Summer 29
“อ้อ ขอบคุณค่ะ” เขินแฮะ ก่อนหน้านี้เหมือนฉันจะหึงเขาเลย ยิ่งเห็นรอยยิ้มแบบนั้นของคุณแทนไทฉันยิ่งรู้สึกเขินอายกับสิ่งที่เพิ่งถามออกไป
“ยินดีครับ หิวข้าวหรือยังเดี๋ยวไปกินข้าวกันก่อน”
“คุณแทนไทเลือกเลยค่ะ”
“พี่บอกให้เรียกว่าพี่” คุณแทนไทไม่ยอมปล่อยผ่านกับคำว่าคุณที่ฉันใช้เรียกเขาเลยสักนิด ฉันหันไปมองหน้าคนที่ขับรถอยู่ก่อนจะเอ่ยประโยคขอร้องที่ฉันเองก็ไม่สบายใจที่จะต้องเรียกเขาด้วยถ้อยคำที่สนิทสนมแบบนั้น
“ขอโทษนะคะ แต่เรียกแบบนั้นไม่ได้จริง ๆ”
“ทำไมครับบอกพี่ได้ไหม?” คุณแทนไทถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แต่อีกฝ่ายก็ยังเอ่ยถามต่อด้วยความข้องใจที่ฉันคนนี้ไม่ยอมเรียกเขาด้วยถ้อยคำสนิทสนมเสียที
“เพราะคุณยังเป็นเจ้านายไงคะ หากเรียกด้วยความสนิทสนมต่อไปเวลาทำงานจะลำบากเอาได้ค่ะ”
“เฮ้อ โอเค ๆ พี่ไม่บังคับก็ได้แล้วแต่จะเรียกเลย แต่ไม่ว่าจะตอนนี้หรือที่บริษัทพี่จะเรียกหนูแบบเดิม ไม่เปลี
