“หวัดดี กังหัน”จ๋อยกล่าวทักทายกังหัน ถึงแม้เธอจะมองไม่เห็นเขาก็ตาม
“จ๋อยทักทายเธอนะ”
“แล้วเขายืนอยู่ตรงไหน”
“หน้าเธอเลย”
“โอเค หวัดดีจ๋อย ฉันกังหัน ยินดีที่ได้รู้จัก”กังหันกล่าวทักทายกุมารน้อยตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม
“เป็นไงบ้างนาย”กังหันถามขึ้น เธอกังวลเล็กน้อยเมื่อคิดถึงละครที่เคยดูถ้าเธอไม่ทำดีกับกุมารเธออาจจะโดนแกล้งเหมือนในละครก็ได้
“จ๋อยยอมรับคุณแล้ว”วินเซนต์มองหน้ากุมารเล็กน้อยแล้วตอบกลับหญิงสาว ถึงแม้เขาจะไม่ไว้ใจกุมารของเขาสักเท่าไร เพราะจ๋อยขี้แกล้ง โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขานอนด้วยมักจะโดนกุมารของเขาแกล้งเกือบทุกคน
“ดีเลย ฮึ ฮึ ฮึ”กังหันยิ้มแห้งพร้อมหัวเราะเล็กน้อย
“เอ่อ พ่อจ๋อยมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง”กุมารน้อยเอ่ยด้วยความตื่นเต้นด้วยความเป็นเด็กของเขาทำให้เขาช่างพูดเหมือนเด็กทั่วๆไป
“ว่ามา”วินเซนต์อนุญาตให้กุมารน้อยเล่าเรื่องพร้อมทำแผลให้กังหันต่อ
“มีเด็กที่ไหนก็ไม่รู้อยู่หน้าบ้านเ
