลายเป็นหญิงอัปลักษณ์
