หน้าห้องคลอด
“แต่งตัวอะไรของแกแล้วอุ้มมาทำไมไอ้ตุ๊กตาเหี้ยเนี่ย”
พอเห็นฉันที่แต่งตัวชุดกระโปรงพองๆ สีชมพูใส่ที่คาดผมอุ้มตุ๊กตายูนิคอร์นสีชมพูเข้ามาเฮียยืนอยู่ที่หน้าห้องคลอดกับแม่เพ็ญ พี่พิน แล้วก็คุณปู่ฉัน เขาก็มองเคืองแล้วถามฉันออกมาด้วยน้ำเสียงที่พร้อมบวกมากค่ะ ฉันน่ะอยากให้ทุกคนเห็นหน้าเฮียฟาร์ตอนนี้จังเลยค่ะโคตรตลกอ่ะ
“ตุ๊กตาเหี้ยอะไรนี่ของหลานสาวคนแรกของเฟรนด์นะ”
ฉันยิ้มแล้วยื่นตุ๊กตาม้ายูนิคอร์นให้เฮียดูใกล้ๆ จนทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างขำออกมาจะอะไรละคะเฮียถอยห่างจากตุ๊กตาฉันเหมือนกับกลัวมากอ่ะ
“แกกลับบ้านไปเลยนะ!!”
ถึงกับยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าไล่ฉันกลับบ้านเลยค่ะทีนี้แล้วไงคะคนอย่างฉันมีเหรอจะกลับเรื่องปั่นหัวเฮียเล่นคืองานถนัดค่ะ
“คุณพ่อเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเข้ามาได้เลยค่ะ”
“ฝากไว้ก่อนเถอะ”
พอพยาบาลเรียกเฮียให้เข้าไปในห้องคลอดเฮียก็ไม่ลืมที่จะหันมาชี้หน้าฉันส่วนฉันที่เห็นเฮียเป็
