“ไม่ต้องคิดจะเป็นลม เดี๋ยวเผลอปล้ำไม่รู้ด้วยนะ”
รู้ทันฉันไปหมดเลย.....
“อือ... อย่าซุก”
ฉันครางนิด ๆ พลางหดคอลงเมื่อลีก้มใบหน้าลงมาคลอเคลีย เขาฟัดฟอดอย่างมันเขี้ยว
“เบิ้ลอีกรอบกันปะ”
ลีกระซิบข้างซอกหู
“อย่ามาหื่นแถวนี้”
ฉันเอียงหลบได้ไม่มาก แต่อยากพยายามหลบให้ได้ห่างที่สุด
“ก็..... หิว”
น้ำเสียงชวนขนลุก กำลังปลุกเร้าความหิวกระหายภายในตัวของฉัน
ฉันรู้ว่าหลังจากศึกรักของเราสองคนที่จบลงไปเมื่อคืน ลีเองต้องรู้นิสัยหรือพฤติกรรมอะไรที่แอบซ่อนไว้มากยิ่งขึ้น
“ไปส่งที่ร้านนะ”
ฉันบอกกับเขา จากหน้าที่กำลังยิ้มหื่น ๆ กลับกลายเป็นหน้าที่ยิ้มฝืนแทน
“ยกให้ตี้ไปเหอะ แล้วไปอยู่ด้วยกัน”
ออดอ้อนอยู่ใช่ไหม แต่เอาแต่ใจเกินไปนะ
“พึ่งจะเริ่มทำเอง ให้ทิ้งได้ไง ไม่ชอบเกาะใครกิน”
“ตามใจหน่อยได้ไหม คนรอมานานก็อยากอยู่...ด้วยกันบ้าง”
“มาหากันก็ได้ นอกเสียจากจะไม่อยากมา”
ฉันว่าอย่างรู้ทัน ถ้าคิดจะ
