ซ่อนหัวใจไว้แอบรัก

1.คนเจ้าชู้ที่ไม่รู้จักพอ

เพียะ! เสียงฝ่ามือบางกระทบใบหน้าของผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักด้วยหัวใจที่แหลกสลาย มันเป็นอีกครั้งที่วาดดาวจะต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้ทั้งเจ็บปวดและเสียใจจากการกระทำอันเห็นแก่ตัวของผู้ชายคนนี้ไม่จบไม่สิ้น

ภาพวีดีโอที่คนรักกำลังเสพสุขอยู่กับผู้หญิงแปลกหน้ายังคงติดตาฝังใจ เขากล้าทำแบบนี้กับเธออีกครั้งได้ยังไงในเมื่อเพิ่งสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะทั้งต่อหน้าแม่ของเขาและแม่ของเธอว่าจะไม่ทำอีกเมื่อไม่กี่เดือนมานี้เอง

ทุเรศ ... ผู้ชายเห็นแก่ได้คนนี้เธอไม่ควรจะทนกับเขาอีกต่อไปแล้ว

พอกันทีสำหรับการให้โอกาสที่เขาไม่เคยเห็นค่ามันเลยสักนิด “เราเลิกกันเถอะ”

“เดี๋ยวสิวาดอย่างเพิ่งไป” เอกพงศ์รีบตามไปรั้งมือหญิงสาวที่เขารักเอาไว้เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะไปจากเขา

“พอทีเถอะค่ะ เราจบกันแค่นี้ ต่อไปพี่เอกไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายอะไรกับวาดอีก” วาดดาวสะบัดมืออกด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ มือของเขาที่แตะต้องผู้หญิงคนอื่นมาก่อนหน้านี้เพียงไม่นาน เธอไม่อยากให้มันมาสัมผัสตัวเธออีกแม้แต่น้อย

“พี่ขอโทษได้โปรดให้อภัยพี่เถอะนะวาด มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ พี่ไม่ได้ตั้งใจ” เอกพงศ์พยายามอ้อนวอนให้เธอเห็นใจเขาเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

“วาดเคยบอกพี่ไว้ตั้งแต่ครั้งที่แล้ว ว่าถ้าที่พี่นอกใจวาดอีกเป็นครั้งที่สาม วาดก็จะไม่ให้โอกาสพี่อีกต่อไป ในเมื่อพี่เอกเลือกที่จะทำมันอีกแบบนี้ก็คงไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบแล้วล่ะค่ะ แต่มันเป็นสันดานของพี่มากกว่า สันดานของคนเจ้าชู้ที่ไม่รู้จักพอ”

“นี่วาดกล้าว่าพี่ขนาดนี้เลยเหรอ” ร่างสูงลุกขึ้นยืนแล้วจ้องใบหน้าหวานอย่างไม่พอใจ เธอไม่เคยพูดจาหยาบคายหรือแม้กระทั่งด่าว่าอะไรเขาแรงๆ สักครั้ง นั่นทำให้เอกพงศ์แปลกใจไม่น้อย ครั้งนี้คนรักของเขาคงจะโกรธมากจริงๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสลดแต่อย่างใด เมื่อคิดว่ายังไงก็คงง้อเธอได้สำเร็จเหมือนเคย แต่แค่ต้องให้แม่ของเขาช่วยพูดให้ด้วยเท่านั้นเอง

“ทีพี่เอกยังกล้าทำเลวกับวาดซ้ำๆ เลยนี่คะ ครั้งแรกพี่อ้างว่าผู้หญิงเป็นฝ่ายให้ท่า ครั้งที่สองบอกว่าผู้หญิงมอมเหล้าพี่ ครั้งนี้พี่บอกมันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ วาดไม่ได้โง่นะคะ ครั้งแรกวาดให้อภัยเพราะคิดว่าคนเราผิดพลาดกันได้ ส่วนครั้งที่สองวาดไม่อยากทนแล้วแต่เพราะแม่วาดกับแม่พี่เอกขอร้องเอาไว้ และขอโอกาสพี่เอกอีกสักครั้งเพื่อที่พี่จะได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่เห็นทีมันคงเปลี่ยนไม่ได้แล้วเพราะมันเป็นสันดานของผู้ชายมักมากที่เห็นแก่ตัวอย่างพี่”

เอกพงศ์เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเคืองขุ่นเมื่อคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวตรงหน้าจะกล้าว่าเขาด้วยถ้อยคำเช่นนี้ ที่แม่ของเธอไม่อยากให้เลิกกับเขาเพราะเขามีทั้งความมั่นคงและฐานะการเงินที่ดีเหนือกว่าครอบครัวของเธอมาก นั่นทำให้เขาได้ใจและคิดมาตลอดว่าตัวเองจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น อีกอย่างในเมื่อเขากับเธอยังไม่ได้มีอะไรกันลึกซึ้งเกินเลยแถมยังไม่ได้แต่งงานกันเสียหน่อยแล้วจะอะไรหนักหนา

“เกินไปแล้วนะวาด พี่เป็นผู้ชายก็ต้องมีอารมณ์มีความต้องการ นี่มันเป็นเรื่องธรรมดา อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยน่า อีกแค่สองเดือนกว่าๆ เราก็จะหมั้นกันแล้วนะ จากนั้นปลายปีเราก็จะแต่งงานกันแล้วไม่ใช่เหรอ”

“เรื่องธรรมดาเหรอคะ พี่คบซ้อนมีชู้เนี่ยนะธรรมดา ถ้าพี่คิดแบบนี้เราก็คงไปกันไม่ได้แล้วล่ะค่ะ” ขนาดยังไม่ได้หมั้น ยังไม่แต่งงานกันเขายังมีผู้หญิงคนอื่นให้เธอจับได้ตั้งสามรอบ แล้วไหนจะที่จับไม่ได้อีก อยู่กับคนแบบนี้ก็มีแต่จะต้องเสียใจเสียน้ำตา สู้เสียใจในวันนี้แล้วตัดเขาไปเลยดีกว่า นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอแล้ว

“พี่บอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะว่าถ้าวาดกล้าเลิกกับพี่ไป ผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างวาดก็คงไม่มีทางหาผู้ชายโปรไฟล์ดีๆ มาแทนพี่ได้หรอก”ชายหนุ่มปรามาสประชดประชันด้วยท่าทีที่เหนือกว่า

วาดดาวเป็นครูที่สอนในโรงเรียนอนุบาลไพลินรัตน์ซึ่งเป็นโรงเรียนของคุณแม่ของเขา ที่เอกพงศ์ได้คบหาดูใจกับเธอก็เพราะหลงใหลหญิงสาวตั้งแต่แรกเห็น ซ้ำเธอยังนิสัยดี ขยัน อดทน อ่อนน้อมถ่อมตน และเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดีมาก ซึ่งนั่นทำให้คุณแม่ของเขาเอ็นดูเธอมากเช่นกัน และที่สำคัญไปกว่านั้นคือไม่ตามจิกตามวีนเหวี่ยงเขาแบบผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยคบมา

“คอยดูก็แล้วกันค่ะ ก็ให้มันรู้ไปว่าผู้ชายดีๆ ที่ไม่เจ้าชู้มันไม่มีในโลก และวาดจะหาคนใหม่ให้ได้โปรไฟล์ดีกว่าพี่เอกทุกอย่างเลย” ด้วยความโมโหที่ถูกท้าทายบวกกับความเจ็บปวดที่เธอได้รับซ้ำๆ มันจึงกลายเป็นแรงผลักดันให้วาดดาวกล่าวหักหน้าเขาออกไปเช่นนั้น ทั้งที่เธอก็ไม่รู้เหรอกว่าในอนาคตจะได้คบหากับใครอีกหรือไม่ เพราะความเจ็บปวดและผิดหวังซ้ำๆ จากเขาทำให้เธอรู้สึกเข็ดขยาดไม่น้อย

“หึ...ให้มันได้อย่างที่ว่าก็แล้วกันนะวาดดาว ดูสิจะมีผู้ชายหน้าไหนที่แสนดีขนาดนั้น แต่ระวังว่าวาดจะกลืนน้ำลายตัวเองก่อนล่ะ รังวังจะต้องกลับมาหาพี่แล้วคืนดีกันถ้าคุณแม่ท่านต้องการให้เรากลับไปเป็นอย่างเดิม”

“ฝันไปเถอะค่ะ” วาดดาวรีบเช็ดน้ำตาก่อนจะวิ่งออกจากห้องนอนของคนรักไป

นัยน์ตาคมมองคู่หมั้นที่วิ่งออกไปจนลับตาพร้อมทั้งส่ายหน้าให้กับความพลาดพลั้งของตัวเอง นี่เขาพลาดอะไรตรงไหน หรือว่าผู้หญิงที่คบซ้อนอยู่แอบดอดไปบอกคู่หมั้นของเขาเองเพราะอยากให้เขาเลิกกับคู่หมั้นแล้วไปคบหากับเธอแบบจริงจังเหมือนคนที่ผ่านมา

ไหนสัญญากันแล้วไงว่าจะไม่สร้างปัญหาให้เขาและยอมที่จะอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง แล้วเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง เห็นทีคงต้องจัดการให้เด็ดขาดเสียแล้ว

เอกพงศ์ยังคงมั่นใจว่ายังไงเสียวาดดาวก็ต้องใจอ่อนให้เขาอีกครั้งเมื่อยังคงเห็นน้ำตาของหญิงสาวที่ยังรินไหลเพราะเขาอยู่เมื่อครู่ ถ้าไม่รักก็คงไม่เสียใจขนาดนั้น หนำซ้ำครอบครัวของเธอก็ดูลำบากเรื่องเงินอยู่ไม่น้อย แม่ของเธอเองคงไม่อยากให้เลิกกับเขาเหมือนที่ผ่านมา แต่คงต้องให้เวลาเธอทำใจอีกสักหน่อย หลังจากนั้นเขาค่อยตามไปง้อขอคืนดีที่บ้าน