นางร้ายสายแห้ว 2
859 คำ
แต่ไม่เป็นไร ฉันจะไม่ยอมแพ้อยู่แค่นี้ คอยดูเถอะฉันจะมาปั่นป่วนทุกวันจนแทบไม่ได้ทำงานหรือได้จู๋จี๋กันเลย คอยดู!!
วันอังคาร
“คุณสามขา ซินดี้มีเรื่อ…”
“ผมไม่ว่าง”
วันพุธ
“คุณสามค้า ซินดี้ซื้อขนมมาฝาก”
“ผมไม่ทานขนม”
วันพฤหัส
“คุณสามคะ ซินดี้มีโปรเจคงานอยากจะคุยด้วย”
“อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ผมไม่สะดวก”
วันศุกร์
“คุณสามคะ ซินดี้ว่าเราต้องคุยกันสักที”
“ผมไม่มีอะไรต้องคุยกับคุณ”
โอ๊ยย ฉันอยากจะบ้าตาย แค่หนึ่งอาทิตย์ฉันก็เสียพลังงานไปเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์กับการเดินทางไปตามตื๊อคนแบบคุณสามอยู่ทุกวัน คนอะไรจะแข็งกร้าว เย็นชา เชื่อแฟนซะขนาดนั้น อยู่กับคนอื่นเป็นขอนไม้ อยู่กับแฟนนี่ตัวเบาราวกับปุยนุ่น รักจนหน้ามืดตามัวขนาดนั้นฉันต้องทำวิธีไหนกันเนี่ยถึงจะทำให้คุณสามตาสว่าง
แต่ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ ว่าคนอ่อนหวานอย่างนิชาจะนอกใจคนที่คลั่งรักอย่างคุณสามได้
“รู้แล้ว” พอนึกออกก็ดีดนิ้วดังเป๊าะ ฉันนี่ฉลาดจริง ๆ
ถ้าฉันไม่รู้ว่าคุณนิชานั่นนอกใจจริง ๆ ฉันก็ต้องตามสืบและหาภาพหลักฐานมาให้ได้ใช่มั้ย วะฮะฮ่า ฉันนี่ฉลาดจริง ๆ ถ้าอย่างนั้น ช่วงเวลานี้ของดตามคุณสามสักพักเพื่อไปสืบค้นหาความจริงก่อนละกัน แล้วฉันจะกลับมาพร้อมหลักฐานในมือ จะมัดตัวให้แน่นจนดิ้นไม่หยุดเลยทีเดียว
Sam’s Talk
ผมรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากที่ยัยซินดี้อะไรนั่นตามมาตื๊อผมแทบทุกวัน ถ้าจะเรียกว่าตื๊อก็คงไม่ผิด เพราะยัยนั่นเล่นแวะมาทักทายผมสามเวลาก่อนอาหารจนผมแทบจะไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับนิชาเลย
อีกทั้งพอยัยนั่นมาบ่อย ๆ เข้า นิชาก็เริ่มงอนผมมากขึ้นไปอีก ทั้ง ๆ ที่ผมก็อธิบายไปหมดแล้วว่าผมไม่ได้คิดอะไรกับยัยนั่นจริง ๆ ก็ไม่เชื่อผมสักนิด
อย่างน้อยวันเสาร์นี้ยัยนั่นก็ไม่โผล่หน้ามาทักทายผมที่บ้านให้หงุดหงิด ผมจึงสามารถออกมาเที่ยวกับนิชาได้อย่างสบายใจซะที
“คิดถึงนิชาที่สุดเลยครับ” ผมส่งยิ้มให้นิชาก่อนจะเปิดประตูรถให้เธอขึ้นไปนั่ง
“คุณสามไม่ต้องมาทำปากหวานเลยนะคะ นิชายังงอนอยู่เลยนะ”
“ผมขอโทษครับ ผมจะพยายามหลีกเลี่ยงคุณซินดี้ให้มากที่สุด โอเคมั้ย” ผมยื่นนิ้วก้อยไปให้นิชาเพื่อเป็นการสัญญาว่าผมจะพยามหลีกเลี่ยงจริง ๆ โชคยังดีที่เธอส่งยิ้มหวานกลับมาให้ผมก่อนจะยื่นนิ้วเล็ก ๆ มาเกี่ยวกับผมเบา ๆ
“ขอหอมให้ชื่นใจหน่อยสิครับ” ผมถือโอกาสยื่นหน้าไปหอมคนข้าง ๆ จนเธอต้องรีบทำหน้ามุ่ยใส่ผมเพราะไม่ทันตั้งตัว น่ารักจริง ๆ เลย
“วันนี้นิชาอยากทานอะไรดีครับ”
“นิชาอยากทานไอศกรีมค่ะ” นิชาตอบเสียงหวาน ผมสตาร์ทรถก่อนจะขับพาเธอออกไปที่ห้างใกล้ ๆ ทันที
หลังจากมาถึงร้านไอศกรีมและจัดการสั่งอะไรเรียบร้อยแล้ว พอนั่งทานอยู่สักพักสายตาผมก็ต้องเหลือบไปเห็นคนที่ผมไม่อยากจะเจอมากที่สุด ผมหรี่ตามองอยู่สักพักจนแน่ใจว่านั่นมันยัยซินดี้กับดุลพลเลขาของคุณแม่ผมนี่นา
“มีอะไรหรือเปล่าคะ” นิชาถามพลางตักไอศกรีมป้อนผม ผมเลยส่งยิ้มให้เธอก่อนจะส่ายหัวตอบว่าไม่มีอะไร
รู้สึกยัยนั่นจะยุ่งจนลืมสังเกตุผม สงสัยผมต้องรีบทานแล้วรีบพานิชาไปเดินโซนอื่นซะแล้วล่ะ ถ้าไม่อย่างนั้นวันนี้ผมคงต้องง้อแฟนผมอีกยกใหญ่อีกแน่นอน
หลังจากเหลือบมองเป็นระยะก็ยังไม่มีท่าทีว่ายัยนั่นจะลุกออกจากร้าน ท่าทางที่ผลัดกันตบหัวไปมากับเลขาคุณแม่นั่นมันอะไรกัน นั่นใช่ยัยซินดี้อะไรนั่นจริง ๆ เหรอ ทั้งดูการแต่งตัวด้วยเสื้อยืด กางเกงยีนส์ขาสั้นนั่นก็ไม่เข้าเค้าหรือจะดูเหมือนยัยซินดี้ที่มารบกวนผมทุกวันซะเลย
ถ้าจะว่าผมแอบมองหรือสนใจยัยนั่น ไม่ใช่เลยนะครับ ผมแค่สงสัยและกำลังให้คนตามสืบเกี่ยวกับยัยนั่นอยู่ แล้วถ้าผมได้หลักฐานส่วนตัวของยัยนั่นมาผมก็จะเอามาข่มขู่ให้ยัยนั่นออกไปจากชีวิตผมและผมก็ได้แต่งงานกับนิชาอย่างมีความสุขสักที
End Talk
- ผู้เขียน
