พาฬพยัคฆ์นั่งหัวเสียอยู่ที่ออฟฟิศ มันผิดแผนไปมากจากที่คิดเอาไว้ เขาอุตส่าห์เคลียร์งานที่สิงคโปร์เพื่อรีบมาหานวาระ แต่ก็ดันมาติดแหงกอยู่ที่บริษัทของมารดา งานที่สิงคโปร์ราบรื่นดีแต่ดันมีปัญหาที่สาขาประเทศไทย เขาเลยต้องใช้เวลาเคลียร์กว่าสัปดาห์จึงทำให้ไม่ได้เจอหน้าหวานๆ เนื้อนุ่มที่โหยหา
เมื่อจบธุระเขารีบลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อออกไปหาคนตัวเล็กที่ไม่ได้เจอกันมาหลายวัน แต่ยังไม่ทันได้ออกไปไหนก็เจอมารดามาดักรอแบบได้จังหวะพอดีเป๊ะ
“กำลังจะไปไหนตาเสือ”
“ผมมีธุระครับแม่”
“สำคัญรึเปล่า ถ้าไปสำคัญไปกินข้าวเป็นเพื่อนแม่ก่อนสิ”
เขาเพิ่งสังเกตว่ามารดาไม่ได้มาคนเดียว แต่พาหญิงสาวที่ดูหน้าตาจิ้มลิ้มมาด้วย เขาเดาว่าน่าจะเป็นลูกท่านหลานเธอจากตระกูลไหนสักตระกูล แม่ของเขาเป็นแบบนี้เสมอ เมื่อเห็นว่าเขามาอยู่ประเทศไทยนานๆ ก็มักจะพาหญิงสาวที่คิดว่าเหมาะสมมาแนะนำให้รู้จัก
“ก็สำคัญ”
“แม่ดูนัดกับเลขาลูกแล้ว ไ
