Random Guy - LARO NG TADHANA

RG 9 - FIRE

RANDOM GUY - EP. 9

Warning: ⚠️?⚠️

Sa isang madilim na silid na natatamaan ng kaunting sinag ng araw mula sa bintana. Nakaratay ang matandang Ivanov sa kaniyang magarang kama. Kaharap ang binatang matagal ng inaalagaan at kinopkop, magmula nang isinilang ito.

"Sigurado ka na ba rito? May Oras pa para magbago ang isip mo anak." Halata sa tinig nito ang panghihina dulot ng sakit at katandaan.

Hindi nakasagot ang binata, sa halip ay lumapit ito sa bintana upang sumulyap sa labas. Mula sa kwartong iyon ay matatanaw ang malawak na harden ng matandang mansyon ng mga Ivanov kung saan sila madalas maglaro ng kaniyang espesyal na kaibigan.

"Hindi ko alam." Matagal bago ito nakasagot. Tila malalim ang iniisip.

"Just so you know, holding on to from the grudges for too long doesn't give you the chance to be happy in the present." Malalim na litanya ng matanda habangdahan-dahang umiinom sa tsaa nito. "Tumatanda na ako Ace. Gusto ko sanang makita muli ang saya sa iyong mga mata bago ako tuluyang mamahinga." Malalim itong napabuntong huminga tsaka muling humarap sa kausap.

"I know Papa.." bumaling ito sa matanda at nakita ang senserong ngiti sa mga labi nito. For the first five years after that incident, Mr. Ivanov had supported him to his plans for revenge. Pero noong nagkasakit itoy tila nagiba ang ihip ng hangin at nagising sa katotohanan.

"I just need some more time." Dagdag pa niya habang naupo sa gilid nito.

"Time is not with me Ace." Pumikit ang matanda tsaka pinahinga ang ulo nito sa headboard ng malawak na kama.

"Get some rest Pa, I need to go to the hospital." Humalik ito sa noo ng matanda tsaka tuluyang umalis sa mansyon.

Pasakay pa lamang ito sa kanyang sasakyang nang biglang tumunog ang cellphone nito. Bumungad sa kanya ang numero ng ospital kung saan nakaratay ang babaing sampong taon na niyang hinihintay.

"Mr. Ivanov." Mariin ngunit tila kinakabahang tinig ng doktor sa kabilang linya. "The miracle that we've been waiting for has finally arrived." His fist turns into ball habang mariing napahawak sa pintuan ng kanyang sasakyan.

"Get me to the point." Nagtangis ang mga bagang nito habang lumalalim ang paghinga. Parang may ideya na ito sa mga naririnig niya mula rito ngunit gusto pa rin niya itong kumpermahin.

"She's finally awake.." katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa. Tuluyan na siyang napahawak sa ulo nito habang napapabaling sa kung saan. "She still can't talk but her vitals are getting stable."

Wala itong sinayang na oras. Pinatay na niya agad ang tawag sa kabilang linya habang dali-daling nagmamaneho papalayo sa mansyon.

He was planning to finally cut-off her life support. Pero dahil sa mga narinig nito'y biglang nagbago ang lahat ng kaniyang mga plano.

*****

"Oh my god! Ken!" I exhaled with glee tsaka sinalubong ng yakap ang matagal ko ng kaibigan.

Bukod kay Kuya Klause ay isa si Ken sa hindi tumigil na mangumusta sa akin kahit na noong nasa states pa ako. Iyon din ang naging dahilan kung bakit naging close kami noon. And now he's back from Korea na siyang second country nito. Ang mama kasi nito ay isang Koreana.

Gumanti din ito ng mahigpit na yakap sakin na halatang masaya at nasasabik din

"I've missed you Aiko." Sabi nito pagkatapos ng batian namin.

"Ako din! Pasok ka?" Pagaya ko rito tsaka mas nilawakan ang pagkakabukas ng pinto ko.

"No its fine, kakarating ko lang actually. Dumaan lang ako para sorpresahin ka." Pilyong ngiti nito tsaka ginulo ang buhok ko.

"Ano ba! Di na ako bata!" Pagpalo ko sa kamay nito. "Sabi ni Zy sa mga susunod na araw ka pa daw darating. Bakit napaaga ka yata?" I said while raising my brows at him.

"May namiss lang ako Attorney Aiko Snow." Diretsong nakatingin ito sa mga mata ko habang sinasabi ang mga katagang iyon. Nakangiti ito na tila may ibang pinapahiwatig. Tinulak ko lang ito tsaka napaiwas ng tingin.

I used to like him way back in highschool. Pero I've realized that it was only an infatuation. Right now, what I only feel for him is pure friendship. Natutunan ko siyang ituring na parang kuya.

"May girlfriend ka na siguro na di sakin sinasabi ha. Ano bang plano mo ngayon?" Diretsang sabi ko rito habang sinasarado ang pinto ng condo. Total ayaw naman nitong pumasok ay sasamahan ko nalang ito maglakad palabas ng building.

"Wala pa naman. Nagpaplano pa lang." Sagot nito habang sabay kaming naglalakad papuntang elevator.

"Sus! Sabihan mo ako ha!" Nakatayo kami sa harap ng elevator habang hinihintay na magbukas ito.

"Sure." Tumungin muli ito sakin na may makahulugang ngiti. Hindi ako sigurado kung pagkakaibigan lang din ang naiisip nito para sa amin.

Pareho kaming nagulat nang tuluyang magbukas ang elevator sa harap namin. Bumungad sa amin ang seryosong mukha ni Ace na tila saglit na nagulat pero agad ding nakabawi. Bigla na namang kumalabog ang puso ko sa hindi malamang dahilan.

"A-Ace?" Nagdadalawang isip na sambit ko sa pangalan nito. Imbis na magsalita ay napatingin ito sa direksyon ni Ken na bahagyang natahimik sa tagpong ito.

Hindi nagsalita si Ace. Umatras lang ito tila nagpapahiwatig na pumasok na kami sa loob. Akala ko'y bababa ito sa floor na iyon, at alam kong ako ang pakay nito, pero nakakagulat ang hindi nito pagalis sa loob. Naramdaman ko ang tila pagbigat ng atmosphere sa aming tatlo.

Naguguluhan ma'y pumasok na lang din ako sa loob kasama si Ken na palipat-lipat ang tingin samin.

"I-I'm sorry. This is Ace..." Pagsisimula kong sabi nang magsara ang lift papuntang ground floor.

Mariin akong napalunok habang nakatingin kay Ace, nagdadalawang isip kong itutuloy ko pa ba ang karugtong ng sasabihin ko. "... Ace Ivanov to be precise, m-my brother's associate." Muling nabaling ang seryosong mga mata ni Ace sakin. Nakita ko ang pagtagis ng bagang nito habang naghihintay sa karugtong ng sasabihin ko. Tila ayaw niya ng paraan ng pagpapakilala ko sakanya.

"... and this is Ken Montefalco. My long time friend. He's also Zyla's cousin." Umiwas ako sa mga titig nito at palipat-lipat na tumingin sa kanilang dalawa.

Naunang magabot ng kamay si Ken. Trying to be civil despite of the intense look that Ace is giving him.

"Nice meeting you Ace." Napahinga ako ng maluwag nang tanggapin nito ang pakikipagkamay rito. Despite the stoic face his showing.

"Nice meeting you too Ken." Malamig nitong sagot bago muling tumingin sakin. "I didn't know that my girlfriend has a visitor." I was speechless. I didn't expect him to say it so soom. I feel like Ken had froze for a moment.

Kumalabog ng matindi ang puso ko. I can't deny the fact that Ken has grown feelings for me. I felt it sa mga nakalipas na taon na pagaalala at pangungumusta nito sakin.

"Boyfriend huh?" nakita ko ang sandaling pagbabago ng emosyon nito nang muling tumingin sakin. "Mukhang ikaw pala itong may tinatago sakin Aiko." Tumayo ito ng maayos na nakapamulsa habang naghihintay ng sasabihin ko.

Magsasalita na sana ako ng biglang tumunog ang elevator tsaka ito nagbukas.

"Mauuna na ako sa inyo Aiko and Ace." Halata ang malungkot na ngiting sumalamin sa mga mata nito habang nakatingin sa akin. Parang nasasaktan ako para rito.

"Ken, sandali!" Pagtawag ko rito habang hawak ang hold button ng elevator. "Maguusap tayo ulit." Ngumiti lang ito tsaka tuluyang lumabas ng lift.

"Sure." He just smiled at me while waving his hand goodbye. Naramdaman kong pilit ang ngiting iyon. Naglakad na ito palayo habang dahan-dahang sumasara ang pinto ng elevator. Leaving me with a heavy heart with this cold-hearted man

I cant say anything. Hindi ko alam kung ano sasabihin ko. Naramdaman ko ang paglapit ni Ace mula sa likod ko at siya na mismo ang pumindot ng button kung saan matatagpuan ang floor ng condo unit ko.

Nakikiramdam lang ako sa mga sasabihin nito.

I felt awkwardness. Hindi siya lumayo magmula noong lumapit siya sakin. I have an urge to face him pero kinakabahan ako sa posisyon namin ngayon. Sa lawak ng elevator ay mas napili nitong dumikit sa likod ko.

"I didn't know that someone is interested to the toughest Attorney in town." I felt the sarcasm in his voice but his warm breathe is reaching the back of my neck and it brought tingling sensation on my skin.

Hindi ako makapagsalita. Hindi rin ako makatingin sa harap ng pinto ng elevator dahil nakikita ko ang repleksyon niyang nakatitig sa akin. Gusto kong mangibabaw ang galit sa puso ko pero para saan? Ken will eventually know from Zy that I have a boyfriend. A fake boyfriend to be exact. Pero nalulungkot pa rin ako sa paraan ng pagkakaalam niya rito. Masyadong biglaan.

Kasalanan ko kung bakit hindi ko iyon nabanggit kanina. Masyadong kasing mabilis ang mga pangyayari. I didn't expect Ace to be back for the case so soon.

"Bakit hindi ka nagsasalita Attorney?" Mas lalo itong lumapit sa akin. "Are you mad because I told that man that you're mine?" I felt his warm breathe again while his other hand is on my hair. My breathing hitched nang dahan-dahang inaalis nito ang ilang hibla ng buhok kong nakatabon sa kaliwang taenga ko. Pakiramdam ko'y nakukuryente na naman ako.

I gasp for an air for a moment dahil sa sensasyong dala ng kaniyang mga daliring sumasagi sa leeg ko. I bit my lower lip. Gusto kong lumayo but I'm cornered at tila ayaw sumunod ng mga paa ko sa gusto kong mangyari. Napapikit ako ng mariin. Mas tumitindi ang kabog ng puso ko sa loob ng dibdib ko.

Ito na ata ang pinakamatagal na elevator ride sa buong buhay ko.

Nabukas kong muli ang mga mata ko nang tumunog ang elevator. I saw his smirking reflection bago tuluyan bumukas ang pinto nito. He's teasing me! Tila natutuwa ito sa bawat reaksyong naibibigay niya sakin sa tuwing hinahawakan niya ako.

Wala akong sinayang na oras at lumabas agad. Pakiramdam koy pulang-pula ang mukha ko habang tuloy-tuloy lang sa pinto ng condo ko.

Hindi ako makapaniwalang nanginginig na pala ang mga kamay ko habang pipindot ang kombinasyon ng PIN sa pinto ko. Nang dahil dito'y mali-mali ang nailalagay ko.

"Sh*ts!" Naibubulas ko. Hindi pa rin kumakalma ang puso ko magmula kanina.

"I didn't know that you can cuss Attorney. It's turning me on." I almost jump at his presence. Sumunod pa rin pala ito sakin.

"You've lost your mind Ace! Bakit mo ba ako pinaglalaruan?!" Sigaw ko rito pero hindi ito sumagot. Sumeryoso lang ang mukha nito.

"Let me do it for you." He said instead looking at my door. Nagulat ako sa sinabi niya. Alam ba niya ang code ko?

Hindi pa ako nakakapagsalita ay lumapit na ito tsaka pinindot ang combination code ng pinto. Natuod lang ako sa kinakatayuan ko nang magbukas nga ito.

Bakit pa nga ba ako magugulat. Nagawa na nga niyang mapasok ang condo ko noong i-threat niya ako noon ng walang kahirap-hirap. Ngayon pa kaya?

"Let's talk inside." He said leading the door for me. I just rolled my eyes at him. Nauna na akong pumasok sa condo ko. I can still feel his stares kahit nasa ko lang ito.

"I need to tell you something that might change your mind in re-opening the case." Pagsisimula ko habang pareho kaming nakaupo sa sala.

"But I need ur cooperation too para masolusyonan natin ito Ace. Pasalamat nalang tau dahil hindi pa nagtatanong ang mga kapatid ko tungkol rito." Dagdag ko pa na nagpaangat ng tingin niya sakin. Pansin kong kanina pa malalim ang iniisip nito magmula nang makapasok kami sa loob.

"Spill it." Hindi pa rin nawawala ang lamig sa boses nito. "I have something to tell you as well." Ibinaba nito ang folder ng binabasa niyang case sa mesa bago muling tumingin sakin. I suddenly got curious from what he said.

"But before that, what makes you think that my brother is the real criminal in this case?" I look directly in his eyes and I saw a glimpse of sadness. He paused for a moment.

"That night, just before that accident, my father told me that Syrah is my biological sister."Napatitig ako rito ng ilang saglit, hindi ma-absorb ng utak ko ang mga sinabi nito.

"W-what do you mean?" Huminga mona ito bago nagpatuloy.

"Because of poverty, my real parents sold me to the Ivanovs. They are the Potts." Hindi ako makapaniwala. Bigla akong napahawak sa noo ko when realization hits me. That's why this case has been very important to him!

"I thought Syrah was just a gardeners child back then at the Garcia's mansion. Bagong katiwala sila noon." He paused for a moment like his looking at the past.

"Ivanovs and Garcia are close relatives kaya hindi nagkakalayo ang mga mansyon namin. Noon, tiwala pa ako na tunay na anak talaga ako ng mga Ivanovs dahil wala pa silang sinasabi sakin. I used to play with her dahil ayaw akong kalaro nina Alfonso Garcia. Iyon pala ay dahil hindi nila ako tunay na kadugo." Parang kumulo ang dugo ko nang marinig ang pangalan ni Alfonso, pero hindi ako nagsalita at patuloy na nakinig sa kwento niya.

"Napakagaan ng loob ko kay Syrah, madami kaming mga similarities. Magmula pagkabata ay siya lagi ang kasundo ko. Pero nang marinig ko ang mga sinabi ni Papa ng gabing iyon ay napagtanto kong luksong dugo ang lahat ng mga iyon." What a coincidence. They live in a same compound pero hindi nila alam na magkapatid pala ang sila.

"I went to that place that night. Hoping to find her and tell her everything. But I found u instead lying on the ground. But I still didn't know that time that ur the special friend Snow that she always talk about in the mansion. Sa states kasi ako nag high school at umuuwi isa o dalawang beses sa isang taon." Naramdaman ko na naman ang pagbabalik ng lungkot sa aking dibdib.

I remembered back then. Syrah told me how he enjoys being with a guy in the neighborhood that he treats like an older brother dahil wala siya nito. Pero hindi ko alam na all this time ay si Ace pala yon.

"Ikaw at ang Kuya mong si Warren ang bukambibig niya. Pero ikaw ang mas madalas niyang ikuwento dahil magaan ang loob niya sayo. I also grow fond of you nang dahil na rin sa mga kwento niya. And I got curious of you as well." I felt a sudden skip of heart beat ng dahil sa diretsahang pag amin niya.

"She told me about her plans that summer night. I remembered how she teased me to come para ipakilala ako sa mga kaibigan niya. But I decline. Ngunit nagsisi ako nang hindi ako sumama nang malaman ko ang lahat kay papa." Nakita ko ang sakit sa mga mata nito kaya hindi ko mapigilan ang lumapit rito para hawakan ang kaniyang mga kamay. All this time ay ganito pala kalala ang sakit na kinikimkim niya. Hindi kmi naiiba

"Naghabol akong makapunta sa lugar na sinasabi niya. I came to that f*cking place pero hindi ko inasahan ang mga nakita ko. Everything was in chaos." A cold hearted man like Ace Ivanov had shed a tears in front of me for the first time. Syrah is really an important person to her. Hindi ko napigilan ang sarili kong yakapin ito.

He didn't hug me back. He just cried in my shoulder like a child looking for someone to lean on. Hindi ko rin napigilan ang luhang kanina pa gustong lumabas sa mga mata ko.

Naiintindihan ko na kung bakit ganoon siya. Kung bakit laking galit nito kay Kuya. Nawalan siya ng pagkakataong masabi kay Syrah ang katotohanan.

I remember how Syrah told me that she only felt love whenever she's around us and with the special guy in his neighborhood. Bilang panganay ay salo nito lahat ng responsibilidad sa apat pa nitong mga kapatid. Ang magulang rin niya ay madalas na nagaaway. We are her happiness. Pero anong klase kaming kaibigan kung hindi namin naibigay sa kanya ang hustisyang nararapat para sa kanya.

"Hey, why are you crying?" Inangat nito ang ulo niya mula sa balikat ko at tiningnan ako direkta sa mga mata. Umiwas ako dahil sa mga pagsisising naramdaman ko. "Hey. Look at me." Hinawakan nito ang magkabila kong pisngi para matingnan ko siya sa mga mata. "I told u this not to cry for me." He wiped the tears on my face like I am a fragile thing in front of him. Hindi ko alam na may gentle side pala ito. Tunay itong mabuting tao.

Hindi siya tatawaging espesyal na tao ni Syrah kung walang kabutihan sa puso nito. Pinalaki siya ng isang mayamang pamilya ngunit ang puso nito sobrang naghirap din pala dahil sa pangyayaring iyon.

"I've realized how real coward I am. All this time Syrah treated me as a special friend pero binigo ko siya. I'm sorry. Alam ko ang totoo pero natakot ako. Fear and pride from my parents had silenced me all this years. I am not a great attorney. Ang hustisya para sa kaibigan ko ay hindi ko naibigay." I said as the tears continues to flow on face pero patuloy lang niya itong pinupunasan. Tanging masasakit na hikbi ko lang ang maririnig mula sa buong condo ko.

"Ssshh.." He caressed my cheeks, susshing me like a child. "I'm sorry too. Patawad kong itinago ko sa'yo ang totoo. Gusto ko lang makasigurado na ikaw pa rin ang Snow na matatag at paninindigang ikinukwento niya sakin noon." I smiled of the thought na ganoon ka espesyal ang pagkakakilala sakn ni Syrah.

"I actually already know the truth behind the case. That Alfonso had sabotaged the race that night." Nabigla ko sinabi nito. This time ay napahawak na ako sa mga kamay niya dahil sa gulat.

"Ang kinailangan ko lang ay oras at mas matibay na ebidensya. At ikaw yon Snow." Hindi ako nakapagsalita. Tumitig lang ako dito. "Hindi ko intensyon na sa ganitong paraan ka kumbensihin dahil base sa impormasyong nakukuha ko sayo, they've said that ur tough to handle kaya ibang paraan ang ginamit ko. But that night, when I saw u shed some tears for Syrah, I've realized that we are just the same. Ur eyes reflected mine that's why I left. Ayokong makita mo ang kahinaan ko." Dagdag pa nito nagpakabog muli ng dibdib ko.

"Matagal kong pinaghandaan ang kasong ito." He paused for a moment. "Aside from being a businessman, I am also an attorney Snow." Nakita ko ang takot sa mga mata nito. Takot na baka magalit ako sa kanya. Takot na baka layuan ko siya. Pero kabaligtaran lahat ng mga ito ang nararamdaman ko sa mga oras na'to.

"...and I am your Ace of Spade right?" Nakita ko ang mariing paglunok nito habang direktang nakatingin ako sa mga mata nito. "You've been a big mystery to me Ace since day one. Sa tingin mo magugulat pa ako sa mga sasabihin mo?" Hindi ito nagsalita. Hinintay lang nito ang mga sasabihin ko habang nakatingin pa rin sa mga mata ko.

He's eyes is like a dark universe. Full of surprises and wonders.

"Nagpapasalamat ako dahil sinabi mo sa akin ang lahat ng totoo Ace. Pakiramdam ko'y isang malaking tinik ang nawala sa dibdib ko." I can't believe how bright his smile can be. This man is making me fall harder. I didn't expect that thought can come across my mind. And it just did tonight.

"Aaminin kong I've been in denial of you as a good person at first. And I'm sorry for everything that I did. Pero magmula noong makilala kita ng personal, you've been driving crazy every now and then." He said as he finally close the gap between us.

I was surprised by his kiss. But I let him be. Naramdaman ko ang sincerity rito. It was slow and careful kumpara sa unang beses na ginawa niya sa akin ito.

His kisses is a bless. Bawat dampi nito sa labi ko ay milyong-milyong boltahe ang naglalakbay sa aking buong katawan.

"May hindi pa ako sinasabi sayo Snow." He said as he let go of my lips still cupping my face. Pakiramdam koy parang musika ang pangalan ko nang lumabas ito mula sa kaniyang bibig.

"I love you since day one." He said as he pull me again closer for another kiss. It was intoxicating. Para akong nalulunod at nalalasing sa mga halik nito.

I felt him biting my lower that made me gasp for an air. He took that chance to invade the privacy on my mouth as he savors everything in it. His kisses become deeper at wala akong magawa kundi ang tumugon rito. I've lost all my sanity. Unti-unti niya itong tinutunaw.

This is all my first time at alam kong alam niya yon and he's really good in it. Hindi ko maiwasang maglakbay ang mga kamay ko sa leeg nito habang patuloy ang mga halik nito.

.

I felt his warm hand on my stomach and I can't help myself but to moan.6

He's touches are making me crazy. Making me crave for him.

.

"F*ck!" I cussed between our kisses. "Tell me to stop Snow while I still can." He look at me in the eyes and what I saw in him is a burning passion for him. Alam kong gusto niya ang lahat ng ito pero nangibabaw pa rin ang respeto sa puso nito.

.

But how can I resist those dark and beautiful eyes kung alam ko kung ano tunay nitong isinisigaw. I may be not an expert about this but I am old enough to know.

"Ace..." marahang pagtawag ko sa pangalan nito habang hinahaplos ang mukha nito.

"Hm?" He said while tracing my cheeks with his finger na nagdudulot ng kakaibang sensasyon sa akin.

"You're telling me to stop but your touches says you want me." I said a bit teasing him. He just chuckled because of that. Oh how I love those smiles on his face. I feel like I want to cherish it. Ang gusto ko ako lang ang makakapagbigay ng ganoong saya sa mga mata niya. Call me selfish but I don't want him out of my life anymore. This man is mine.

"Do you really love?" I said as I pull his clothe closer to me.

"Yes Snow. Everything about you is worth loving for." I did not waste any time as I pull him closer to initiate the kiss. At naiintindihan naman siguro nito ang gusto kong mangyari. It's now or never Ace Ivanov.

Napatili ako ng buhatin ako nito galing sa sofa. He put legs around me not breaking the kisses between us. He almost broke my vase but we just about it.

He closed the door on my room tsaka ako nito ibinaba still not letting go of my waist. He just stared at me for a moment while sliding his right hand inside my cloth. Hinaplos nito ang tiyan ko ng dahan-dahan hanggang sa dumating ito sa ibaba ng bra ko.

He stopped for a moment habang hindi naghihiwalay ang mga mata namin sa isa't isa.

"Hindi mo alam kung gaano kadalas sumagi sa isip ko ang ganitong tagpo nating dalawa." Hindi ko alam kung matatawa ako sa sinabi nito pero sigurado akong namula ng tuluyan ang pisingi ko.

He kissed me again. This time, it's slowly with passion. Nagawa niyang maipasok ang dalawa nitong kamay sa blosa ko habang dahan itong naglalakbay papunta sa hook ng bra ko.

He had successfully removed like it was nothing na parang hindi ito ang una niyang karanasan. Naglakbay ang mga ngiti nito papunta sa aking leeg that made me surpress my moan. Ginaya ko ang ginagawa nito at hindi ko namalayang ako na mismo ang naghubad ng damit nito. Tumambad sakin ang katawan nitong minsan ko nang nakita.

"Snow..." He leaned me to the door and I almost went crazy when his hands went to my two proud mounts. Napakagat ako sa labi ng dahil doon. "..your touches are making me nuts." He added pero wala na akong maisip pa na sasabihin. My hands went to his chest memorizing every bumps on it while my eyes are close.

He finally removed my blouse revealing everything to him. "You're beautiful babe." He whispered to my ears that made me wanting him more.

Binuhat niya muli ako at dinala sa higaan. Nagulat ako nang tanging boxer na lang pala ang natitira nitong saplot kaya agad kong naiwas tingin rito na ikinatawa lang niya.

"Look at me babe.." he said as he get closer to me. He lay down as he pull me closer to him making more crazy about him.

He rained me more kisses in every inch of my body. Hindi ko na napigilan ang ungol ko when I felt his finger inside me.

"You're already ready for me Snow." He whispered as his kisses my mounds.

"Ace.." I said but he just shut me with his mouth. Hindi ko na alam kung saan ako kakapit ng unti-unti niyang pagalawin ito sa loob ko making me moan inside his mouth.

"Hmm.. Ace.." I said calling him but I only felt him smiling between our kisses.

"Yes Snow.. moan for my name." He said as his other hand went to my chest and played its crown around his fingers that made me hold on to his arms. "I love how you enjoy what I do." Mas bumilis ang kamay nito at making me sane. Nawalan ako ng lakas when I felt the release tila nakakita ako ng libo-libong kulay ng dahil dito.

"Don't sleep on me babe. Nagsisimula pa lang tau."

He said as he finally position self on my top.

"I want you to open wide babe." He said as his kisses went to chest, to my stomach down to my pearl.

"Ace.. no pleasee.. ugh!" Gusto ko siyang pigilan pero wala na akong lakas para rito. Napasabunot na lang ako sa buhok nito nang maramdaman ko ang ginagawa niya. I almost reach for it again when he suddenly stopped.

I opened my eyes as I saw his proud membrane.

"Ace pleease.." begging him for leaving me hanging.

"What is it Snow? Hmm?" He said as he went back into devouring my mouth. He's teasing me again. "I want you to beg for it babe.." I look at him with a dagger eye but he just chuckled about it. "Your eyes always turns me on." Sabi nito when he finally went inside.

Pakiramdam koy lumubog ang mga koko sa likod niya dahil sa sakit na naramdaman ko. Napadaing ako dahil binigla niya ito. Binigyan niya akong ng mga banayad na halik na unti-unting nagpawala ng sakit.

"Ssshhh.." he said as he kiss my tears away. Unti unti itong gumalaw when he felt me relaxed a bit and every time he moves brings me the sweetest sensation I have never felt before.

He even move faster that made moan for his name.

"I love you Ace.." I whispered as we both rich our climax.

- END OF EP. 9