“กูไม่กลับ” เมฆเงยหน้ามองคนที่เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสายตาที่ชินเห็นแล้วรู้สึกร้อนๆหนาวๆ
“พี่จะอยู่ทำไมวะ นี่มันบ้านผม พี่อย่ามาหาเรื่องผมอีกเลย เราไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว”
“บ้านเมียก็เหมือนบ้านผัว ไม่เกี่ยวกันตรงไหนวะ” ชายหนุ่มพูดหน้าตาย มองอีกคนพลางยักคิ้วให้อย่างยียวน
“พี่เมฆ! ผมไม่สนุกนะโว้ย” ชินตะคอกใส่หน้าด้วยความหงุดหงิด เขาชักเริ่มโมโห
“มึงจะตะโกนเสียงดังทำไมวะ อยู่ใกล้กันแค่เนี่ย” เมฆจิ๊ปากเอามืออุดหูไว้อย่างรำคาญ เหมือนต้องการยั่วยวนกวนประสาทอีกคนอย่างเห็นได้ชัด
ชินเท้าสะเอวมองคนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเอาเรื่อง ไม่รู้จะทำอย่างไรดี เมื่อคนตัวโตไม่ยอมขยับยังคงตีมึนเอกเขนกอยู่บนที่นอนของคนอื่น จะให้ตนลากออกไปก็คงทำไม่ได้ เพราะเขาตัวใหญ่และหนากว่ามาก กลัวว่าจะเป็นถูกลากซะเอง
“ดึกแล้วอย่าไล่กูเลย..กูขอนอนนี้นะ”
“พี่ต้องการจะแกล้งผมใช่ไหม?”
เมฆเดินลุกออกมาจากเตียงนอนเดินมาหาคนที
