Hülya
Öfkeyle odanın içinde gidip gelirken delirmek üzereydim. Nihat da becerememişti. Yavuz yine o kızla gelmişti. Ne olursa olsun Yavuz, Firuze’den vazgeçmiyordu. Bildiğin evleniyorlardı. Yavuz yüzüme bile bakmazken o kıza bakışını görmüştüm. Arzuyla bakıyordu. Ben ondan daha güzeldim. Neden beni arzuluyordu? Öfkem arttı. Yavuz’u asla ona yar etmezdim.
Asla…
Odayı dağıtmamak için kendimi zor tutarken içeriye annem ve halam girdi. Adeta sinir krizi geçiriyordum.
Halam her zamanki gibi ifadesiz bir yüzle bana bakıyordu. Geldiğinde bir şeyler değişir diye düşünmüştüm çünkü o her zaman amcama benimle Yavuz’un evlenmesi gerektiğini söylerdi. O da hiçbir şey yapamamıştı.
Annem yanıma yaklaştı. “Yaklaşmayın bana! Kimse bana dokunmasın! Duydunuz mu?” diye bağırdım.
Halam olduğu yerde
