====ep05====เยในคุก(nc)
3888 คำ
ฉันเดินตามนักโทษคนนั้นเข้ามาไกลเรื่อยๆ เริ่มใจไม่ดีล่ะกลัวมันเอาฉันมาล่อให้นักโทษในนี้ ฉันไม่อยากมีผัวทีเดียวเป็นร้อยๆคนหรอกนะ จนมาถึงสวนหย่อมด้านใน
ฉัน : นี่นาย หยุดเดินได้แล้ว//ฉันตะโกนตามหลังนักโทษคนนั้นไป รู้หรอกว่ามันได้ยินแต่มันไม่หยุด ฉันเลยวิ่งไปดักหน้ามันไว้
ฉัน : คุยอะไรด้วยหน่อยสิ//ฉันมองหน้านักโทษคนนั้น
นักโทษ : ตามกูมาทำไม//นักโทษพูดกับฉันด้วยเสียงหงุดหงิด
ฉัน : ฉันพูดตามตรงเลยนะ ฉันพอใจในตัวนาย ตั้ง..//ฉันยังพูดไม่จบ หมับ!! นักโทษคนนั้นจับแขนฉันแล้วลากมาที่ต้นไม้ใหญ่ด้านข้างทันที กระเป๋าสะพายของฉันหลุดมือตกลงพื้น ตุบ!! มันผลักฉันเอาหลังกระแทกเข้ากับต้นไม้ ทำฉันเจ็บ
ฉัน : ทำอะไรฉัน..//ฉันพูดด้วยความหงุดหงิด หมับ!! มันเข้ามาจูบปากเอาลิ้น
ดันเข้ามาในปากของฉันทันที คงจะอดอยากมานาน เรื่องที่ทำฉันเจ็บเมื่อกี้ฉันหายโกรธเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเค้าจูบเก่งมาก ปากนิ่มๆ จูบอันดูดดื่ม
ทำฉันแทบละลาย
ฉัน : อื้ม~~//ฉันเริ่มเคลิ้มเอามือคล้องคอผู้ชายตรงหน้าไว้ หันซ้ายหันขวารับจังหวะของผู้ชายที่จูบรุกมาอย่างรุนแรง ลิ้นสากเข้ามาสำรวจในโพรงปากของฉันทุกซอกทุกมุม แถมยังเอาปลายลิ้นตวัดบนเพดานทำเอาฉันเคลิ้มกับจูบมาก เป็นจูบที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อน มือหนาๆเริ่มมาบีบหน้าอกของฉันแรงๆอย่างมันส์มือ อารมณ์ตอนนี้ฉันมาเต็ม อยากโดนเสียบ ณ ตอนนี้เลยฉันไม่สนด้วยซ้ำว่าที่นี่คือที่ไหน ก็แค่ให้ฉันหายอยาก ให้ฉันได้สนุกแค่นั้นพอ ฉันเอื้อมมือลงไปลูบที่เป้าของผู้ชายที่จูบฉันอยู่ ฉันเจอท่อนใหญ่ๆอุ่นๆที่มันเอียงข้างอยู่ที่เป้ากางเกง ผู้ชายคนนี้คงอดอยากมานานจริงๆ ท่อนเอ็นถึงได้ใหญ่เร็วขนาดนี้ ฉันล้วงมือเข้าไปจับในกางเกง ฉันแอบตกใจ เพราะท่อนเอ็นที่จับอยู่มันใหญ่ ฉันกำไว้แทบไม่มิด แต่แอลซี่ชอบจ๊ะอยากโดนท่อนเอ็นเร็วๆ ฉันผละกอดจูบออกดึงกระโปรงตัวเองขึ้นมาถึงท้อง เผยให้เห็นจีสตริงสีชมพูอ่อนที่ฉันใส่มาเข้าชุดกับสีเดรสวันนี้ ฉันถอดจีสตริงตัวเองออก กำลังก้าวขาขวาออก1ข้างเพื่อถอดจีสตริง หมับ!! ผู้ชายคนนั้นยกขาขวาฉันขึ้นพรากไว้ที่เอวของเขา พรวด!! ผู้ชายคนนั้นเสียบท่อนเอ็นอันใหญ่ๆเข้ามาในร่องหอยของฉันทีเดียวมิดด้าม ท่อนเอ็นแน่นและใหญ่มาก
ฉัน : "เวรแล้วไง ไม่ได้พกถุงยางมาด้วย แต่ช่างมันเถอะ สดๆแบบนี้ก็ดี" //ฉันคิดในใจ ผู้ชายคนนั้นเอื้อมอีกมือมาจับขาซ้ายฉันขึ้น ฉันตั้งขาเป็นตัวMลอยกลางอากาศ มือของผู้ชายกอดขาฉันไว้แน่นเพื่อเตรียมจะกระแทกเอวเข้ามา ฉันเอาหลังพิงต้นไม้ไว้ จีสตริงยังคาอยู่ขาซ้ายอยู่เลย ตับ!! ตับ!! ผู้ชายเริ่มโยกเอวกระแทกท่อนเอ็นมาแรงๆ โอ๊ยท่านี้ทั้งเสียวทั้งแน่น ความกลัวตกยังไม่เสียวเท่ากับที่ท่อนเอ็นเสียดสีอยู่ในร่องหรอก
ฉัน : ซี๊ดส์!! โคตรเสียว อ่า~~//ฉันเมมปากไว้ จิกตามองหน้าผู้ชายที่ซอยเอว
กระแทกมาไม่หยุด ซอยถี่มาก แรงยกตัวฉันก็ดี
นักโทษ : เหี้ย!! กูไม่เจอหอย มานานแล้ว ตอดดีชิบ!! //ผู้ชายคนนั้นกระแทกเอวมาแรงๆ จ้องหน้าฉัน ฉันเลยเอามือคล้องคอผู้ชายไว้
นักโทษ : อึม!! อือๆๆๆ//ผู้ชายคนนั้นหายใจแรงๆ ตามจังหวะที่กระแทกเข้ามา หน้าตาฟินมาก กัดปากตัวเองอย่างเซ็กซี่ ฉันเลยเข้าไปจูบ ผู้ชายคนนั้นจับขาของฉันให้เกี่ยวไว้ที่เอว ในท่าลิงอุ้มแตง แล้วเอามือยกสะโพกฉัน กระแทกรับท่อนเอ็น ฉันผละจูบออก
ฉัน : อ่าๆๆๆอืมๆๆอ๊าส์ๆๆๆ//ฉันครางออกมาเสียงดังแบบไม่กลัวสักนิดว่าใครจะมาได้ยิน เพราะท่อนเอ็นเข้ามาลึกมากๆขยับเข้าออกอยู่ในร่องของฉันเสียวไปหมด
นักโทษ : ร่านๆแบบมึง ต้องเจอท่อนเอ็นกู//ผู้ชายที่กระแทกฉันอยู่ กัดฟันพูด ถึงจะเป็นคำที่รุนแรง แต่กลับทำให้ฉันมีอารมณ์เร้าร้อนขึ้น
ฉัน : กระแทกมาแรงๆเลย ฉันชอบ ซี๊ดส์!! //ฉันกัดริมฝีปากล่างยั่วไป จากนั้นเสียง ตับ!! ตับ!! ของเนื้อกระแทกเนื้อดังไม่หยุด จนทำเอาฉันเหงื่อออกไปทั้งตัว ตุบ!! ผู้ชายคนนั้นคงจะเหนื่อยเอาตัวฉันพิงกับต้นไม้เหมือนเดิม แล้วซอยเอวแรงๆมาไม่หยุด
ฉัน : อะๆๆๆอ่าๆๆ แรงๆๆฉันจะเสร็จแล้ว!! //ฉันพูดขึ้น เพราะจะเสร็จจริงๆ ฉันเกร็งท้องไว้กระตุก2-3ครั้ง แล้วน้ำก็แตกออกมา ผู้ชายคนนี้โยกเอวช้าลง แล้วก็ฉีดน้ำข้นๆเข้ามาเต็มร่องของฉันทันที
ฉัน : เฮ้ย!! ทำแบบนี้ไม่ได้//ฉันพูดออกไป ก้าวขาลงจากเอวของมัน ขาฉันสั่นแทบยืนไม่ไหว บ๊อก!! ผู้ชายดึงท่อนเอ็นออก ดึงกางเกงตัวเองขึ้น เดินไปหยิบกระเป๋าสะพายของฉันบนพื้น แล้วเดินมาพยุงตัวฉ้นไว้ ส่งกระเป๋าคืนมาให้
ฉัน : นี่! ฉันติดใจท่อนเอ็นของนายแล้วสิ ฉันว่านายออกจากที่นี่ดีกว่า//ฉันมองหน้าผู้ชายตรงหน้าอย่างจริงจัง
นักโทษ : มึงเพ้อเจ้ออะไร//ผู้ชายคนนี้ตอบกลับมาด้วยเสียงเย็นชา ปล่อยมือจากตัวฉัน ฉันก้มถอดจีสตริงของฉันออก แล้วดึงกระโปรงลง จัดชุดตัวเองให้เรียบร้อย
ฉัน : ฉันพูดจริงๆ ฉันอยากให้นายไปอยู่กับฉัน และฉันจะทำให้นายออกจากที่นี่ให้ได้ เอาฉันให้//ฉันยัดจีสตริงตัวเองใส่ในกระเป๋าเสื้อชุดนักโทษของคนนั้น
นักโทษ : มึงเป็นบ้าหรือไงเอากางเกงในให้กูทำไม เรื่องที่จะพากูออกไป มึงฝันอยู่หรือเปล่า ตื่นๆ//ตึก!! ตึก!! ผู้ชายคนนั้นดีดนิ้วมาตรงหน้าฉัน และดึงจีสตริงของฉัน ส่งยัดมาในมือฉัน
..?? ..: ไอ้เหมไปที่โซนvโว้ย//มีผู้คุมคนนึงตะโกนมา ผู้ชายคนนี้และฉันหันไปมอง
นักโทษ : เออกูรู้แล้ว//ผู้ชายคนนี้ตะโกนกลับไป ที่แท้ก็ชื่อเหมสินะ จังหวะนั้นฉันยัดจีสตริงของฉันใส่ในกางเกงนักโทษของเขาทันที แล้วฉ้นเดินถอยหลังออกมา2ก้าว เผื่อไม่ให้ผู้ชายคนนั้นส่งจีสตริงกลับมาให้ฉัน
เหม : เหี้ย!! มึงทำอะไร //เหมพูดด้วยความหงุดหงิด ดึงจีสตริงฉันออกจากกางเกง เหมเอื้อมมือจะยื่นจีสตริงให้ฉัน แต่ฉันหลบทัน
ฉัน : ของที่ระลึกครั้งแรกของเรา2คนยังไงล่ะ//ฉันยกยิ้มกว้างไปให้
เหม : มึงกลับไปเลยไป//เหมชี้ไปทางเดิมที่ฉันเดินมาพูดจบเหมหันหลังเดินไปเลย แต่ในมือยังกำจีสตริงของฉันไว้ ฉันแอบหัวเราะเบาๆในความน่ารักของเหม
ฉัน : ฉันจะเอานายไปอยู่กับฉันให้ได้//ฉันตะโกนไป เหมกลับสบัดมือไล่ฉันโดยไม่หันมามองสักนิด เย็นชาจริงๆ แต่ทำไมฉันรู้สึกชอบนะ ฉันเดินกลับมาทางเดิม ตรงมาที่ห้องรับรองที่พวกแขกกำลังกินอาหารกันอยู่ ถึงใต้กระโปรงจะเย็นๆหน่อย แต่ฉันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดินเข้าห้องน้ำจัดการล้างทำความสะอาดท่อนล่างที่มันเหนียวเฉอะแฉะ จากนั้นเดินออกมาเจอกับพัศดีเข้าพอดี
ฉัน : คุณพัศดีค่ะ ฉันมีเรื่องขอคุยด้วยหน่อย//ฉันพูดขึ้น
พัศดี : ครับ พูดมาได้เลยครับ
ฉัน : อยากหาที่เงียบๆค่ะ คุยแบบนี้คงไม่สะดวก
พัศดี : ไปคุยที่ห้องทำงานของผมก็ได้//พัศดีเดินนำฉันมาที่ห้องทำงาน ฉันนั่งลงตรงหน้าโต๊ะทำงาน ส่วนพัศดีนั่งที่เก้าอี้ด้านหน้า
ฉัน : ขอพูดตามตรงนะคะ ฉันอยากให้นักโทษที่ชื่อเหมออกจากเรือนจำแห่งนี้ ไปทำงานกับฉันค่ะ
พัศดี : หา!! //พัศดีทำหน้าตกใจ
พัศดี : ผมฟังผิดใช่ไหม ไอ้เหมคนที่อยู่บนเวทีนั่น มันต้องติดคุกตลอดชีวิตโทษฐานค้ายานะครับ//พัศดีถามฉันต่อ
ฉัน : ฉันไม่สนหรอกว่าเหมจะติดคุกนานแค่ไหนหรือจะติดข้อหาอะไร ฉันแค่สงสารและอยากให้เหมได้มีอิสระ ให้เหมได้มาทำงานกับฉัน
พัศดี : คงไม่ได้ คุณเป็นลูกสาวคนรวย จะหาของเล่นหรืออะไร ก็ควรหาจากข้างนอก ไม่ใช่มาหาจากเรือนจำแห่งนี้//พัศดีปฏิเสธเสียงแข็ง
ฉัน : จะเอาเงินเท่าไหร่มาว่า 5ล้านพอไหม ฉันจะเซ็นเช็คในชื่อของพัศดี//ฉันเสนอเงินไป
พัศดี : คุณมีเงินเยอะ ควรจะไปหาคนอื่นดีกว่า ผมขอเตือนว่านักโทษในนี้ไม่ใช่คนดีหรอก
ฉัน : ดีหรือไม่ดีฉันคิดเองได้ 10ล้านเป็นไง พอไหม
พัศดี : 10ล้าน!! หืม..ผมขอคิดดูก่อน//พัศดีจากเสียงแข็งกลายเป็นอ่อนลงทันที คงอยากได้เงินเหมือนกันแหละ เงินซื้อได้ทุกอย่างอยู่แล้ว
ฉัน : คิดให้ดีนะคุณพัศดี เพราะเงินนี้ไม่ได้ให้เรือนจำ แต่ฉันให้คุณ//ฉันทำหน้าจริงจังจ้องพัศดี
พัศดี : คือ..คือ..//พัศดีพูดอ้ำอึ้ง
ฉัน : อีก2วัน ฉันจะมาเอารับตัวเหมเอง หวังว่าพัศดีจะเข้าใจในคำพูดของฉัน
คงรู้นะว่าพ่อฉันเป็นใคร//ฉันลุกขึ้น หันหลังจะออกจากห้องทำงานของพัศดี
พัศดี : เรื่องนี้คุณควรบอกพ่อคุณก่อน//เสียงพัศดีพูดขึ้น ฉันหันกลับไปมอง พัศดีจ้องหน้าฉันทำหน้าจริงจัง ฉันหันกลับมาเปิดประตูแล้วออกจากห้องทันที ฉันเดินกลับมาที่รถตู้
ฉัน : ขับกลับบ้าน//ฉันบอกกับคนขับรถ
จากนั้นก็กลับมาถึงบ้าน ฉันนั่งคิดทั้งวันจะบอกพ่อยังไง ถ้าพ่อรู้มีหวังบ้านแตก ฉันเดินไปเดินมาในห้อง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อจะโทรคุยกับมะเหมี่ยว แต่ดันเห็นโฆษณาขายคอนโด ฉันนั่งดูทันที ใช่แล้ว เหมออกมาต้องมีที่อยู่ มีเสื้อผ้าสินะ ฉันนั่งเลื่อนดูคอนโดไปเรื่อยๆ จนเจอที่พอใจ ก็รีบขับรถไปดูคอนโดของจริงทันที ออกจากปากซอยเห็นร้านยาพอดี ฉันรีบจอดรถซื้อยาคุมฉุกเฉินมากิน ดีนะที่คิดขึ้นได้ไม่งั้นฉันท้องแน่ๆ แล้วฉันขับรถมาถึงคอนโด ฉันจัดการซื้อคอนโดในนามชื่อบริษัทของพ่อ กริ๊ง..กริ๊ง โทรศัพท์มือถือฉันดังขึ้นทันที ฉันหยิบมาดู คนที่โทรเข้ามาคือเลขาของพ่อ ที่ชื่อ หมอก (เป็นผู้หญิงอายุเยอะ)
ฉันกดรับสาย : ว่าไงคะ//ฉันถามไป
พี่หมอก : คุณแอลซี่ใช้เงินซื้ออะไรคะ มีเอกสารแจ้งเตือนจากธนาคารมาทางอีเมล์//พี่หมอกเลขาของพ่อทำเสียงตื่นเต้น
ฉัน : แอลซี่แค่ซื้อคอนโดค่ะ
พี่หมอก : คอนโด!! เจ้าสัวยังไม่รู้ใช่ไหมคะ
ฉัน : พี่หมอกแจ้งทางบัญชีให้อนุมัติเลยค่ะ แต่อย่าพึ่งบอกพ่อล่ะ พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปคุยกับพ่อที่บริษัทเอง
พี่หมอก : ได้ค่ะ//เลขากดวางสายไป
จากนั้นฉันก็ไปรูดบัตร ซื้อชุดผู้ชาย ซื้อรองเท้า ช้อปแบบสบายใจ ให้พวกพนักงานเอาของไปส่งที่คอนโดใหม่ที่ฉันซื้อไว้ ฉันเลือกซื้อโน้นซื้อนี่จนถึงเวลาห้างปิด ฉันกลับบ้านแต่พ่อยังไม่กลับ สงสัยจะไปหาอีตัวที่ไหนนั่นแหละ แต่
ปล่อยพ่อไปก่อน เพราะฉันมีเรื่องต้องบอกพ่อพรุ่งนี้
เช้าต่อมา ฉันแต่งตัวชุดทำงานเรียบๆที่เป็นชุดสีขาว เพื่อเข้าบริษัท เดินลงมาข้างล่าง ป้าหอมกำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่
ฉัน : พ่อล่ะคะ//ฉันถามป้าหอม เดินไแนั่งที่เก้าอี้ตัวประจำเพื่อกินอาหารเช้า
ป้าหอม : เจ้าสัวไม่ได้กล้บบ้านตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ
ฉัน : เหอะ!! ไปนอนกับอีตัวสินะ แล้วพ่อจะเข้ามาเปลี่ยนชุดไหมคะ//ฉันถามกลับไป
ป้าหอม : เมื่อกี้เจ้าสัวโทรมาสั่งให้แหวง (คนขับรถ) เอาชุดไปให้ที่บริษัทค่ะ
ฉัน : ค่ะ เดี๋ยวแอลซี่จะเข้าบริษัทไปดูพ่อสักหน่อย
ป้าหอม : ดีแล้วค่ะ ที่คุณหนูแอลซี่เข้าบริษัทบ้าง
ฉัน : นานๆนิค่ะ//ฉันส่งยิ้มให้ป้าหอม
ป้าหอม : ได้โทรคุยกับคุณหนูอิมบ้างหรือเปล่าคะ
ฉัน : ป้าจะพูดให้เสียอารมณ์ทำไม แอลซี่ไม่คุยอยู่แล้วเพราะไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย อย่ามาถามอีกนะคะ//ฉันตอบไปด้วยอารมณ์หงุดหงิด ลุกขึ้นจากเก้าอี้
ป้าหอม : ป้าขอโทษค่ะ//ป้าหอมก้มหน้าทำหน้าเศร้า
ฉัน : ช่างเถอะค่ะ อาหารเช้าแอลซี่ไม่เกินแล้วนะคะ//ฉันเดินออกจากบ้าน ตรงไปที่รถสปอร์ตคันสีแดงของฉัน แล้วขับไปที่บริํษัทของพ่อ กว่าจะถึงบริษัทใช้เวลาตั้ง2ชม.เพราะรถติดมากกกก มาถึงบริษัท ฉันเดินลงจากรถ พวกยามและพนักงานต่างยกมือไหว้ฉัน เพราะรู้ว่าใครเป็นใคร ฉันเดินเข้าไปในอาคาร กดลิฟท์ขึ้นไปชั้นบนสุด เป็นห้องทำงานของพ่อ พี่หมอกเลขาหน้าห้องรีบวิ่งมารับฉันที่หน้าลิฟท์
ฉัน : พ่ออยู่ไหม//ฉันถามพี่หมอก และเดินไปด้วย พี่หมอกเดินตามหลังมา
หมอก : อยู่ค่ะ แต่..//พี่หมอกพูดอ้ำอึ้ง ฉันหยุดเดิน หันไปมองหน้าพี่หมอก
ฉัน : มีใครอยู่กับพ่อด้วยใช่ไหม//ฉันจิกตาถาม พี่หมอกพยักหน้า
ฉัน : อีตัวไหนอีกล่ะสิ//ฉันเดินกระแทก ไปหน้าห้องทำงานของพ่อ มีเสียงหัวเราะคิกๆคักๆออกมา ฉันผลักประตูเข้าไปทันที ภาพตรงหน้าคือพ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่สีดำที่ประจำ มีผู้หญิงคนนึงแต่งชุดนักศึกษาเสื้อสีขาวรัดนม ใส่กระโปรงทรงaสั้นเห็นไปถึงแก้มก้น มันกำลังก้มตัวกอดคอพ่ออยู่ (พ่อเอาอีหรี่อายุน้อยกว่าลูกทำเมียเหรอเนี่ย) ทั้ง2คนหันมามองฉัน
พ่อ : แอลซี่มาได้ยังไง//พ่อดึงมืออีนักศึกษาคนนั้นออกไป แล้วลุกขึ้นยืน
ฉัน : นี่มันที่ทำงาน พ่อทำตัวแบบนี้ได้ยังไงคะ
พ่อ : พ่อกำลังสอนงานเด็กฝึกงานก็เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรหรอก//พ่อพูดเสียงเบาๆ
ฉัน : ฝึกบนเตียงด้วยใช่ไหม//ฉันมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น มันแบปากใส่ฉัน เดินไปจับแขนพ่อ
เด็กฝึกงาน : ป้าคนนี้ใครเหรอคะ//มันทำเสียงอ้อน มองมาที่ฉัน
ฉัน : ป้าหรอ//ฉันวิ่งไปกระชากผมของอีเวรนั่นทันที เหวี้ยงมันจบล้มลงนอนกับพื้น ฉันจะเข้าไปหามัน
พ่อ : หยุดนะแอลซี่!! //พ่อตะโกนเสียงดังดึงแขนห้ามฉันไว้
ฉัน : ปล่อยนะพ่อ!! ถ้าวันนี้อีนี่เลือดไม่ออกอย่ามาเรียกฉันว่าแอลซี่//ฉันสะบัดแขน แต่พ่อก็ไม่ยอมปล่อยมือ
พ่อ : แอลซี่ใจเย็นๆสิ เธอออกไปก่อนไป//พ่อหันไปไล่อีผู้หญิงคนนั้น มันลุก
ขึ้นหันไปที่ประตู ฉันยืนเฉยๆไม่ดิ้น แต่ใช้อีกขาถอดสายเกี่ยวรองเท้าส้นสูงออก พ่อปล่อยมือจากแขนฉันพอดี ฉันยกเท้าขึ้นมา ดึงรองเท้าส้นสูงมาถือในมือ อีผู้หญิงคนนั้นกำลังจะเปิดประตูเดินออกไป ฉันตัดสินใจแค่เสี้ยววินาทีปาส้นสูงในมือใส่กลางหลังของอีผู้หญิงคนนั้นเต็มๆแรง ผัวะ!! มันถึงกลับก้มตัวง้อไปด้านหน้า ฉันรีบวิ่งไปกระชากผมมันดึงเข้ามาในห้อง
ฉัน : อยากมาเอาเงินพ่อกูฟรีๆสินะ//ฉันกัดฟันพูด เอาเท้าถีบท้องอีเวรนั่นเต็มๆแรง จนมันล้มกลิ้งไปนอนกับพื้น กระโปรงทรงaของมันขาด ฉันไม่สนใจวิ่งเข้าไปคร่อมตัวมันทันที เพี้ยะ!! เพี้ยะ!! ฉันตบหน้ามันเต็มๆแรง ซ้ายขวา
พ่อ : แอลซี่หยุด!! พ่อบอกให้หยุด!! //พ่อพูดห้ามแต่ฉันไม่สนใจ หมับ!! พ่อมากอดเอวดึงฉันให้ลุกขึ้นยืน
ฉัน : พ่อปล่อยนะ แอลซี่จะฆ่ามัน//ฉันพยายามดิ้น แต่พ่อกลับห้ามไว้ อีนั่นมันลุกขึ้นยืน
นักศึกษา : คิดว่าฉันจะยอมโดนกระทำฝ่ายเดียวหรอ//อีนักศึกษากำล้งง้างมือจะตบฉัน ปึก!! แต่พ่อใช้เท้าถีบมันล้มลงไปกับพื้น ฉันยืนนิ่งเพราะไม่คิดว่าพ่อจะปกป้องฉัน
พ่อ : ลูกกู มึงไม่มีสิทธิ๋มาทำอะไรลูกกู ออกไปซะ//พ่อปล่อยมือจากฉัน แล้วขี้นิ้วไล่อีผู้หญิงคนนั้นไป ฉันแลบลิ้นใส่มัน พร้อมยกนิ้วกลางด่าfuck you
นักศึกษา : แต่เจ้าสัวค่ะ หนูก็เป็นเมียเจ้าสัว เมื่อคืนพวกเรายังสนุกกันอยู่เลย//อีผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้นจะมากอดพ่อ
พ่อ : มึงออกไปซะ เงินที่กูให้ถือว่าทำบุญ คอนโดนั่นกูจะเอาคืน มึงไปนอนข้างถนนได้เลย//พ่อกัดฟันพูด
นักศึกษา : แต่..//มันกำลังจะพูด แต่ฉันแทรกซะก่อน
ฉัน : หน้าด้าน เค้าไล่แล้วยังไม่กลับอีก หรือคุณน้องอยากได้ยามเป็นผัวล่ะ
จ้ะ เดี๋ยวฉันจัดให้//ฉันพูดกับมันด้วยเสียงกระแนะกระแหน แล้วทำท่าทางจะเดินไปที่โต๊ะทำงานของพ่อเพื่อหยิบโทรศัพท์
นักศึกษา : กูไปก็ได้ไอ้แก่ กูก็เบื่อหนังเหี่ยวๆ ท่อนเอ็นไร้สมรรถภาพแบบมึงเหมือนกัน มึงมีดีก็แค่รวยเท่านั้นแหละ//อีนั่นพูดจบก็รีบเดินกระทืบเท้าออกจากห้องทันที ในเมื่อมันว่าพ่อฉันแรงขนาดนั้น มึงจะได้รู้สึก ฉันยกหูโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา กดเลข0 ติดต่อไปที่ยามข้างล่าง ปลายสายรับ
ปลายสาย : ครับนาย
ฉัน : นี่ฉันเอง เดี๋ยวจะมีผู้หญิงเด็กฝึกงานชุดนักศึกษากระโปรงขาดลงไป มันปากดีด่าเจ้าสัว พวกแกจัดอีนั่นให้หายร่านหน่อยสิ
ปลายสาย : ครับคุณหนู//ฉันวางสายทันที
พ่อ : ต้องทำขนาดนั้นเลยหรอ//พ่อหันมาถามฉัน
ฉัน : ก็แค่เอาให้คุ้มกับเงินของพ่อและที่มันด่าพ่อค่ะ แอลซี่ไม่ยอมหรอก//ฉันเดินไปหยิบรองเท้าส้นสูง พ่อเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ทำงานตัวเดิม ฉันเดินไปนั่งเก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะทำงาน
พ่อ : มาถึงบริษัท ไม่ใช่แค่มาหาเรื่องใช่ไหม//พ่อถามฉันขึ้นมา
ฉัน : ไม่ใช่เลย แค่แอลซี่เป็นห่วงพ่อ เห็นพ่อไม่ได้กลับบ้านเลยจะมาชวนไปทานมื้อเที่ยงด้วยกัน//ฉันจ้องหน้าพ่ออย่างจริงจัง พอหันมามองแล้วก้มไปอ่านเอกสารบนโต๊ะต่อ
ฉัน : พ่อว่าเมื่อวานแอลซี่ทำดีไหมคะ//ฉันถามพ่อไป
พ่อ : เรื่องบริจาค2ล้านตัดหน้าคุณหญิงจันทร์มณีน่ะเหรอ//พ่อพูดตอบ แต่สายตายังก้มดูเอกสาร
ฉัน : ใช่ค่ะ พ่อคิดว่าไง//ฉันทำเสียงตื่นเต้น
พ่อ : ก็ดี แต่ไปตัดหน้าคุณหญิงแบบนั้น คุณหญิงไม่โกรธเหรอ//พ่อเงยหน้า
มามองฉัน
ฉัน : ไม่เลยค่ะ แอลซี่พูดถามคุณหญิงไปแล้ว ทางคุณหญิงก็ยินดีกับพวกเราด้วย//ใครจะกล้าบอกพ่อว่าอีคุณหญิงโกรธเป็นฝืนเป็นไฟล่ะ
พ่อ : อืมก็ดีแล้ว แต่พ่อว่าไม่ได้แค่มาถามเรื่องนี้กับพ่อเฉยๆหรอก//พ่อจ้องหน้าฉันอย่างรู้ทัน
ฉัน : คือ..เมื่อวานแอลซี่ไปที่เรือนจำ เห็นนักโทษพวกนั้นที่น่าสงส๊ารสงสาร แอลซี่เลยอยากจะบริจาคสัก10ล้าน
พ่อ : 10ล้าน!! //พ่อทำหน้าตกใจมาก
ฉัน : 10ล้านเอง แอลซี่เชื่อว่าขนหน้าแข้งพ่อไม่ร่วงหรอก
พ่อ : พ่อไม่ให้//พ่อพูดด้วยเสียงเรียบก้มไปทำงานต่อ
ฉัน : ทำไมคะ แค่10ล้านเอง ถือว่าแอลซี่เบิกเงินโบนัสรายปีของแอลซี่ก็ได้
พ่อ : เถียงพ่อเสียงแข็งแบบนี้ พ่อว่าเจตนาลูกไม่ใช่แค่บริจาค10ล้านเฉยๆแน่//พ่อรู้ทันฉันอีก เงยหน้ายกคิ้วถามฉัน
ฉัน : คือจริงๆแล้วแอลซี่...จะเอาเฮ้ย!! จะช่วยผู้ชายคนนึงที่อยู่ในคุกมาทำงานเป็นคนขับรถให้แอลซี่//ฉันก้มหน้าลงไม่กล้าสบตากับพ่อ
พ่อ : ในคุก!! ไม่ได้!! พ่อไม่อนุญาต คนอื่นมีเยอะแยะจ้างมาเป็นคนขับรถก็ได้ ทำไมต้องเป็นไอ้คนขี้คุกนั่นด้วย//พ่อพูดเสียงดังทำฉันสะดุ้ง ฉันเงยหน้าไปมองพ่อ ที่ตอนนี้หน้าแดงกัดฟันแน่น ฉันลุกขึ้นเดินไปด้านหลังนวดไหล่ให้พ่อทันที
ฉัน : พ่อค่ะ แอลซี่แค่อยากหาคนขับรถจริงๆ แอลซี่สงสารผู้ชายคนนั้นจริงๆนะ ถ้าพ่ออนุญาตแอลซี่สัญญาว่าต่อไปจะไม่ทำตัวแย่ๆ จะไม่ทำตัวเป็นข่าวเสียหายอีก และจะไม่เข้าไปยุ่งกับคนที่มีเจ้าของแล้ว//ฉันพูดออกไป แต่พ่อกลับนั่งเงียบๆไม่พูดไม่จา แสดงว่าพ่อยังโกรธอยู่
ฉัน : ถ้าพ่ออนุญาต แอลซี่จะไม่ยุ่งเรื่องผู้หญิงของพ่ออีก พ่อจะมีบ้านเล็กบ้านน้อยหรือซื้อคอนโดให้ใครก็ได้ แอลซี่จะไม่ไปหาเรื่องอีกเด็ดขาด จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นค่ะ//ฉันยอมถึงขนาดนี้ เพื่อเหมเลยนะเนี่ย
พ่อ : ก็ได้ พ่ออนุญาตก็ได้//เรื่องนี้ก็ผ่านฉลุย
ฉัน : ขอบคุณนะคะ พรุ่งนี้แอลซี่จะไปรับเหมที่เรือนจำและพาไปอยู่ที่คอนโดทันที//ฉันกอดคอพ่อไว้ พ่อจับมือฉันออก หันมามองหน้า
พ่อ : คอนโด? คอนโดอะไร//พ่อยกคิ้วถาม
ฉัน : เมื่อวานแอลซี่ไปซื้อคอนโดในนามบริษัทไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ//ฉันส่งยิ้ม
ให้พ่อ
พ่อ : แอลซี่!!//พ่อเรียกชื่อฉันเสียงดัง แต่ฉันกลับเฉยๆเดินมานั่งที่โซฟาด้านข้าง
พ่อ : ที่พ่อตามใจแบบนี้เพราะรู้ว่าแอลซี่เป็นคนขี้เบื่อง่าย เดี๋ยวแอลซี่ก็คงจะเบื่อมัน//พ่อมองหน้าฉัน
ฉัน : ไม่เบื่อหรอกค่ะ//ฉันส่งยิ้มให้พ่อ จะบอกได้ไงว่าติดใจท่อนเอ็นอันเมื่อวานมากๆ ลีลาแค่แปปเดียว เสร็จไปแค่1ยกแต่กลับได้ใจฉันไปเต็มๆ
- ผู้เขียน
