Kabanata 50

2721 คำ

Kabanata 50 Nagising na lamang ako nang maramdaman ang marahang haplos sa pisngi. Bumungad sa akin ang maamong mukha ni Zairo. He smiled as I opened my eyes. “Malapit na tayo sa museum, Thana...” Napabalikwas ako sa pagkakasandal nang masilaw sa linawag na galing sa bintana ng bus. Zairo chuckled and pinched my cheeks. I blinked a couple of times, trying to adjust against the bright light. “We’re here in Manila, Thana...” Zairo added excitedly. Humikab pa ako bago naglibot ng tingin. Kinusot ko ang mga mata at agad na namangha sa ganda ng matatayog na gusali. Parang lugar ito na nakikita ko sa foreign movies. “It’s Taguig, right?” I asked while looking outside. Bihira lang ako mapadpad sa Manila dahil sa pagbabawal ni Mama. Nasasayang din ang mga offer sa akin noon dahil ayaw niyang

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม