ตอนที่ 1
3037 คำ
ตอนที่ 1
คำเตือน :
พระเอกมีอะไรกับคนอื่นที่ไม่ใช่นายเอก มีเหตุการณ์ sadism/masochism/BDSM
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ลูกพีช พีชญา วราดร หนุ่มน้อยโอเมก้าวัยใส อาศัยอยู่ที่ ภูเก็ต เกาะที่ใหญ่ที่สุดทางตอนใต้ของประเทศไทย เป็นเมืองท่องเที่ยว เศรษฐกิจและเป็นสวรรค์ของนักท่องราตรี
เขาอยู่ในความดูแลของมารดาแต่เพียงผู้เดียวเติบโตในบ้านที่มีเพียงแม่เป็นเสาหลักของครอบครัว พีชญาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบิดาของตนนั้นเป็นใคร แม่น้อยบอกเพียงว่าพ่อทิ้งพวกเราไปตั้งแต่ยังไม่รู้ว่าแม่มีเขาด้วยซ้ำ
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกโหยหาอะไร ถึงแม้จะลำบากแค่ไหนเขาก็ไม่เคยทิ้งการเรียน พีชญากัดฟันสู้ทนทำงานไปด้วยและเรียนไปด้วย ส่งเสียตัวเองเพื่อแบ่งเบาภาระของมารดาแต่เพราะเขามีเพศรองที่เป็นโอเมก้าชนชั้นล่างของสังคมจึงทำให้หางานทำยาก มีหลายบริษัทที่คัดเลือกจากชนชั้นมากกว่าความสามารถ
งานพาร์ทไทม์ในห้างส่วนมากจะรับเบต้าเป็นหลักเพราะโอเมก้าทำงานได้ไม่เต็มร้อยแถมยังมีช่วงเวลาฮีทที่กินเวลาไปเกือบอาทิตย์ หากฮีทในที่ทำงานย่อมส่งผลกระทบและเกิดผลเสียต่อที่ทำงาน
อันตรายทั้งต่อลูกค้า เพื่อนร่วมงานและตนเอง
แค่เกิดเป็นโอเมก้าทุกอย่างในชีวิตก็ดูเหมือนจะยากไปหมด
มารดาของเขาเองก็เป็นโอเมก้าทำงานที่ร้านนวดสปาแห่งนี้มานาน พีชญาเองก็ทำงานพาร์ทไทม์ที่นี่ตั้งแต่อายุ 18 เริ่มแรกเขาเป็นแคชเชียร์รับลูกค้าจึงทำให้มีความรู้ด้านภาษาที่หลากหลายจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มาใช้บริการและพอมีทักษะในการนวดจากการฝึกฝนจากมารดา พี่ๆในที่ทำงานและด้วยตนเองโดยไม่ต้องไปลงคอร์ดเรียนเพิ่มเติม
ร่างเล็กบอบบางผิวสีน้ำผึ้ง หน้าตาจิ้มลิ้ม ดวงตาคมสวยเป็นที่หมายตาต้องแก่ลูกค้าประจำและขาจรเพราะความสวยที่เกินชายทำให้พีชญาได้ทิปหนักๆอยู่บ่อยๆและเขาเองก็บริการเต็มที่เช่นกัน
ทุกคนที่นี่เปรียบเสมือนญาติพี่น้อง เจ๊น้ำเจ้าของร้านสปาก็เมตตาและเอ็นดูเขาเหมือนลูกหลานแท้ๆ ด้วยความที่พีชญานั้นว่าง่ายไม่เกี่ยงงานและยังอาสาช่วยงานทุกอย่างภายในร้านเสมอ ได้ทั้งเงินทั้งความรู้แม้จะเหนื่อยแค่ไหนแต่เขาก็ทนได้แถมยังได้ดูแลแม่และยังไม่กระทบกับการเรียนอีกด้วย
วันนี้เขาเรียนจบวิทยาลัยด้วยวัยเพียง 21 ปีและกำลังจะไปบอกข่าวดีนี้กับมารดา
ลูกชายของแม่ทำได้แล้ว หวังว่าแม่จะภูมิใจนะ
"Close"
พอถึงหน้าร้านร่างเล็กก็ต้องขมวดคิ้ว ทำไมร้านถึงปิดล่ะ ไหนแม่บอกว่าวันนี้ทำงานปกติไง
พอดีกับที่เสียงสมาร์ทโฟนเครื่องบางในกระเป๋าเป้ของเขาดังขึ้น พีชญาหยิบโทรศัพท์แล้วก็เห็นว่าเบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์ของเจ๊น้ำ
"ครับเจ๊" พีชญาทักทายปลายสายเสียงสดใสตามแบบฉบับของคนที่สนิทกัน
"ฮื้ออ พีช ฮึก พีชลูก ตั้งสติแล้วฟังเจ๊ดีๆนะ" ปลายสายสะอื้นไห้ ทำเอาใจคนฟังหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม
"เจ๊ กะ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ใครเป็นอะไร แล้วเจ๊ร้องไห้ทำไม" พีชญาเริ่มร้อนรน "แล้ว แล้วแม่น้อยล่ะครับ ไหนแม่บอกพีชว่ามาทำงานไง"
หนุ่มน้อยถามอย่างร้อนใจโดยไม่รอให้ปลายสายพูดต่อ
"ฮึก ฮื้อ ตอนนี้พี่น้อยอยู่โรงพยาบาล อยู่ๆพี่น้อยเป็นลมหมดสติไปเจ๊- เจ๊รีบพาพี่น้อยมาโรงพยาบาลและก็รีบโทร.บอกพีชเลย" เจ๊น้ำร้องไห้ปนสะอื้นเพราะอาการของพี่น้อยไม่สู้ดีนัก
"แล้วตะ ตอนนี้ แม่ เป็นยังไงบ้างครับ พีชขอคุยกับแม่หน่อยได้ไหม" พีชญาพยายามปลอบใจตัวเองว่าแม่คงไม่ได้เป็นอะไรมาก มารดาของเขาแข็งแรงและไม่มีโรคประจำตัวอะไรเลยด้วยซ้ำ
"ตอนนี้พี่น้อยยังไม่ได้สติ พีชรีบมานะ เจ๊รออยู่หน้าห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลxxนะลูก"
พีชญาเข่าทรุดนั่งลงข้างฟุตบาททันทีเมื่อวางสาย มือบางจับปลอกคอหนังชนิดพิเศษที่มารดาสั่งทำให้เป็นของขวัญวันเกิด นั่งร้องไห้ปล่อยโฮออกมาอยู่ตรงนั้นไม่อายสายตาผู้คนที่มองมา พอตั้งสติได้จึงเรียกแท็กซี่ตรงไปยังโรงพยาบาลทันที
ใช้เวลาไม่ถึง 20 นาที โอเมก้าตัวน้อยเดินทางมาถึงหน้าห้องฉุกเฉินที่มีเจ๊น้ำและพี่นิลรออยู่
หลังจากที่ได้พูดคุยกับทั้งสองคนเขาจึงรู้ว่าอาการของแม่นั้นค่อนข้างหนัก หมอบอกว่าแม่ของเขาเส้นเลือดในสมองแตกต้องผ่าตัดด่วน แล้วค่าใช้จ่ายก็สูงมากด้วย
พีชญาร้องไห้เสียใจจนแทบสิ้นสติเกือบเป็นลมล้มพับไปหลายรอบเพราะไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าแม่เป็นโรคความดันโลหิตสูง ทั้งที่เขากับแม่อยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลาทว่าเขาก็ไม่เคยสังเกตอาการของแม่เลย
โอเมก้าตัวน้อยเหมือนหมดหนทาง เงินเก็บก็พอมีอยู่บ้างแต่ถึงยังไงก็คงไม่เพียงพออยู่ดี แม้เจ๊น้ำจะเสนอให้ยืมก่อนแต่ยังไงก็ไม่พออยู่ดี
แล้วเขาจะไปหาเงินมาจากที่ไหนล่ะ
...
คริสโตเฟอร์ ลูฟเฟอร์ ทุกคนล้วนแต่รู้จักเขาในฐานะนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์และมาเฟียตระกูลดังที่รวยติดอันดับโลก หนุ่มหล่อไฟแรงที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้มอดไหม้ รวมไปถึงร่างบางตรงหน้าที่กำลังเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปหาทั้งสายตาและท่าทางของเจ้าหล่อน
ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างใจเย็น พร้อมผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอวสอบเพียงผืนเดียว หน้าท้องแกร่งมีหยดน้ำแพรวพราวเต็มไปด้วยซิกแพคและรอยสักที่น่าหลงไหลผมสีน้ำตาลหยักศกบัดนี้ถูกมือหนาเสยลวกๆไปด้านหลัง นัยน์ตาสีฟ้าอมเทา จมูกโด่งเป็นสันของเขาทำให้ลิสาอยากจะยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปพ่อเทพบุตรตรงหน้า
ติดตรงที่บอดี้การ์ดหน้าห้องของเขายึดเครื่องมือสื่อสารทุกชนิดของเธอไว้ ไม่งั้นสาวๆเกือบครึ่งค่อนประเทศต้องอิจฉาเธอแน่ๆ
ลิสาใส่ชุดชั้นในตัวจิ๋วที่เขาตระเตรียมไว้ให้ ทำความสะอาดร่างกายก่อนจะขึ้นมานอนรอชายหนุ่มที่เตียงคิงไซส์ มองสำรวจรอบห้อง โซ่ตรวนระโยงระยางย้อยลงมาจากด้านบน โคมไฟรูปไม้กางเขนหัวเตียงและไฟสีแดงรอบห้องเพิ่มความเร่าร้อนให้กับกิจกรรมในค่ำคืนนี้
เธอตื่นเต้นมากที่ได้รับโทรศัพท์เชื้อเชิญให้มาดินเนอร์และดื่มไวท์ด้วยกันที่เซฟเฮ้าส์ของเขา
ลิสาเตรียมตัวมาอย่างดีและพร้อมมากสำหรับคืนนี้
“You So saxy babe”
"You too คุณคริส อื้ออ"
ยังไม่ทันจะพูดจบลิสาก็ถูกจู่โจมทันที ชายหนุ่มเคลื่อนตัวทาบทับก่อนจะพลิกร่างบางขึ้นมาข้างบน นอนแผ่หลาให้เธอปลนเปลอ ตาคมจ้องมองเป็นการประเมิน
เธอคงจะเตรียมตัวมาอย่างดีแล้วสินะ
"จัดการสิ" เสียงทุ้มเอ่ยออกคำสั่งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนิ่งไป
ลิสาจัดการดึงผ้าขนหนูออกอย่างรู้งาน มือสั่นเทาจับเจ้ามังกรยักษ์เส้นเลือดปูดโปนรอบท่อนลำน่าเกรงขาม รูดหัวบานหยักสีแดงน่าสัมผัสลงก่อนจะใช้ลิ้นโลมเลียส่วนหัวจนเกิดเสียงเฉอะแฉะ
"อืออ...ทำดีหนิ" คริสโตเฟอร์เอ่ยชมเสียงพร่าใชท่อนแขนรอเป็นหมอนมองการกระทำของหญิงสาวตรงหน้า
ได้ยินเสียงของเขาแค่นี้ก็จะเสร็จแล้ว โทนเสียงทุ้มต่ำเซ็กซี่ สาบานเลยว่าไม่เคยเห็นใครที่เฟอร์เฟคขนาดนี้มาก่อน มือบางจับหัวบานหยักเข้าปากทีละนิด ความยาวของมันถึงคอหอย ร่างบางต้องใช้มือรูดขึ้นลงเป็นจังหวะเพราะไม่สามารถเอาเข้าไปในปากได้หมด
เอวหนากระดกสวนขึ้นมา ส่วนหัวบานหยักลึกเข้าไปถึงลำคอจนลิสาสำลัก ร่างบางไอโคลกออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า น้ำตาคลอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างเย้ายวน
"อ้าา....ดีมาก..." ร่างสูงหลับตานิ่ง ภาพโอเมก้าตัวน้อยน้ำตาคลอซ้อนทับเข้าในโสตประสาท เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 37 ปี ไม่เคยปรารถนาใครเท่านี้มาก่อน เพียงแค่คิดถึงหน้าเด็กคนนั้นเลือดในกายก็สูบฉีดจนร้อนรุ่มไปทั้งตัว ร่างกายเกร็งเครียดราวกับมีกระแสไฟ้าแล่นผ่านตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้า
“อ๊ะ แม่ง ซี๊ดดด”
เสียงกระเส่าถึงใจของคริสโตเฟอร์สร้างความรัญจวนให้แก่คนที่ได้ยิน ร่างบางได้ใจปรนเปรอให้เขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
หวังว่าเขาจะพอใจและเรียกหาเธออีกในครั้งหน้า
มือหนาจับใบหน้าเล็กให้ผละห่างจากส่วนกลางกายแข็งขืนเมื่อกำลังใกล้แตะขอบสวรรค์ แทรกสองนิ้วเข้าไปในโพรงปากก่อนจะกระตุกเกร็งปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นพุ่งเลอะเต็มใบหน้าของเธอ ส่วนที่เข้าปากลิสากลืนทุกหยาดหยด แลบลิ้นเลียเล็มส่วนที่เลอะริมฝีปากลงคอพลางยกยิ้มอย่างเย้ายวน
เมื่อเห็นว่าความใหญ่โตของชายหนุ่มยังไม่ยอมสงบลง ลิสาจึงจับเครื่องป้องกันที่เตรียมมาขึ้นมาสวมให้เขาอย่างรู้งาน ไม่รีรอปล่อยจังหวะให้ขาดห้วงนานก่อนจะถูกมือหนาจับให้พลิกหันหลัง
“อ๊ะ”
อัลฟ่าหนุ่มจับตรึงข้อมือบางไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียวก่อนจะหยิบกล่องอุปกรณ์ของเล่นออกมาจากลิ้นชักข้างเตียง
คลิ๊ก!
เสียงล็อกกุญแจมือดังขึ้นในความเงียบ ลิสายกยิ้มรู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ริมฝีปากหนากดจูบหนักๆลากลิ้นสากโลมเลียตั้งแต่หลังหูลงมาจนถึงท้ายทอย ร่างบางหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้มหอบหายใจกระเส่า
“เรามาเล่นอะไรสนุกๆกันดีไหม” เสียงแหบพร่าถามชิดริมใบหูขาว งับเบาๆที่ลำคอระหงทำเอาคนใต้ร่างเสียวสันหลังวาบ
“ดะ ดีค่ะ” ลิสารับคำ ดีเหมือนกันถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ๆ
“เธอพร้อมจะเป็นทาสของฉันไหม?”เขาไม่ชอบบังคับใคร หากคู่นอนไม่ประสงค์ที่จะทำต่อเขาก็พร้อมที่จะหยุดทันที
“อ้า พร้อมค่ะ พะ พร้อมมาก”
“หึ!”
คริสโตเฟอร์จับผ้าปิดตาสีดำสนิทที่อยู่ในกล่องขึ้นมาปิดตาคนใต้ร่าง สวมปลอกคอหนังพร้อมจับสายจูงไว้มั่น มือหนาหยิบของเล่นชิ้นโปรดขึ้นมาก่อนจะหมุนพันมือหนา
เพี้ยะ!
“อ๊ะ! อ้าา คุณ” ลิสาตกใจสะดุ้งโหยงเมื่อโดนแส้หนังฟาดลงที่ก้นงอนเป็นการกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อน รู้สึกเจ็บปรี๊ดตรงส่วนที่โดนฟาดไม่น้อยทว่าไม่นานก็หาย
โคตรเร้าใจเป็นบ้า
“จากนี้ไปฉันคือนายท่านของเธอ เรียกฉันว่านายท่านสิ”
“อ้าาา นะ นายท่าน”
“ดีมาก”
มือหนาถอดเครื่องป้องกันที่อีกฝ่ายสวมให้ทิ้งไปอย่างไร้ทิศทางก่อนจะสวมถุงยางอนามัยชนิดบางพิเศษทว่าทนทาน เหนียวแน่นแม้จะเกิดการน็อทที่เขาสั่งทำมาเพื่อขนาดมังกรยักษ์ของเขาโดยเฉพาะ
เขาไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น!
แม้จะติดเซ็กส์จนหน้ามืดตามัวแต่ก็ไม่เคยเผลอไผลจนลืมป้องกัน ไม่งั้นคงมีลูกเป็นโหลกับคู่นอนทุกคนที่นอนด้วย
หยิบคลิปจิวหนีบปลายยอดถันชูชันก่อนจะฟาดแส้ที่ก้นงอนหนักๆอีกครั้ง
เพี๊ยะ!
“อ๊ะ! จะ เจ็บค่ะคุณคริส..”
“ใครอนุญาตให้เธอเรียกชื่อฉัน!” เสียงคำรามแข็งกร้าวราวกับคนละคนกับคนเมื่อบ่ายนี้ คริสโตเฟอร์ก้มกระซิบชิดใบหูเล็ก "อยากโดนลงโทษเหรอ"
"มะ ไม่ค่ะ"
"ห้ามปฏิเสธบทลงโทษจากเจ้านาย"
มือหนาจับล็อกใบหน้าขาวให้เชิดหงายรับจูบรุนแรงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งทั่วโพรงปาก เสียงจูบเฉอะแฉะหยาบโลนดังทั่วห้อง
อัลฟ่าหนุ่มจ่อส่วนแข็งขืนกับปากทางสีหวาน กระแทกแก่นกายกับช่องทางรักสีหวานโดยไม่เบิกทางใดๆทิ้งสิ้นเพราะเขารู้ว่าเธอคงพร้อมมากแล้วสำหรับคืนนี้
“อะ อั๊ก อ้าา” ลิสานิ่วหน้าเพราะความเจ็บจุกหอบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอด
“บอกฉันสิว่าเธอรู้สึกยังไง”
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง คริสโตเฟอร์ขยับกายเข้าออกรัวเร็ว กระดกเอวเสยตอกอัดความใหญ่โตเป็นจังหวะหนักหน่วงราวกับคนโกรธกันมาเป็นชาติ
"อะ อ๊ะ อื้อ สะ เสียวมากเลยค่ะ นะ นายท่าน" ร่างบางครวญครางสุขสมเมื่อเริ่มปรับตัวได้ แอ่นกายโค้งรับจูบหยาบโลนไร้ความปราณี ลิ้นหนาสอดแทรกสำรวจโพรปากนิ่มน้ำลายเหนียวเฉอะตามมุมปาก
"อื้ออ ซี๊ดด" ชายหนุ่มแหงนหน้าขึ้นพร้อมกับครางทุ้มต่ำในลำคอ เสียงตอกอัดกระแทกกระทั่นบั้นท้ายสะบึ้มหนักหน่วงไม่หยุดพัก เอวสอบแข็งแรงซอยถี่เร่งจังหวะก่อนคริสโตจะเปลี่ยนท่าทาง มือหนาจัดแจงหมุนร่างบางหันหน้าเข้าหากันยกแขนที่ถูกล่ามด้วยกุญแจมือขึ้นคล้องหลังคอแกร่ง ขาเรียวยกเกี่ยวเอวสอบอย่างรู้งานก่อนจะถูกอุ้มและเดินตรงไปยังกระจกใสที่มองเห็นวิวทิวทัศน์และน้ำทะเลสีใสยามค่ำคืนที่สาดกระทบชายฝั่ง
เขาจับคนตัวเล็กหันหลังก่อนจะเสือกสนความใหญ่โตจนร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว จับใบหน้าได้รูปขึ้นรอยแดงเป็นริ้วทั่วบริเวณกรอบหน้าให้หันมารับจูบดูดดื่ม ลิสาสุขเสียวจวรขาดใจก่อนจังหวะรุนแรงจะเปลี่ยนเป็นเนิบนาบทว่าเน้นหนักหน่วงทุกการเคลื่อนตัวเข้าออก
ไม่เคยมีใครทำให้เธอถึงใจขนาดนี้มาก่อน
"อ้าา อ้า ลึกเกินไปค่ะนายท่าน อ๊ะ!" ลิสาครางกระเส่า ถึงใจที่สุดเลย ท่อนใหญ่กระแทกรัวๆจนน้ำสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนเต็มหว่างขาเสียงดังเฉอะแฉะ
ลิสาขาสั่นเทาจนต้องยึดกระจกเป็นที่พึ่งเสร็จสมไปเป็นรอบที่สอง
"ใครสั่งให้เธอเสร็จก่อนฉัน ห๊ะ!"
คริสโตเฟอร์ฟาดแส้ในมือใส่ก้นงอนเด้งแทนการลงโทษ
เสียงร้องโหยหวนเจ็บปวดของร่างบางยิ่งเพิ่มความกำหนัดให้แก่อัลฟ่าหนุ่ม
ยิ่งอีกฝ่ายแสดงความเจ็บปวดมาเท่าไหร่เขาก็ยิ่งชอบใจ มือหนารวบดึงผมสีดำยาวสลวยก่อนจะกระแทกความเป็นชายตามจังหวะของอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น
"อ่าาา กัดมือฉันสิ" ออกคำสั่งพร้อมกับกดนิ้วหัวแม่มือเข้าไปในโพรงปากนุ่ม
ลิสาทำตามอย่างว่าง่าย ความเจ็บที่แล่นปรี๊ดทำให้ชายหนุ่มครางต่ำก่อนจะปล่อยน้ำสีขาวขุ่นใส่เครื่องป้องกันชนิดพิเศษ
มือหนาจัดการรูดอันเก่าออกและเปลี่ยนอันใหม่ทันที เปลี่ยนท่วงท่าให้ร่างบางชิดขอบเตียงในท่าใหม่
ครั้งเดียวไม่เคยพอสำหรับเขา
คริสโตเฟอร์ยืนอยู่ข้างขอบเตียงจับขาทั้งสองข้างของร่างบางแนบข้างลำตัว ดันเจ้ามังกรยักษ์มิดลำ พลันนึงถึงใบหน้าหน้าหวานน้ำตานองหน้า โอเมก้าตัวน้อยเจ้าของกลิ่นหอมหวานราวกับอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้นานาพันธุ์
พับ พับๆ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั้งห้อง เตียงคิงไซส์ยวบยาบตามจังหวะการเคลื่อนตัว เอวหนาควงเป็นวงกลม เสือกสนความใหญ่โตเข้าออกรูสวาทสีหวานกระแทกส่งให้ตนเองมองเห็นปลายทางสวรรค์
"อะ อ้าา..อ๊าง โอ๊ย!" ลิสาร้องเสียงหลงเมื่อชายหนุ่มถอดความเป็นชายออกมาและกระแทกกลับเข้าไปอีกครั้งจนมิดลำ ทั้งเจ็บทั้งจุก เธอเคยผ่านศึกรักมาก็หลายครั้งทว่าครั้งนี้เป็นเซ็กส์ที่รุนอรงถึงใจ เปิดประสบการณ์ใหม่ที่เธอจะไม่มีวันลืมได้เลย
"หึ! อึดดีจริงๆนะ อ้า.." ตอกอัดความเป็นชายตามจังหวะอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
"โอ้ววว นายท่าน ละ..ลึกเกินไปแล้วค่ะ อ้าา" ร่างบางเสร็จสมไปอีกหนึ่งครั้งดวงตาปรือปรอยมองฝ้าเพดานที่มีสายโซ่โยงระยางพลางกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง
คริสโตเฟอร์เร่งจังหวะส่งตัวเองจนถึงฝั่งฝัน เขาหลับตาจิตนาการว่าลิสาคือโอเมก้าตัวน้อยคนนั้นที่แดดิ้นอยู่ใต้ร่าง
"โอ้ววว ซะ ซี๊ดด…อ๊ะ" คริสโตเฟอร์กอบโกยอากาศเข้าออกลึกๆ ชายหนุ่มเดินเข้าห้องน้ำไปหลังจากเสร็จกิจเป็นครั้งที่ 2 กลับออกมาอีกครั้งพร้อมกับชุดคลุมอาบน้ำสีชา
"เรื่องค่าใช้จ่าย คุณสามารถตกลงกับคนของผมที่หน้าห้องได้เลย เชิญครับ" พูดพร้อมผ่ายมือไล่ เขาเพียงแค่ร่วมรักด้วยเท่านั้นแต่จะไม่ร่วมหลับนอนกับใครเด็ดขาด
ไม่มีอาฟเตอร์เซ็กส์ที่หวานชื่นใดๆกับใครทั้งสิ้น
ท่าทางหมางเมินหลังจากเสร็จสมทำให้ลิสาจำใจต้องลุกขึ้นแต่งตัว ทั้งที่ยังเจ็บและจุกตรงส่วนนั้นจนลุกแทบไม่ไหว ร่างบางบอบช้ำไปทั้งตัว รอยแดงช้ำเริ่มเด่นชัดขึ้นทั่วบริเวณผิวอ่อน
ลิสาเขียนเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวก่อนจะเดินนวยนาดไปยืนข้างร่างสูงใบหน้านิ่งเฉย สายตาคมดุดูเย็นชาน่าเกรงขามทว่ายังทำใจกล้ายัดกระดาษแผ่นนั้นใส่มือเขาอย่างอ้อยอิ่ง
"นี่เบอร์ติดต่อฉันนะคะ คุณสามารถโทรเรียกลิสาได้ตลอดเวลาเลยนะ" ลิสาหันหน้ากลับไปขยิบตาให้เขาก่อนจะเดินจากไป
"หึ" ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอก่อนจะขย่ำกระดาษในมือแล้วโยนลงถังขยะไป
คนอย่างคริสโตเฟอร์ ลูฟเฟอร์ ไม่มีทางกินของเก่าซ้ำเป็นครั้งที่สอง
- ผู้เขียน
