วันต่อมา
ห้องแม่เพ็ญ
“พี่ลีมาแล้วค่ะแม่”
พอผมเดินเข้ามาในห้องแม่เพ็ญเสียงเพลงขวัญก็ดังขึ้นพร้อมหันมายิ้มให้ผม วันนี้แม่เพ็ญให้เพลงไปบอกว่าให้ผมมาหาเพราะแม่มีเรื่องจะคุยด้วย ตั้งแต่วันที่เรารู้ความจริงเรื่องครอบครัวเราวันนั้นผมกับแม่เพ็ญก็คุยกันเหมือนแม่ลูกกันจริงๆมาตลอดแม่เพ็ญไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกว่าแม่เป็แค่ภรรยาอีกคนของพ่อผมเลย
“แม่ให้น้องไปตามผมมีอะไรรึเปล่าครับ”
“มานั่งใกล้ๆแม่นี่มา”
แม่เพ็ญพูดแล้วตบลงที่โซฟาตัวที่แกนั่งผมก็เดินไปนั่งลงข้างแม่ตามที่แม่บอก
“แม่ดีใจกับลีด้วยนะลูกที่ลีคบกับหนูเฟรนด์”
“ครับแม่”
ผมก็นึกว่าเรื่องอะไรครับที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เองเพราะหลังจากเมื่อวานที่เฮียรู้เรื่องผมกับเฟรนด์ทุกคนในบ้านก็รู้กันหมด
“แล้วเรื่องแต่งงานลีจะแต่งกับน้องเมื่อไหร่”
“ก็อยากแต่งเร็วที่สุดครับแม่”
“แม่ขออะไรลีหน่อยได้ไหม”
“ได้สิครับ..ผมให้แม่ได้ทุกอย่าง”
ผมตอบแม่ออกไปผมไม่รู้ห
