Karanlık insanı içine çekerdi. Oraya giren bir daha çıkamazdı. Simsiyah girdabın içine sadece cesurlar girebilirdi. Korkaklar ise zifiri karanlıkta önünü göremez, debelenip dururdu.
Ben tam olarak buydum. Karanlıktan da koyu…
Zifiri…
Yani simsiyah…
Gecenin ta kendisi…
Bana öyle derlerdi. İstanbul’da yeraltının Zifiri lakaplı mafyası Yavuz Aladağ…
Zifiri, İstanbul’da bir şehir efsanesi olarak anılırdı ama gören de karşımda tir tir titrerdi.
Çukurova’da toprakların sahibi Yavuz Ağa…
İstanbul’da ise karanlığın ta kendisi…
Karanlık her yerde karanlıktır. Nereye gitsen seni içine çeker. Burada da aynı kişiydim. Değişen bir şey yoktu.
Karşımdakiler korkuyla bana bakarken yavaşça yanlarına yaklaştım. Yalçın da tam arkalarındaydı. İçlerinden biri “Abi yemin ederim, biz senin Zif
