2.มองจนพอใจ
1241 คำ
"เสร็จแล้วครับ ขอขอบคุณน้องๆทั้งสองคนมากเลยครับ เจอกันที่งานเลี้ยงพี่รหัสนะครับ"
เอมส่งยิ้มให้ทุกคนก่อนที่เธอจะเดินออกมา แต่ทว่าอยู่ๆเจเจก็เดินมาหยุดที่เบื้องหน้าของเธอ เขายังคงส่งยิ้มที่แสนจะน่ารักน่าชังให้เธอ
"เอม เราขอไลน์เอมไว้บ้างสิ เอาไว้เผื่อเราไม่เข้าใจงานวิชาไหน จะได้ทักไปถามเอมไง"
แต่ว่าเธอจำได้ว่าเขาคือคนที่สอบติดเป็นอันดับหนึ่งของคณะนะ...เขาจะมาถามคนหัวขี้เลื่อยที่สอบผ่านแบบฉิวเฉียดอย่างเธอไปทำไมกัน
"ได้สิ"
แต่การผูกมิตรกับเจเจเอาไว้ก็ไม่เสียหาย หากสนิทกันในอีกระดับหนึ่ง บางทีเขาอาจจะยอมเป็นแบบวาดรูปให้เธอก็ได้
"เจเจนี่โคตรน่ารักเลยเนอะ ฟิวเป็นหนุ่มอบอุ่น เป็นไมโครเวฟ"
เอมหัวเราะกับคำกล่าวของมะปราง
"ไปเร็วๆเถอะน่า อยากเห็นหน้าพี่อินไม่ใช่รึไง"
"แน่นอนจ้าเพื่อน ขอโทษที่ต้องบอกว่าวันนี้ขอเทนะ เพราะว่ามีนัดต่อกับพี่อิน"
"อืม คอนโดเราอยู่ใกล้ๆเราเดินกลับได้แกไปเถอะน่า"
อันที่จริงเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปที่แกลลอรี่สักหน่อย วันนี้อยากจะลองวาดมือดู... นิ้วมือที่เรียวยาวและสวยงาม
"มาทางนี้เลยครับน้องทั้งสองคน พี่เตรียมที่นั่งเอาไว้ให้แล้ว"
อาจจะเป็นเพราะว่าที่นี่คือมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ทำให้มีแต่นักศึกษาที่ค่อนข้างมีฐานะมาเรียน แทนที่จะจัดกิจกรรมที่มหาลัย ทางคณะกลับมาจัดเลี้ยงที่ร้านเหล้าแทน
นี่ยังไม่มืดเลยนะ อีกทั้งเป็นเรายังอยู่ในชุดนักศึกษา...
"วางใจเถอะครับ นี่คือร้านของพี่เอง เป็นร้านเหล้าแต่ว่าวันนี้ไม่ขายเหล้าครับ เพราะเราจะมาหาพี่รหัสกันที่นี่"
"พี่อินเหมือนอ่านใจได้เลยนะคะ"
"ต้องบอกว่าหน้าน้องเอมต่างหาก ที่บ่งบอกสิ่งที่คิดทุกอย่าง ซ่อนสีหน้ามั่งก็ได้ครับคนสวย"
เสียงหัวเราะดังขึ้นมาทำให้เอมและมะปรางรู้สึกผ่อนคลายลง ทว่าพอกวาดสายตาไปรอบๆกลับเห็นเพื่อนร่วมรุ่นมาไม่กี่สิบคน
"เราแบ่งเป็นสามส่วนครับ เพื่อให้ความใกล้ชิดระหว่างพี่น้องในคณะมีมากขึ้น เราก็เลยแบ่งทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้องออกเป็นสามส่วน ไปนั่งเถอะครับ ทานอะไรรอก่อนได้เลยเพราะหากมากันครบจะได้เริ่ม"
พี่อินนับว่าเป็นรุ่นพี่ที่เฟรนลี่สุดๆไปเลย ดูเข้ากับคนง่ายและเป็นมิตรกับทุกคน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมะปรางถึงได้ตกหลุมรักพี่อินขนาดนั้น
เพียงแต่คำว่าเฟรนลี่กับคำว่าเจ้าชู้มันมีเพียงเส้นบางๆขวางกั้นเท่านั้นนะสิ หวังว่าเพื่อนของเธอคงจะไม่หลงคารมของพี่อินมากถึงขนาดแยกแยะไม่ออกหรอกใช่ไหม
"ชื่อเอมใช่ไหม เราวาวานะ งื้อเธอสวยมาเลย"
"ไม่ขนาดนั้นหรอก"
เอมส่งยิ้มให้กับเพื่อนร่วมรุ่นทั้งสามคนที่นั่งร่วมโต๊ะกันอย่างเป็นมิตร มีน้ำผลไม้และน้ำอัดลมถูกวางเอาไว้เบื้องหน้าของเธอ
"พวกเรามองเอมมานานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสเข้าไปทักเลย วันนี้ก็เลยมาขอทำความรู้จัก"
"เราชื่อเบลนะ ส่วนอีกคนชื่อพิงค์"
บรรยากาศของเอมและเพื่อนใหม่นั้นดูสบายๆกว่าที่คิดเอาไว้ ทุกคนไม่ได้พูดจากดดันหรือว่าถามซอกแซกอะไรเลย
"เรามาวันนี้เพราะหวังว่าพี่รอยด์จะมาเป็นพี่รหัสเรา พี่แกแบบหล่อมาก"
เอมส่งยิ้มแห้งๆให้กับเพื่อนร่วมโต๊ะเพราะว่าเธอไม่รู้จักรู้พี่ที่พวกเพื่อนพูดมาสักคน ส่วนมะปรางแอบปลีกตัวออกไปหาพี่อินตั้งนานแล้ว
ท่าทางว่าคนนี้มะปรางมันจะเอาจริงแฮะ
เสียงตบมือดังขึ้นมาเพื่อจะดึงความสนใจของทุกคนไปที่เวที
"สวัสดีครับน้องๆคณะวิศวะทุกคน มากันครบแล้วใช่ไหม หากมากันครบแล้วพี่ก็จะไม่รีรอเริ่มต้นการจับฉลากพี่รหัสได้เลยครับ"
ถึงเวลาสักทีสินะ มารีบทำให้เสร็จแล้วกลับไปทำงานที่เธอรักกันเถอะ!
เอมและเพื่อนคนอื่นๆก็ลุกไปเข้าแถว เพื่อจับฉลากคำใบ้ของพี่รหัส พอถึงคิวของเอมก็มีเสียงผิวปากแววเป็นระยะๆ
"น้องเอมครับ จับให้ได้ชื่อพี่นะครับ"
เอมได้แต่ส่งยิ้มให้พวกพี่ๆที่ยืนอยู่บนเวที เธอรีบจับฉลากก่อนจะส่งให้พี่ที่ถือไมค์อยู่
"คำใบ้นะครับ หล่อแต่ปากหมา เย็นชาแต่อบอุ่น ฮ็อตสุดอะไรสุดต้องคนนี้เลย ในเทอมนี้ต้องหาให้เจอนะครับ เป็นกำลังใจให้นะน้องเอมคนสวยของพี่"
อ่า คำใบ้แบบนี้ใครมันจะไปรู้กันวะ!!!
แต่มีเวลาอีกตั้งหลายเดือนกว่าจะปิดเทอม เดี๋ยวค่อยไปหาก็แล้วกัน
เอมรีบเดินกลับมาที่โต๊ะ เธอส่งยิ้มให้ทุกคนก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋าเงียบๆ ต้องหนีกลับแบบเนียนๆ ไม่ให้เป็นจุดสนใจ
"เอม จะไปไหนเหรอ"
วาวาร้องทักเมื่อเห็นเอมทำท่าจะลุกขึ้น
"อ๋อ เราจะไปเข้าห้องน้ำน่ะ เดี๋ยวเรามา"
"ฝากกระเป๋าไว้ที่เราได้นะ เดี๋ยวเราดูให้"
เอมส่งยิ้มให้วาวา
"ไม่เป็นไร เราว่าจะไปแต่งหน้าเพิ่มด้วย"
หลังจากกล่าวจบเอมก็รีบไปที่ห้องน้ำทันที เธอยืนอยู่หน้ากระจกพักหนึ่งก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ
มันต้องมีประตูหลังบ้างแหละ ก็แค่เดินออกไปทางประตูหลัง เอมเดินตามทางเดินไปเรื่อยๆก็เจอกับประตูตรงบันได เธอรีบผลักมันออกไปแล้วเดินไปตามทางเดินทันที
ทางเดินนี้ทั้งแคบและมืดมากทีเดียว เธอน่าจะเดินมาไกลจากร้านพอสมควรเพราะว่าไม่ได้ยินเสียงภายในร้านแล้ว
เหมือนกับว่าเธอจะเห็นแสงไฟอยู่ที่ปลายทางเดิน เอมเดินไปจนสุดทางก็พบกับประตูสองบาน เธอเลือกที่จะผลักประตูบานแรกเข้าไปอย่างรวดเร็ว...
ทว่าแทนที่หลังประตูบานนี้มันจะเป็นทางออกมันกลับเป็นห้องอะไรสักอย่างที่ดูเหมือนห้องพัก เธอรีบเดินออกมาเพื่อจะผลักประตูอีกบานเพราะค่อนข้างมั่นใจว่าประตูบานนี้น่าจะเป็นทางออก
"...."
เสียงน้ำจากฝักบัวกำลังกระเด็นออกมากระทบพื้น พร้อมกับร่างสูงที่กำลังยืนเปลือยเปล่า ตามร่างกายของเขานั้นมีฟองสบู่เกาะอยู่จำนวนมาก
เธอจ้องมองไปยังร่างกายอันงดงามของเขาอย่างลืมตัว จนใบหน้าที่เรียบเฉยของเขาจ้องมองมาที่เธอ
"ถ้าดูจนพอใจแล้ว ช่วยปิดประตูให้หน่อยได้รึเปล่า หรือถ้าอยากจะมาอาบด้วยกัน...."
"ผลัวะ!!!"
เอมรีบปิดประตูอย่างรวดเร็ว เธอยืนอยู่ที่ด้านหน้าประตูด้วยหัวใจที่เต้นแรงแทบเป็นบ้า
- ผู้เขียน
