Chapter 17/2

1132 คำ

[17/2] มาร์วินชวนฉันออกมาเดินเล่นที่หาด ตอนนี้ฉันกดดูเวลาที่หน้าจอมือถือก็รู้ว่าตอนนี้เกือบจะห้าทุ่มแล้ว ซึ่งตอนนี้ที่กดดูเวลาก็เห็นการแจ้งเตือนไลน์ของพี่นาฟอีกครั้ง ว่าให้ฉันกลับไปหาเขาที่โต๊ะได้แล้ว แต่ฉันยังไม่อยากไปถ้าหากยังไม่ได้เคลียร์กับมาร์วินให้รู้เรื่องก่อน “แกโกรธเราใช่ไหม? แกเปลี่ยนไปเราดูออก” พอเดินมาเงียบกันมาเรื่อยๆ สักพัก ฉันก็เปิดประเด็นทันที “อย่าคิดมากเลยหยก โอเค... เรายอมรับว่าเรายังมูฟออนจากแกไม่ได้ แต่เราจะพยายาม ขอโทษนะที่ทำให้แกไม่สบายใจ” “ไม่วิน เราต่างหากที่ต้องขอโทษ เราไม่ชัดเจนกับแกตั้งแต่แรก” “แกชัดเจนกับเรานานแล้วหยก เราเองต่างหากที่หลอกตัวเองอยู่ คิดว่าถ้าทำดีกับแกมาเรื่อยๆ สักวันแกจะยอมรับรักเรา” “ขอบคุณแกมากเลยนะสำหรับทุกๆ อย่าง ที่แกคอยซัปพอร์ตเรายืนอยู่ข้างเรามาโดยตลอด” เขาคือเพื่อนแท้ของฉัน และฉันจะไม่ยอมให้เราต้องมามีปัญหากันเพราะเรื่องนี้ เรา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม