ตอนที่29 มรสุมชีวิต
อิงฟ้ารู้สึกตัวอีกทีก็นอนอยู่บนเตียงนอนที่บ้านของเธอ ดวงตากลมโตมองออกไปด้านนอกมืดสนิทบ่งบอกว่าเวลาได้เปลี่ยนจากกลางวันเป็นกลางคืนแล้ว ตอนนี้รู้สึกคอแห้งและหิวน้ำจึงตั้งท่าจะลุกจากเตียง
“โอ๊ย” รู้สึกเจ็บตรงกลางใจสาว ภาพเมื่อตอนสายยังชัดเจนอยู่ในหัว ถึงแม้ว่าเธอไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้างแต่ก็รู้สึกจุกในอก
“มันสาสมกับความผิดของเธอแล้วอิงฟ้า เขาไม่ฆ่าเธอให้ตายก็ดีแค่ไหนแล้ว” เธอได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าอย่างน้อยเธอก็ยังมีชีวิตรอดกลับมา
ด้านล่าง
“ตื่นแล้วเหรอครับ ทานซุปร้อน ๆ ก่อนนะครับจะได้รู้สึกดีขึ้น”
“พี่ภัทรเป็นคนมาส่งฟ้าที่นี่เหรอครับ”
“ครับ”
“ขอบคุณนะคะ” อิงฟ้าไม่ถามอะไรต่อ เดินไปหย่อนสะโพกลงนั่งแล้วตักซุปทานจนหมดถ้วย ตามด้วยยาที่ภัทรเตรียมไว้ให้เธอกินมันเข้าไปโดยที่ไม่รู้ว่ายานั้นคือยาอะไร
“ฟ้าขอตัวขึ้นไปนอนก่อนนะคะ”
“พี่ทำงานอยู่ข้างล่
