Love-Struck

Chapter 7: Don't Mess with Her

Autumn's PoV:

"Time's up. Bitaw na. Pinagbigyan na kita sa gusto mo, woman. Wag mo na akong guluhin pa." I snapped into reality nang marinig kong nagsalita ang babaeng yakap-yakap ko ngayon.

I shooked my head at mas sumiksik pa sa kanya. My hands are wrapped on her nape. My legs are also entangled on her waist. I'm still sitting prettily on her lap. Para na akong koala kung nakakapit sa kanya but I don't care.

I'm really enjoying this position of ours to the point na nakapapikit na ako. I'm even on the verge of sleeping.

Her embrace... It was magical. There's something on her that I can't explain. She freaking smells so good. Ang bango-bango nya. Komportableng-komportable ako. My heart's beating so fast. Parang nakikiliti ako. This is my first time na maramdaman 'to.

Nawawala ang angas ko pagdating kay Paris.

"Ugh!" I suddenly let out a moan. Kitang-kita ko kung paano sya natigilan bigla.

"Why the hell are you moaning huh?" Nakakunot ang noo nitong habang matamang nakatingin sa akin.

"It's because you suddenly smacked my ass, idiot!" I yelled at her. Matalim na inirapan ko sya. Nagulat lang talaga ako. Hindi ko ine-expect 'yun.

"Tsk. Isa pa nga. Spank my ass." With that, I heard she laughed sarcastically.

What? Anong mali sa request ko? This time, mas ready na ako kaya mas magiging maganda pa ang reaksyon ko sa gagawin nya noh. Duh.

She should be thankful dahil hinahayaan ko syang gawin 'yun sa precious ass ko.

"No way. Hindi na talaga pwede." Mariin nitong turan.

Using her hands, pilit nyang tinanggal ang kamay kong nakapulupot sa kanyang leeg. She also tried to remove my legs on her waist. This time, nagtagumpay na sya.

Napasimangot ako dahil doon. Mygoodness. At sya pa talaga ang choosy huh?! Imagine, si Autumn Skylar Claveras na mismo ang nag-ooffer ng hug? Tapos ayaw mo pa?

Tsk. Hindi ata sya nainform na one-of-a-kind offer 'tong ginagawa ko. Hmp.

"Kailangan mo nang umalis. Ngayon din."

"Ayoko." Tumayo ako sa harapan nya at nagcross arms pa. Hindi nya ako mapapasunod. Never. I have my own rules in life.

"Saan ka ba pinaglihi ng parents mo at ang kulit mo?" She's massaging her temple. Parang stress na stress na sya sa akin.

I smirked. "Hindi ba halata? Syempre sa isang dyosa kaya dyosa rin ang kinalabasan."

"Tapos ka na? Pwede ka nang umalis. You keep on pestering me, woman." Sinubukan nya akong itulak papalayo pero hindi ako nagpatinag sa kanya.

"What if I don't want to?" Isang mapaglarong ngisi ang sumilay sa aking labi. I leaned closer to her. Kakaunti na lang ang distansya naming dalawa sa isa't isa.

"Then you have leave me with no choice." Hindi ko alam kung anong ibig-sabihin nun.

But in just a blink of eye, naramdaman ko na lang na nakapasan na ako sa kanyang balikat. She's carrying me as if I'm a freaking sack of rice. Hindi pala gentle woman ang isang 'to.

"Argh! Get off me! Ibaba mo ako!" Sinimulan ko syang paghahampasin. I even bit her neck pero wala man lang epekto 'yun sa kanya.

Ibinaba nya ako mismo sa harapan ng pinto nya.

Hindi ko maiwasang mapataas-kilay. Sinimulan ko syang obserbahan. There's something off. She's bothered. She's thinking of something. Parang natataranta na rin sya. But still, hindi nya 'yon pinapahalata sa akin.

This woman infront of me is really good in covering her true emotions.

Sa totoo lang, parang kumausap ako ng bato. Wala man lang kaemosyon-emosyon. Kalmado lang palagi.

Dagdag points na lang siguro kay Paris 'yung mabango sya at masarap na yakapin. May yummy abs din sya na gustong-gusto kong hawakan. Hindi ata ako magsasawa na hawakan at ifeel 'yun.

I really wonder kung bakit hindi sya tinatablan ng charms ko. Even my pagtataray, pagiging masungit, at pagiging bossy ay hindi sya tinatablan.

It's really pissing me off. Lagi pa naman akong sinusunod ng mga tao sa paligid ko.

"Here's your things. Wag ka na uling babalik dito." Ibinigay nya sa akin ang mga gamit ko including ang ice cream na kinakain ko kanina.

"Hmp! Napakasuplada mo talaga!" I said to her. But to my dismay, pinagsarhan nya lang ako ng pinto.

I groaned. Malalaman ko rin ang sekreto mo, Paris.

_____//_____

I'm walking elegantly on the corridor of my ex-university. Katulad dati ay nakatulala na naman sa akin ang mga stupidents dito. Of course, hindi nawawala ang bulung-bulongan nila na naririnig ko naman.

"It's such a pity na wala na rito si Miss Autumn."

"Correcr ka riyan, sis. Wala na akong inspiration na pumasok."

"Yeah, right. Dapat lang sa kanya yan at nang mabawasan na ang away dito."

I guess, alam na ng lahat ang nangyari sa akin. Hindi talaga mawawala ang mga bashers ko. Ganyan talaga kapag maganda. Duh.

Mga inggit! Pwe! Ang papangit nilang nilalang.

"Miss Autumn..."

"What do you want from me, b***h?" I crossed both of my arms on top of my big chest. Automatic na nag-init ang ulo ko. Kumukulo rin ang dugo ko.

If you are wondering kung sino bang tumawag sa akin, well... It's non other than the woman na syang naging dahilan kung bakit ako na-expell. That's why you can't blame me kung nangangati na agad ang kamay ko na sampalin ang mahaderang babaeng ito.

"I just want to say sorry on what I said back then. I'm really sorry. Nadala lang ako ng emotion ko." Nakatungong saad nito.

"You think, tatanggapin ko ang sorry mo?" I said.

"Of course! I already said sorry. Masyado kang maarte if ever na hindi mo 'yon tatanggapin."

The crowd gasped while I just smirked mischievously. Finally! Lumabas na rin ang tunay na kulay ng babaitang ito. Halatang hindi sincere eh.

"Atleast maarteng maganda ako. Eh ikaw? You're really an ugly b***h. Para kang daga. Sumasakit ang mata ko kapag nakikita ko ang mukha mo." Kulang pa 'yan. Naawa lang talaga akong laitin sya.

"Here, take this. At nang magising ka naman sa katotohanan." Hindi ko na sya hinayaan pang makapagsalita. Agad na dumapo ang aking kamay sa kanyang pisngi.

"Mygoodness! Ang gaspang ng pisngi mo, parang katulad ng ugali mo." I kissed her other cheek.

*Paak!*

I flipped my hair after I did that. Well, hindi ko nakalimutan ang sinabi ni Mommy Allyson na dapat ay sampalin ko sya ng left and right. Oh well, souvenir ko na rin sa kanya 'yan at nang hindi nya ako makalimutan.

Taas-noo kong pinagpatuloy ang aking paglalakad. This time, a dangerous smirk is now plastered on my face. I'm really happy at nakaganti ako.

Using my car, I decided na magpunta muna sa Starbucks. I need to eat my precious blueberry cheesecake.

"3 slice of blueberry cheesecake. Take out." I ordered to the counter. Ibinigay ko na rin ang card ko. Inilibot ko ang aking tingin sa loob.

Napaka-peaceful ng ambiance. This place is good if you're doing something.

Suddenly, nakita ko ang isang pamilyar na pigura. It was my Mama Avril and she's talking to someone. I guess, may kinalaman 'yon sa business.

Agad na kinuha ko ang aking order at pumunta sa kinaroroonan nila.

"Hi, Mama Avril!" I greeted and kissed her cheek.

"Oh my! Andito ka pala, babygirl. Did you go somewhere?" Mama Avril asked while smiling.

"Pumunta lang ako sa University para kunin ang papers ko, Mama."

"That's good. After I process your papers, pwedeng-pwede ka nang lumipat sa Stanford University anytime." She said at nagthumbs up pa. Nagbaling sya ng tingin sa kanyang kausap.

"By the way, this is my daughter that I love so much, Mister Leviere." I frowned because of that. As far as I know, ako lang naman talaga ang anak ni Mama.

Not unless... May anak sya sa iba.

I gasped in surprise because of that thought. I looked at Mama Avril suspiciously. Matanong nga si Mommy Allyson later.

"Whoa! She's gorgeous like you, Miss Avril. You know, may anak din ako and I guess, hindi nagkakalayo ang age nyong dalawa. In fact, she's also studying at Stanford University." The man said. May edad na sya ngunit mahahalata pa rin ang kanyang kakisigan. I'm pretty sure na may lahi sya.

Leviere... That surname is really familiar to me. Hindi ko lang matandaan kung saan ko nga ba 'yon narinig.

"Oh, andito na pala ang anak ko." Sabay-sabay kaming napalingon sa direksyon na itinuro nya.

Nahigit ko bigla ang aking paghinga nang masilayan ang isang napakapamilyar na tao. Parang naslow-motion ang lahat at sya lang ang nakikita ko. My gaze is fixed on her.

For an unknown reason, ramdam na ramdam ko ang pagbilis ng kabog ng puso ko.

"Paris..." I said under my breath. Oh damn. Ang lakas talaga ng dating nya. She's plastering her poker-face with her glasses on. Diretso lang syang nakatingin sa amin.

Unti-unting bumaba ang aking tingin. Hindi ko maiwasang mapakagat-labi nang magflashback sa akin ang itsura ng yummy abs nya. Gosh.

"Do you know her, anak?" Her dad asked her.

Tinapunan nya ako ng tingin. I smirked. Of course, kilala nya ang isang katulad ko. Imposible namang makalimutan nya ako kaagad. I'm an important person. Duh.

Paris faked a cough. "Hmm... No. Hindi ko sya kilala, Dad. This is my first time to meet her."

Automatic na nagsalubong ang dalawa kong kilay. I gritted my teeth in so much anger. I clenched my fist. Galit na galit ako. Parang may apoy na nagliliyab sa aking loob.

Argh! How dare her to deny me?! Pinapahiya ako ni Paris.

"Really?" I said sarcastically. "You said that I'm your wife, Paris. Nakalimutan mo na ba?"

"Baby Autumn, what are you talking about? Akala namin ay single ka." Mama Avril said. Halatang naguguluhan sya. Sinamaan ko sya ng tingin.

I saw how she gulped. "Oh! Sya na ba 'yung kinukwento mo sa amin ng Mommy mo?"

"Opo, Mama. Si Paris nga 'yon." Napatango-tango ako. Mabuti naman at nakuha ni Mama ang signal ko.

"Paris, what is the meaning of this?" Ramdam na ramdam ko ang diin sa tono ng boses ni Mister Leviere. Blangko syang nakatingin sa kanyang anak.

"Dad, I can explain..." Paris said in a low tone. Tumungo sya. "This woman is just messing with me. Hindi 'yon totoo."

"Yeah, right. I guess, ito na lang siguro ang patunay ko." Kinuha ko ang akong cellphone at pinlay ang video ng cctv na nakuha ko.

"Mister, I suggest na tigilan nyo na po ang pagtingin ng ganyan sa asawa ko. My wife's getting uncomfortable."

Ito 'yung time na may creepy guy na nag-appear. On the video, her hand is on my butt habang ang sa akin naman ay nakapatong sa kanyang balikat. Nagmumukhang niyayakap nya ako.

Hindi ko maiwasang mapangisi nang makita ang kanyang reaksyon. Parang nandidilim ang kanyang mata sa galit.

"So, she's really your so-called wife. I'm disappointed in you, Paris." Mister Leviere said.

"Let me fix this, Dad. It's just a misunderstanding." Nag-angat sya ng tingin at agad na nagtama ang mata naming dalawa.

I gulped. Her stares, nakakatunaw. Her lips is forming a tight lips smile. Wala akong nakikitang emosyon sa kanyang mukha. Nakatiim ang kanyang bagang at nakakuyom nang kaunti ang kanyang kamao.

"Excuse us po. Mag-uusap lang kami ni Taglagas." She held my wrist. Hinila nya ako papunta sa kung saan. Hindi na ako nag-abala pang magreklamo. Nagpatianod na lang ako.

I looked at her. Hindi ko maiwasang mapakagat-labi. Mad Paris is a sexy Paris. Mas lalo syang naging hot sa paningin ko.