หลังจากจูบในครัวนั้น ธารารู้สึกเหมือนตัวเองถูกตัดขาดจากโลกเดิมที่เคยปลอดภัย
ทุกครั้งที่เธอหลับตา เธอจะรู้สึกถึงรสชาติของเขา — รสขมเล็กน้อยจากกาแฟดำที่เขาดื่มก่อนหน้านั้น ผสมกับความร้อนจากลิ้นที่สอดเข้ามาและพันกันอย่างไม่ยอมปล่อย
เธอพยายามบอกตัวเองว่า “มันแค่ครั้งเดียว”
แต่ลึก ๆ แล้ว เธอรู้ว่ามันไม่ใช่
ธันวาไม่ได้รีบร้อนอีกต่อไป เขาเปลี่ยนมาใช้วิธีที่ช้าและละเอียดอ่อนกว่าเดิม
วิธีที่ทำให้เธอค่อย ๆ ชิน ค่อย ๆ ยอมรับ และค่อย ๆ … อยากมากขึ้น
เช้าวันถัดมา ธาราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า เธอลงมาชั้นล่างช้ากว่าปกติ เห็นธันวายืนทำอาหารเช้าอยู่ที่ครัว สวมเสื้อยืดสีเทาเข้มที่รัดรูปพอดีตัว กล้ามแขนและไหล่กว้างชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเขาเคลื่อนไหว
ธาราหยุดยืนอยู่ตรงประตูครัว มองเขาอยู่นานโดยไม่พูดอะไร
ธันวาหันมาเห็นเธอ แล้วยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“ตื่นแล้วเหรอ” เขาพูดเสียงนุ่ม “พี่ทำแพนเค้กกับเบ
