Chapter23
จิตใจของชายหนุ่มว้าวุ่นจนไม่เป็นอันกินอันนอนมาตั้งแต่เมื่อวานกระทั่งถึงวันนี้ที่อาการดูเหมือนจะหนักหน่วงยิ่งกว่า ‘ฉันต้องปล่อยเธอไป’ นั่นคือเสียงที่ดังสะท้อนอยู่ข้างในใจหลังจากทราบผลตรวจร่างกายของลีอาห์ ไม่พบสิ่งผิดปกติที่จะนำมาซึ่งการพันธนาการเธอให้อยู่กับเขาต่อในฐานะแม่ของลูก
“มาสเตอร์จะไปที่นั่นตอนไหนครับ”
“อีกสักพัก”
โฮปเข้าใจทันทีว่าเจ้านายคงอยากยืนมองตาละห้อยส่งหญิงสาวออกจากบ้านก่อนออกไปทำธุระพร้อมกับอารมณ์ขุ่นมัว
บอดี้การ์ดหนุ่มแสร้งถาม “เมื่อกี้ผมเพิ่งเห็นสาวใช้ช่วยกันยกกระเป๋าขึ้นรถ มาสเตอร์จะไม่ลงไปข้างล่างหน่อยเหรอครับ”
“...” เงียบ
ตอนนี้เกรย์ไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะหวั่นไหวต่อคำพูดกวนประสาท
โฮปยักไหล่ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปโดยไม่ลืมบอกเจ้านายว่า “ที่นี่ไม่มีใครยินดีกับการมีอยู่ของคุณลีอาห์เท่าไร ผมคิดว่าผมควรไปส่งเธอขึ้นรถสักหน่อย”
“Go to fucking hell!!”
สุดท้า
