กลับมาที่ปัจจุบัน…
หลังจากไปส่งบรรดาหมอผีเก๊แล้ว ขากลับเพลิงกับปืนก็เจอเรื่องน่าหงุดหงิดเข้า โชคดีที่พ่อกับแม่นั่งรถอีกคันเพราะแยกกันไปคนละที่ ทั้งสองท่านเลยไม่ต้องเจอเรื่องน่ารำคาญ กว่าเพลิงกับปืนจะกลับถึงบ้านก็เล่นเอาเย็นพอดี สองหนุ่มใหญ่พอก้าวขาลงจากรถได้ก็รีบวิ่งเข้าบ้านโดยไม่ปรึกษากัน เรื่องน่ารำคาญที่ได้เจอมาทำให้ทั้งคู่สังหรณ์ใจไม่ดี ปืนวิ่งไปทางโอ่งลูกใหญ่หลังบ้าน ส่วนเพลิงวิ่งลัดป่ากล้วยไปด้วยความเร่งรีบ
“สายชล! สายชล!” เสียงเข้มปนร้อนใจเรียกหาร่างน้อยเมื่อวิ่งเข้าไปในกระท่อมแล้วไม่เจอใคร หัวใจแกร่งกระตุบวูบ หัวเข่าหนาทรุดฮวบลงพื้นด้วยความอ่อนแรง เพลิงสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างนับตั้งแต่ก้าวขาลงจากรถแล้ว ยิ่งเข้ามาในกระท่อมความผิดปกตินั้นก็ชัดเจนขึ้นเรื่อย แน่นอนว่ามีใครบางคนเข้ามาวุ่นวายในพื้นที่ของเขา กลิ่นของสกปรกมากมายที่คละคลุ้งไปทั่วทำให้หัวใจแกร่งปวดหนึบ สันกรามหนาบู
