ตอนที่ 2 ปากผมขาดไหมเนี่ย
1024 คำ
“หรือว่าผมทำเจ็บ”
ผมถามเธอ ทั้งที่มั่นใจว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ไม่ทำให้เกิดความรู้สึกดังกล่าวกับเธอแน่นอน
ทำไมน่ะเหรอ
ก็เพราะว่าเธอชุ่มฉ่ำ และตอดรัดเจ้าน้องชายของผมจนผมแทบจะครางไม่เป็นภาษาอยู่นี่อย่างไรเล่า
“ว่าไงคนสะ...โอ๊ย!”
เสียงร้องโอดครวญของผม หยุดการเคลื่อนไหวของอวัยวะทุกส่วนในร่างกายผมทันที หลังจากริมฝีปากล่างถูกเธอกัดเต็มแรง
“ปากผมขาดไหมเนี่ย”
ผมกระชากเสียงถามออกไปด้วยความตกใจและเจ็บไม่น้อย ขณะยกมือขึ้นลูบริมฝีปากล่างของตัวเองเพื่อสำรวจหาบาดแผลและคราบเลือด
แต่เธอก็ไม่ได้สนใจจะตอบคำถามของผม
“เฮ้ย!”
เสียงร้องออกมาจากปากผมโดยไม่ตั้งใจ และไม่คาดคิดว่าเธอจะผลักผมจนหงายหลัง และยกขาขึ้นถีบผมซ้ำจนผมเสียหลักล้มไม่เป็นท่า
“นี่คุณทำบ้าอะไรคนสวย”
“ฉันบอกแล้วว่าให้ปล่อย”
เธอตอบโต้ผมกลับมาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ขณะที่ดวงตาลุกวาวของเธอจ้องมาที่ผมด้วยความโกรธ ไม่เหลือเค้าลูกแมวน้อยยั่วสวาทเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าแม้แต่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นมือเรียวยาวก็ยังอุตส่าห์ยื่นออกไปด้านข้าง เพื่อควานหาผ้าห่มมาปิดซ่อนร่างกายจากสายตาของผม
ผมอยากจะค้านว่าผมเห็นหมดแล้ว ไม่จำเป็นต้องปิด แต่แววตาลุกโชนของเธอก็สั่งให้ผมหุบปากเอาไว้
“คุณข่มขืนฉัน”
“อย่ากล่าวหากันแบบนี้สิคนสวย คุณก็รู้ดีพอๆ กับผมว่าเราต่างก็เต็มใจที่จะมีความสุขด้วยกัน”
แล้วตอนนี้เขาก็รู้สึกแย่ชะมัดที่ถูกเบรกกลางคัน
“ผมว่าเรามาต่อกันให้จบๆ ไปดีกว่า ผมจะไม่ไหวแล้ว”
พอไม่พบคราบเลือดบนริมฝีปาก ความปรารถนาที่กำลังลุกโชนอยู่ในตัวก็วิ่งแซงหน้าสำนึกผิดชอบชั่วดีในใจผมอีกครั้ง
“นี่คุณยังคิดว่าฉันจะยอมมีอะไรกับคุณอีกเหรอ”
ผมเลิกคิ้ว มุมปากหยักโค้งขึ้นเล็กน้อยเพราะขำ
ใช่ ผมขำเธอนั่นแหละ และสมเพชตัวเองด้วย
ตอนนี้ผมแข็งค้างเจียนจะบ้าจนต้องอาศัยมือของตัวเองปลอบประโลมเจ้าน้องชายไปพลางๆ ส่วนร่างกายของเธอก็ต้องการให้ผมช่วยปลดปล่อยจากความทรมานที่คั่งค้างอยู่ข้างในไม่ต่างกัน
แต่เธอดันจะมาหวงตัวกับผมเอาตอนนี้
“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เรามีอะไรกันนะคนสวย คุณก็รู้ดีพอๆ กับผมว่า ร่างกายของเราต่างต้องการกันและกัน”
ผมไม่เคยต้องอ้อนวอนขอกับผู้หญิงคนไหนในเรื่องนี้มาก่อนแต่ผมกำลังทำกับเธอ นั่นทำให้ผมนึกสมเพชตัวเองขึ้นไปอีก
“ฉันไม่ต้องการ!”
เห็นชัดว่าเธอกัดฟันพูด และกำลังโกหกตัวเอง
“แล้วก็หยุดชักมือคุณสักที”
เธอตวาดผม หลังจากดวงตาวาวโรจน์จ้องมาที่มือของผม ที่กำลังช่วยตัวเองต่อหน้าเธออย่างไม่อาย
ก็ผมจะไม่ไหวแล้วนี่
แล้วท่าทีของเธอก็บอกชัดว่าจะไม่ยอมให้ผมมีเซ็กซ์ด้วยอีกแล้วในค่ำคืนนี้
ผมหัวเราะเบาๆ เมื่อคนสวยถลึงตาใส่ผมก่อนที่ใบหน้างดงามจะเบือนหนีไปทางอื่น เมื่อมือผมเริ่มพาเจ้าน้องชายของผมเคลื่อนไหวเร็ว และแรงขึ้น
แน่นอนว่าจินตนาการแรงกล้าในหัวผมคือเธอที่กำลังทำปู้ยี่ปู้ยำกับเจ้าน้องชายของผมอยู่ในขณะนี้ ก่อนที่ ‘เธอ’ ใน ‘จินตนาการ’ จะพาผมไปพบกับความสุขบนจุดสุดยอดอีกครั้งในอีกหลายนาทีถัดมา พร้อมๆ กับการหันหน้ามาของเธอ
เพราะเสียงร้องครางกระหึ่มของผมนั่นแหละ แล้วตอนนี้แก้มเธอก็ขึ้นสีมาให้ผมเดาอารมณ์ความรู้สึกของเธอได้ไม่ยากเลย
เธอชื่ออะไรนะ
อ้อ...ข้าวหอม ตอนเมาอยู่เธอแทนชื่อตัวเองแบบนี้
“ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอคนหน้าด้านขนาดนี้”
ผมหัวเราะ และไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดของเธอแม้แต่น้อย
ผมอาจจะหน้าด้านจริงอย่างที่เธอว่านั่นแหละ แต่ว่าผมก็ไม่เคยต้องมานั่งช่วยตัวเองต่อหน้าผู้หญิงคนไหนมาก่อนหรอกนะ เพราะมันเสียเชิงชายชะมัด
“มันเป็นเรื่องธรรมชาตินะคนสวย แล้วที่เราทำกัน คุณก็ชอบนี่”
“หยุดพูดเลยนะ!”
เธอตวาดผมอีกแล้ว นั่นทำให้ผมขำมากกว่าจะโกรธ
“แสดงว่าจำทุกอย่างได้”
ผมเกริ่น ขณะมองสำรวจความรู้สึกบนใบหน้าเรียวรูปไข่ และหยุดสายตาไว้ที่ดวงตากลมโตที่มีทั้งความเสียใจและตัดพ้อต่อว่าอยู่ในนั้น
แน่นอนว่าไม่ได้ต่อว่าผม ความรู้สึกบอกกับผมแบบนี้ แต่เธอกำลังโกรธ และต่อว่าตัวเองที่พลาดท่าเสียทีมีอะไรกับผม
ผมไม่ชอบคำว่า ‘พลาด’ เลย เพราะตอนนั้นเธอก็เต็มใจ แต่ผมก็รู้อยู่แก่ใจอีกเหมือนกัน ว่าที่เธอเรียกร้องให้ผมมีอะไรด้วย เพราะเธอเมา และร่างกายของเธอก็น่าจะได้รับสารกระตุ้นอารมณ์บางอย่างด้วย
แต่ความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ และเห็นแก่ความสุขของตัวเอง ก็ทำให้ผมลงมือกับเธออย่างไม่ละอายใจ
แต่การที่เธอไม่ลุกขึ้นมาโวยวาย หรือด่าทอเรียกร้องความผิดชอบจากผม ก็บอกได้เป็นอย่างดีว่าเธอยอมรับว่าตัวเองมีส่วนร่วมกับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น
นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่แปลกมากสำหรับเขา เพราะถึงไม่เคยนอนกับผู้หญิงที่ไม่สมัครใจหรือเต็มใจมาก่อน แต่เซ็กซ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้ง ก็มักจะมีค่าตอบแทนเสมอ ถ้าไม่เป็นเงิน ก็เป็นดินเนอร์หรูๆ สักมื้อ หรือดริงค์ในผับหรู ไม่ก็ทริปท่องเที่ยวสักอาทิตย์แล้วแต่คน แล้วแต่โอกาส
แต่เธอกลับไม่เรียกร้องอะไรเลย
- ผู้เขียน
