“พี่น้ำจ๊ะ พี่น้ำ”
เสียงเรียกจากหน้าบ้านทำให้ร่างบางที่กำลังเหม่อลอยสะดุ้ง ธาราหันไปมองตามเสียงจึงได้เห็นรำพึงที่กำลังส่งยิ้มมาให้และกำลังโบกมือไหวๆ ที่หน้าประตูรั้ว
“ฉันกับป้าเอาของมาฝากจ้า” รำพึงตะโกนเข้ามาอีกครั้ง ธาราจึงรีบปาดน้ำตาบนใบหน้าลวกๆ แล้วรีบเดินไปเปิดประตูให้คนทั้งสองด้วยท่าทางที่มีชีวิตชีวาขึ้นบ้าง
“สวัสดีค่ะป้าอร สวัสดีจ้ะรำพึง เอารถเข้ามาจอดข้างในก่อนสิ” ธาราเปิดทางทำให้รำพึงขึ้นไปสตาร์ทรถแล้วเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าบ้านหญิงสาว ก่อนที่ทั้งสามจะช่วยกันขนของลงมาจากรถ
“เยอะขนาดนี้เลยหรือคะป้าอร” ธารามองตะกร้าใส่ของที่วาง เรียงรายตรงหน้าทั้งของสดของแห้ง รวมไปถึงผลไม้อีกสองชนิดที่แม้จะไม่ได้มากมายนัก แต่ก็ดูเยอะเกินไปสำหรับหญิงสาวที่อยู่คนเดียวอย่างเธอ
“ป้าคิดว่าหนูอยู่แถวนี้คงไม่มีโอกาสออกไปซื้อพวกของทะเลพวกนี้เท่าไหร่ ป้าก็เลยซื้อมาฝาก นี่สดๆ ขึ้นจากเรือเลยนะ แล้วก็มีพวกแดดเ
