ภูผาโอบกอดธาราที่เอาแต่ร้องไห้ด้วยความปวดร้าวและสิ้นหวัง ภาพความบอบช้ำของหญิงสาวทำให้จิตใจของเขาแตกสลายไม่ต่างจากเธอเลยสักนิด ดวงตาของธาราเลื่อนลอยราวกับโลกทั้งใบถล่มลงมาตรงหน้า คำสัญญามากมายที่เคยได้ฟังตามมาหลอกหลอนว่าสุดท้ายคนที่เธอไว้ใจทั้งสองก็ทรยศเธออย่างเลือดเย็นและเธอเป็นเพียงคนโง่ที่เอาแต่ใช้คำพูดเหล่านั้นมาหลอกลวงตัวเองให้งมงายตามพวกเขาไป
‘พี่กับรสไม่มีวันทำร้ายน้ำหรอกนะคะ น้ำเชื่อใจพี่นะ’
คำพูดของอัคคีในวันวานยิ่งตอกย้ำทุกอย่างเป็นเพียงแค่ภาพลวงเท่านั้น สุดท้ายอัคคีก็โกหกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพียงเพื่อให้ทุกอย่างดำเนินไปตามที่เขาต้องการ
“ทำไมพี่คีถึงได้ทำกับน้ำแบบนี้คะพี่ภู ทำไม” ธาราเริ่มคร่ำครวญซบใบหน้าเข้ากับอกกว้าง “น้ำไว้ใจพี่คี เชื่อใจเขา พยายามเชื่อมั่นในความรักที่น้ำและเขามีให้กันเสมอ น้ำยอมอยู่เงียบๆ เป็นแค่คนไร้ตัวตนเพื่อให้เขาสมหวัง พี่คีบอกกับน้ำ ว่าเขาจะจัดการทุกอย่า
