“คุณพายุเดินช้าๆ หน่อยได้ไหมคะ ฉันปวดขา”
“ถ้าเธอไม่อยากนอนที่นี่ก็รีบเดินให้มันเร็ว”
“แล้วคุณพาฉันมาที่นี่ทำไมคะ” เมื่อฉันเดินตามคุณพายุมาได้สักพัก ปรากฏว่าเค้าพาฉันเข้ามาในป่า และเดินลึกไปเรื่อยๆ ซึ่งแน่นอนว่าฉันไม่สามารถจำทางออกได้แน่นอน
“มาหาของป่าไง” คุณพายุตอบกลับมา
“หาของป่า อะไรคะ” ของป่าทีเค้าว่านี่หมายถึงอะไร
“พวกของกินไง ถ้าไม่หาแล้วเธอจะได้อะไรกิน”
“แต่เท่าที่ฉันรู้ ของที่ไว้ทำทานก็ซื้อมาจากในเมืองนี่คะ” ก็ป้าพรกับพี่รสบอกเองนี่ แล้วทำไมเค้าต้องมาหาถึงในป่าด้วย
“มันก็มีบางอย่างที่ในป่ามันมีอยู่แล้ว จะซื้อให้เปลืองทำไม” ทำไมไม่เห็นป้าพรกับพี่รสบอกเลยว่าเราต้องมาหาของป่าไปทำกินด้วย
“แล้วคุณจะหาตรงไหนคะ คุณเดินมาลึกแล้วนะ”
“ไม่ลึกก็หาทางออกง่ายสิ” คุณพายุตอบกลับมาแต่ฉันได้ยินไม่ชัด
“คุณว่าอะไรนะคะ”
“อ่อ ฉันบอกว่าพวกของป่ามันก็อยู่ลึกทั้งนั้นแหละ”
“เอ่อ แล้วคุณจะมาหาอะไร
