“ไก่ทอดหมดหรือยังครับ” เจียวมิ่งน้อยที่แอบอยู่ตรงประตูทนไม่ไหวเพราะสองคนนี้เอาแต่ยืนจ้องหน้ากันไม่หยิบของกินออกไปเสียที
“อ้อมีอีกของกินเล่นด้วย” เยลูเอ๋อที่ทำตัวไม่ถูก
“มาเล่นซูเปอร์แมนกันดีกว่านะ” ตงหยางอุ้มเจียวมิ่งน้อยขึ้นกลางอากาศแล้วพาเขาวิ่งออกไป
วิ่งหนีระเบิดยังไม่รู้สึกหวั่นไหวเท่ากับหนีออกมาจากครัวเลย
“สรุปว่า” ตงเจียงถามแฝดผู้พี่
“ค่อยเป็นค่อยไปใครจะเหมือนนาย” ตงหยางทำเป็นดุน้อง
“ไอ้กระจอกเอ๊ย” ตงเจียง
“ว่าใครนี่แน่ะ” ตงหยางเปลี่ยนจากเขินมาเป็นไล่เตะน้อง
“เจ้าของคนนั้นมันจะรู้มั้ยว่ากำลังไล่เตะตัวเองอยู่” เหลียงมู่
งานเลี้ยงแต่งงานผ่านไปอย่างชื่นมื่นก็มีงานขึ้นบ้านใหม่ของนายพลเหลียงมู่และภรรยาที่ตอนนี้เขายื่นเรื่องขอย้ายตำแหน่งในช่วงเดียวกับหยางเจียวจ้านและตงหยาง
“กลายเป็นว่าพอผมกลับมาพวกพี่ก็ย้ายไปปักกิ่งเลยเหรอ” ตงเจียง
“ฉันยังอยู่ที่นี่” หยางเฟย
“ยังดีที่มีพี่อยู่น
