“SIGURADO kang kaya mo silang harapin na hindi ako kasama?” worried na tanong ni Martin sa akin. Humigpit pa ang hawak niya sa kamay ko.
Ngumiti ako at tumango. “Sigurado ako.” Katunayan ay kalmado ako. Tumingkayad ako at magaan siyang hinalikan sa mga labi. “Sandali lang ako. Hintayin mo na lang ako sa office mo.”
Tumango siya at halatang nag-aalangan pa rin nang pakawalan ang kamay ko. Saka ako lumapit sa isang VIP room ng ospital. Umatras ang dalawang bodyguard ng tatay ko para padaanin ako. Binuksan ko ang pinto at pumasok sa loob. Nakaupo sa hospital bed ang tatay ko at nakasandal sa headboard. May mga nakakabit na dextrose sa kamay niya. Mukha siyang tumanda ng twenty years at sobrang payat din. Malayo sa dati niyang hitsura. Katatapos lang ng open heart sur
