Thamia
HINDI nawawala ang ngiti ko. Kung may nakakakita sa akin ngayon ay iisipin nila na nababaliw na ako dahil sa lawak ng ngiti na mayroon ako ngayon.
“Wow! Abot tainga ang ngiti mo, ah? Mukhang may magandang development.”
Tiningnan ko si Mateo dahil sa sinabi niya. Nginisian ko lang siya pero wala akong sinabi.
Alam ko na ikinabigla ni Mateo ang ginawa ko, pero gusto ko lang din siyang asarin. Sa lahat ng pang-aasar na ginawa niya sa akin noon, ako naman ang mang-aasar sa kanya ngayon.
“Ah, ganyan ka? Hindi ka magse-share sa akin? Matapos kitang bigyan ng mga advice, ganyan ka? Damot!”
Hindi ko na napigilan ang malakas na pagtawa. Tumingin ako kay Mateo at mukha siyang batang nagtatampo.
“Ito naman, si Tampo!” Tinusok ko ang tagiliran niya pero inirapan niya ako. Akala mo ay bab
