"เฮียเป็นอะไรรึเปล่าคะ " สีหน้าเหมือนกำลังมีเรื่องบางอย่างอยู่ในใจ เลยอดถามไม่ได้
"รู้ดีจังเลยนะเราเนี่ย" เฮียยื่นมือมาบีบจมูกเบาๆ มืออีกข้างก็ประคองพวงมาลัยรถไว้ เราสองคนกำลังจะกลับไปทำงานหลังจากที่กินข้าวกับลูกสาวตัวแสบเสร็จ ยังดีที่ครูหลินยังไม่กลับของขวัญเลยไม่งอแง ป๊ายิ่งทำใจไม่ค่อยได้เวลาเห็นลูกสาวร้องไห้อยู่
"ก็เป็นเมียนี่คะ "
"เมียรักซะด้วยสิ " ยิ้มปากบานอีกจนได้ นิดหน่อยก็เอานะเฮีย
"เฮ้อ เฮียเจอตัวนิลลาแล้วนะ "
"ที่ไหนคะ" คงเป็นเรื่องนี้ที่ทำให้เฮียมีสีหน้าเคร่งเครียดจนเห็นได้ชัด สองปีที่ผ่านมาทุกคนเฝ้าตามหาคุณนิลลามาตลอด แต่ก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอย จนตำรวจสันนิษฐานว่าอาจจะเสียชีวิตแล้ว
"ซ่องของไอ้เสี่ยแสง "
" ซ่องของเสี่ยแสง" ฉันไม่รู้จักหรอกว่าอยู่ที่ไหน ไม่รู้จักด้วยว่าเสี่ยแสงเป็นใครแต่พอได้ยินคำว่าซ่องก็รู้สึกไม่ดีแล้ว
"เสี่ยแสงเคยเป็นเพื่อนเก่าของเฮีย พรุ่งนี้เฮียจะไปที่
