Adar
Herkesten uzaklaşıp terasa çıktım. Terasta kimsenin bilmediği bir dünyam vardı. Kimse benim resim çizdiğimi bilmezdi. Resme olan yeteneğimi ilk fark eden babam olmuştu.
Azem Karaoğlu…
Babam, Mardin’in gelmiş geçmiş en iyi ve adaletli ağasıydı ama ben daha 20 yaşlarımın başındayken kalp krizinden ölmüştü. Üniversiteden sonra kendimi Mardin’in ağası ve şirketin sahibi olarak bulmuştum.
Her şeye çok erken başlamanın zorluğuyla bu topraklara hükmetmeye başladım. Ben Adar Karaoğlu… İsmimin anlamı gibi yürüdüğü yeri bile ateşe verirdim. Bu şehir benimdi, ben de bu şehirdim.
Bu şehirde ne kadar şerefsiz varsa sınırda kimler kimlerle iş birliği yapıyorsa hepsini yok etmek bana Türkiye tarafından verilen gizli bir görevdi. Şimdi de asker kardeşim Azad Karaoğlu’yla sınır ötesinde dost
